Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KK 473/24 Generato dall'IA

Supreme Court quashes regional court verdict for non-feasance of alimentary duty due to procedural violations and ne bis in idem breach.

Numero d'incarto II KK 473/24
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the Regional Court's verdict and remanded the case for retrial due to significant procedural violations. The Rzecznik Praw Obywatelskich argued that the prosecutor's request for a summary judgment was flawed because the evidence raised doubts about the defendant's guilt and failed to account for prior convictions for similar acts. The Court ruled that the lower court erred by accepting the prosecutor's request without sufficient proof, violating the principle of ne bis in idem and mandating a full trial to resolve evidentiary uncertainties.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 335§2 k.p.k.; Art. 413§2 pkt 1 k.p.k.; Art. 343§6, 7 k.p.k.: The court must not accept a prosecutor's request for summary judgment if the evidence raises doubts about guilt or violates the principle of ne bis in idem, requiring a full trial instead.

Parole chiave

Generato dall'IA
procedural violations ne bis in idem summary judgment alimentary duty prosecutor request evidentiary doubts remand for retrial arretrati alimentari

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 335§2 k.p.k.
Naruszono tym samym zasadę ne bis in idem.Stwierdzić zatem trzeba, że w niniejszej sprawie Sąd Rejonowy rażąco obraził art. 335§2 k.p.k., a także art.
Art. 413§2 pkt 1 k.p.k.
oraz art. 413§2 pkt 1 k.p.k., polegające na uwzględnieniu wadliwego wniosku prokuratora o wydanie wobec A.
Art. 343§6 k.p.k.
akt).Od tego prawomocnego orzeczenia kasację na korzyść skazanego wniósł obecnie Rzecznik Praw Obywatelskich, zarzucając w niej rażące i mające istotny wpływ na jego treść naruszenie prawa karnego procesowego, to jest art. 343§6 i 7 k.p.k.
Art. 343§7 k.p.k.
akt).Od tego prawomocnego orzeczenia kasację na korzyść skazanego wniósł obecnie Rzecznik Praw Obywatelskich, zarzucając w niej rażące i mające istotny wpływ na jego treść naruszenie prawa karnego procesowego, to jest art. 343§6 i 7 k.p.k.
Art. 434§7 k.p.k.
335§2 k.p.k., a także art. 434§7 k.p.k., który stwierdza m.in., że jeżeli sąd uzna, że nie zachodzą podstawy do uwzględnienia wniosku z art.
art. 209§1 k.k
skazanego za czyn z art. 209§1 k.k.
art. 535§5 k.p.k
na posiedzeniu w trybie art. 535§5 k.p.k.
art. 335§2 k.p.k
335§1 k.p.k., nie zaś na zastosowany w niniejszym postępowaniu §2 tego przepisu.Przepis art. 335§2 k.p.k.
art. 335§1 k.p.k
w trybie art. 335 k.p.k., wobec tego, że dowody zebrane w postępowaniu przygotowawczym nie były wystarczające do przyjęcia, że okoliczności popełnienia zarzucanego mu przestępstwa nie budzą wątpliwości.
art. 413§2 pkt 1 k.p.k
oraz art. 413§2 pkt 1 k.p.k., polegające na uwzględnieniu wadliwego wniosku prokuratora o wydanie wobec A.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

II KK 473/24 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 3 grudnia 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Małgorzata Gierszon‎SSN Jarosław MatrasProtokolant Klaudia Binienda w sprawie A. D. skazanego za czyn z art. 209§1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 3 grudnia 2024r. na posiedzeniu w trybie art. 535§5 k.p.k. kasacji Rzecznika Praw Obywatelskich wniesionej na korzyść skazanego od wyroku Sądu Rejonowego w Wołominie z dnia 17 kwietnia 2023r., sygn. akt II K 135/23 uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu w Wołominie do ponownego rozpoznania Małgorzata Gierszon Jerzy Grubba Jarosław Matras UZASADNIENIEA.D. został oskarżony o to, że w okresie od 1 lutego 2022r. do 13 stycznia 2023r. w Z. , pow. w., woj. [...], uchylał się od wykonywania obowiązku alimentacyjnego wobec syna P. D. i córki A.

D. , określonego co do wysokości postanowieniem Sądu Okręgowego w W. z dnia 26 marca 2021r., sygn. akt VI C […], a następnie wyrokiem Sądu Okręgowego […] w W. z dnia 10 października 2022r., sygn. akt III C […], wskutek czego powstała zaległość stanowiąca łącznie równowartość co najmniej trzech świadczeń okresowych,tj. o czyn z art. 209§1 k.k. Wraz z aktem oskarżenia prokurator skierował do Sądu, w trybie art. 335§2 k.p.k., uzgodniony z oskarżonym wniosek o skazanie oskarżonego bez przeprowadzenia rozprawy i orzeczenie uzgodnionej z nim kary sześciu miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym oraz obowiązku łożenia na utrzymanie dzieci (k. 41 akt sprawy II K 135/23).Sąd Rejonowy w Wołominie wyrokiem z dnia 17 kwietnia 2023r., sygn. akt II K 135/23, uznał oskarżonego za winnego popełnienia zarzuconego mu czynu i za to skazał go na uzgodnioną i zawnioskowaną karę.Powyższy wyrok nie został zaskarżony przez żadną ze stron i uprawomocnił się w dniu 25 kwietnia 2023r. (k. 63 ww. akt).Od tego prawomocnego orzeczenia kasację na korzyść skazanego wniósł obecnie Rzecznik Praw Obywatelskich, zarzucając w niej rażące i mające istotny wpływ na jego treść naruszenie prawa karnego procesowego, to jest art. 343§6 i 7 k.p.k. w zw. z art. 335§1 k.p.k. oraz art. 413§2 pkt 1 k.p.k., polegające na uwzględnieniu wadliwego wniosku prokuratora o wydanie wobec A.

D. wyroku skazującego bez przeprowadzenia rozprawy za opisany w akcie oskarżenia czyn z art. 209§1 k.k., popełniony w okresie od 1 lutego 2022r. do 13 stycznia 2023r., pomimo tego, że okoliczności popełnienia czynu i wina oskarżonego budziły wątpliwości w świetle uprzedniej karalności wymienionego, co skutkowało wydaniem w dniu 17 kwietnia 2023r. wyroku skazującego A. D. za zarzucony mu w akcie oskarżenia czyn, popełniony w podanym wyżej okresie, podczas gdy za występek na szkodę tych samych małoletnich pokrzywdzonych, zamykający się w granicach od dnia 1 lutego 2022r. do dnia 24 sierpnia 2022r., oskarżony został już uprzednio prawomocnie skazany wyrokiem nakazowym Sądu Rejonowego w Wołominie z dnia 20 października 2022r., sygn. akt II K 885/22.W konkluzji kasacji wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Kasacja jest oczywiście zasadna w stopniu wymaganym przez art. 535§5 k.p.k., co umożliwiło jej rozpoznanie na posiedzeniu.W przedmiotowej sprawie w istocie doszło do rażącego naruszenia wskazanych w zarzucie kasacji przepisów postępowania, z tym zastrzeżeniem, że niewątpliwie omyłkowo autor kasacji wskazał na naruszenie art. 335§1 k.p.k., nie zaś na zastosowany w niniejszym postępowaniu §2 tego przepisu.Przepis art. 335§2 k.p.k. przewiduje możliwość rozstrzygnięcia przez Sąd – na wniosek prokuratora – o odpowiedzialności karnej oskarżonego za zarzucany mu czyn, bez przeprowadzenia rozprawy, uzależniając to jednak od spełnienia wszystkich wymienionych w tym przepisie warunków.

Podstawowym z nich jest ustalenie przez sąd rozpoznający sprawę, że „okoliczności popełnienia przestępstwa i wina oskarżonego nie budzą wątpliwości”.Wniosek prokuratora nie wiąże sądu, który po stwierdzeniu, że nie zachodzą przesłanki do rozpoznania sprawy w trybie konsensualnym, powinien sprawę skierować na rozprawę. W niniejszej sprawie brak było podstaw do uwzględnienia wniosku prokuratora i skazania A. D. w trybie art. 335 k.p.k., wobec tego, że dowody zebrane w postępowaniu przygotowawczym nie były wystarczające do przyjęcia, że okoliczności popełnienia zarzucanego mu przestępstwa nie budzą wątpliwości.

Już choćby analiza akt sprawy, w tym karty 29v, gdzie widnieje informacja z Krajowego Rejestru Karnego, prowadzi do wniosku, że organ procesowy winien zachować szczególną ostrożność, bowiem wynika z nich, że A. D. był uprzednio karany za przestępstwo niealimentacji w sprawie o sygn. akt II K 855/22. Co więcej, zapis o dacie popełnienia czynu na podanej wyżej karcie wskazuje, że skazany dopuścił się go w okresie od dnia 26 marca 2021r. do dnia 24 sierpnia 2022r., podczas gdy w niniejszym postępowaniu aktem oskarżenia objęto zachowania skazanego w okresie od 1 lutego 2022r. do dnia 13 stycznia 2023r.

Już tylko ta informacja winna wzbudzić w Sądzie wątpliwości co do prawidłowości skonstruowania aktu oskarżenia wniesionego w sprawie.Choć zapis z Krajowego Rejestru Karnego jest błędny, bowiem w rzeczywistości w sprawie o sygn. akt II K 855/22 A. D. został skazany przez Sąd Rejonowy w Wołominie z przestępstwo z art. 209§1 k.k. popełnione w okresie od dnia 1 lutego 2022r. do dnia 24 sierpnia 2022r. (k. 97 akt sprawy II K 885/22), to jak wynika z dalszej analizy akt tej sprawy, ten sam skazany został uznany winnym przestępstwa z art. 209§1 k.k. także w postępowaniu o sygn. akt II K 472/22, toczącym się i zakończonym przed tym samym Sądem, a popełnionym w okresie od dnia 26 marca 2021r. do dnia 31 stycznia 2022r. (k. 97 akt sprawy II K 885/22).Niewątpliwie więc niewłaściwa analiza akt sprawy, zaniechanie dołączenia do nich aktualnej karty karnej skazanego, jak również odpisów wyroków wydanych w jego sprawach, skutkowały przyjęciem, że oskarżony dopuścił się przestępstwa niealimentacji na szkodę małoletnich w okresie, który pozostawał częściowo tożsamy z okresami uchylania się od świadczeń alimentacyjnych, przypisanymi A.

D. w innych, prawomocnie zakończonych postępowaniach. Naruszono tym samym zasadę ne bis in idem.Stwierdzić zatem trzeba, że w niniejszej sprawie Sąd Rejonowy rażąco obraził art. 335§2 k.p.k., a także art. 434§7 k.p.k., który stwierdza m.in., że jeżeli sąd uzna, że nie zachodzą podstawy do uwzględnienia wniosku z art. 335§2 k.p.k., sprawa podlega rozpoznaniu na zasadach ogólnych.Z tych wszystkich względów, Sąd Najwyższy uznając kasację za zasadną, uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu w Wołominie do ponownego rozpoznania.Przy ponownym rozpoznawaniu sprawy zdecydowanie bardziej krytycznej analizie powinny poddane zostać akt oskarżenia i wniosek prokuratora złożony w trybie art. 335§2 k.p.k., a w konsekwencji Sąd winien zastosować właściwy tryb rozpoznania sprawy – celowym będzie przeprowadzenie rozprawy, podczas której istniejące obecnie wątpliwości dowodowe zostaną usunięte.Kierując się przedstawionymi względami, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie. [J.J.][ał] Małgorzata Gierszon Jerzy Grubba Jarosław Matras