Supreme Court dismisses appeal requests to suspend execution of final criminal judgments against three defendants.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland dismissed the appeals filed by the defense attorneys of three defendants seeking to suspend the execution of their final criminal sentences. The defendants argued procedural violations and constitutional breaches, but the court found no grounds for halting enforcement. The court emphasized that execution must proceed immediately unless exceptional circumstances exist, and the current appeals did not meet the high threshold required to justify such an interruption.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 532 § 1 k.p.k.; Art. 433 § 2 k.p.k.; Art. 457 § 3 k.p.k.; Execution of final judgments must proceed immediately, and suspension is permitted only in exceptional cases where appeals clearly indicate a high probability of success.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
II KK 49/25 POSTANOWIENIE Dnia 25 lutego 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Mirek w sprawie D. J., M. K. i P. S., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniuw dniu 25 lutego 2025 r.,wniosków obrońców skazanych o wstrzymanie wykonania prawomocnego orzeczenia, na podstawie art. 532 § 1 k.p.k., p o s t a n o w i ł odmówić wstrzymania wykonania wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Północ w Warszawie z dnia 23 grudnia 2019 r., sygn. akt IV K 927/17, utrzymanego w mocy wyrokiem Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie z dnia 19 kwietnia 2024 r., sygn. VI Ka 1084/20.
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi-Północ w Warszawie, wyrokiem z dnia 23 grudnia 2019 r., sygn. akt IV K 927/17, uznał oskarżonych:1.D. J. winnym popełnienia przestępstwa z art. 56 ust. 3 u.p.n. w zw. z art. 65 § 1 k.k., za które wymierzył mu karę 2 lat i 3 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę 200 stawek grzywny po 50 zł, a ponadto winnym przestępstwa z art. 18 § 2 k.k. w zw. z 56 § 3 u.p.n. w zb. z art. 62 ust. 2 u.p.n. w zw. z art. 11 § 2 k.k., za które wymierzył mu karę 2 lat i 1 miesiąca pozbawienia wolności oraz grzywnę w wymiarze 80 stawek dziennych po 50 zł, a także przestępstwa z art. 56 ust. 3 u.p.n. w zw. z art. 65 § 1 k.k., za które wymierzył mu karę 3 lat pozbawienia wolności i 150 stawek dziennych grzywny po 50 zł; na mocy art. 85 § 1 i 2 k.k. i art. 86 § 1 i 2 k.k. wymierzył oskarżonemu karę łączną 4 lat pozbawienia wolności i 300 stawek dziennych grzywny po 50 zł; orzekł także nawiązkę oraz przepadek równowartości korzyści majątkowej osiągniętej z przestępstwa;2.M.
K. winnym popełnienia przestępstwa z art. 59 ust. 1 u.p.n. w zw. z art. 65 § 1 k.k., za co wymierzył mu karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wymiarze 100 stawek dziennych po 50 zł; orzekł ponadto nawiązkę oraz przepadek równowartości korzyści majątkowej, osiągniętej z przestępstwa;3.P. S. winnym popełnienia przestępstwa z art. 59 ust 1 u.p.n. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i wymierzył mu karę 3 lat pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wymiarze 150 stawek dziennych po 50 zł, a ponadto orzekł nawiązkę oraz przepadek równowartości korzyści majątkowej, osiągniętej z przestępstwa.Powyższy wyrok został zaskarżony apelacjami obrońców oskarżonych, które jednak okazały się nieskuteczne.
Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie, wyrokiem z dnia 19 kwietnia 2024 r., sygn. VI Ka 1084/20, utrzymał zaskarżony wyrok w mocy w zakresie dotyczącym wymienionych wyżej oskarżonych.Kasacje od powyższego wyroku wnieśli obrońcy oskarżonych, w każdym przypadku zaskarżając wyrok w całości.Obrońca oskarżonego D. J. zarzucił rażące naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku, a mianowicie art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 436 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k., wnosząc na tej podstawie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi odwoławczemu.Obrońca oskarżonych M.
K. i P. S. w ramach wspólnie sporządzonych kasacji podniósł zarzut naruszenia art. 42 ust. 2 Konstytucji RP, art. 6 k.p.k., art. 423 § 2 k.p.k., art. 422 k.p.k., art. 331 k.p.k., art. 445 § 1 k.p.k., a także - art. 457 § 3 k.p.k. w zw. z art. 433 § 2 k.p.k. w. zw. z art. 7 k.p.k., art. 5 § 1 k.p.k. i art. 5 § 2 k.p.k. oraz 410 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k. w zw. z art. 458 k.p.k., a także zarzut naruszenia prawa materialnego, a to art. 59 ust. 1 u.p.n. Mając na względzie wskazane zarzuty, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi odwoławczemu celem przekazania Sądowi I instancji, aby ten w sposób prawidłowy doręczył wyrok wraz z uzasadnieniem, bądź – ewentualnie – o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie Sądowi odwoławczemu do ponownego rozpoznania.Powyższe kasacje zawierały ponadto wnioski o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia.
W ocenie Sądu Najwyższego nie zachodzą okoliczności, które przemawiałyby za uwzględnieniem wniosków obrońców. Zasadą jest, że wyrok winien zostać wykonany niezwłocznie po jego uprawomocnieniu. Tylko w wyjątkowych przypadkach dojść może do wstrzymania wykonania orzeczenia na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. Jakkolwiek ustawodawca nie przesądził, jakie konkretnie okoliczności winny decydować o pozytywnej decyzji w tym zakresie, to na gruncie orzecznictwa Sądu Najwyższego wypracowano kryteria, którymi należy kierować się, wydając postanowienie w sprawie wniosku z art. 532 § 1 k.p.k.
Sąd Najwyższy konsekwentnie stoi na stanowisku, że argumenty podniesione w kasacji niejako już na pierwszy rzut oka powinny świadczyć o oczywistej zasadności postawionych w niej zarzutów i wskazywać na wysokie prawdopodobieństwo jej uwzględnienia. W ten sposób minimalizowane jest ryzyko wykonania wadliwego orzeczenia.Zdaniem Sądu Najwyższego treść sformułowanych w kasacjach zarzutów nie pozwala na tym etapie stwierdzić, że z wysokim prawdopodobieństwem okażą się one skuteczne. Oczywiście, w żadnym zakresie nie przesądza to o ostatecznym rozstrzygnięciu, które zapadnie dopiero po pogłębionym rozważeniu podniesionych zarzutów i merytorycznym rozpoznaniu kasacji.Mając na względzie powyższe, orzeczono jak w części dyspozytywnej. [J.J.]r.g.