Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KK 470/21 Generato dall'IA

Supreme Court dismissed drug trafficking appeal as obviously groundless due to lack of procedural violations.

Numero d'incarto II KK 470/21
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by the defense against a second-instance judgment convicting the defendant for drug trafficking. The defense argued procedural violations regarding evidence evaluation and the right to defense, but the prosecution provided a comprehensive rebuttal. The court rejected these claims because the lower court correctly adjusted the quantity of drugs based on prior convictions and did not commit any egregious procedural errors.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k.; Art. 433 § 2 k.p.k.; Art. 7 k.p.k.: A cassation appeal is obviously groundless if the defense fails to prove a violation of procedural law that could affect the outcome, especially when the lower court's reasoning is sound and the prosecution effectively refutes the arguments.

Parole chiave

Generato dall'IA
drug trafficking cassation appeal procedural violation obviously groundless right to defense drug quantity adjustment Supreme Court motivi di cassazione

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k.
art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k.;
Art. 433 § 2 k.p.k.
art. 433 § 2 k.p.k. w zw.
Art. 457 § 3 k.p.k.
art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k.;
Art. 7 k.p.k.
art. 7 k.p.k. W dokumencie zatytułowanym ,,Uzupełnienie kasacji” (wniesionym w terminie) podniósł dodatkowo zarzuty naruszenia:
Art. 6 k.p.k.
art. 6 k.p.k. w zw. z art. z art. 117 § 3a k.p.k.;
Art. 117 § 3a k.p.k.
art. 6 k.p.k. w zw. z art. z art. 117 § 3a k.p.k.;
Art. 193 § 1 k.p.k.
art. 193 § 1 k.p.k. w zw.
Art. 150 k.k.w.
Poważny stan zdrowia skazanego będzie mógł niewątpliwie stać się powodem odroczenia wykonania kary pozbawienia wolności (art. 150 k.k.w.), a w razie osadzenia go w zakładzie penitencjarnym udzielenia przerwy w wykonaniu kary (art.
Art. 153 k.k.w.
150 k.k.w.), a w razie osadzenia go w zakładzie penitencjarnym udzielenia przerwy w wykonaniu kary (art. 153 k.k.w.).
Art. 15 § 2 k.k.w.
W bardziej drastycznej sytuacji może nawet dojść do zawieszenia postępowania wykonawczego (art. 15 § 2 k.k.w.).Dlatego Sąd Najwyższy oddalił kasację w trybie określonym w art.
Art. 535 § 3 k.p.k.
akt II KK 470/21 POSTANOWIENIE Dnia 27 października 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Rafał Malarski na posiedzeniu bez udziału stron (art. 535 § 3 k.p.k.), po rozpoznaniu w dniu 27 października 2021 r., sprawy C.
Art. 636 § 1 k.p.k.
535 § 3 k.p.k., a kosztami sądowymi za postępowanie kasacyjne obciążył skazanego po myśli art. 636 § 1 k.p.k. w zw.
Art. 637a k.p.k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
post. SN z 23 stycznia 2018 r., III KO 71/17
post. SN z 26 lutego 2020 r., IV KK 716/19
IV KK 716/19
Supreme Court dismisses cassation for procedural violations and disproportionate sentencing in a fraud case.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II KK 470/21 POSTANOWIENIE Dnia 27 października 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Rafał Malarski na posiedzeniu bez udziału stron (art. 535 § 3 k.p.k.), po rozpoznaniu w dniu 27 października 2021 r., sprawy C. Z. skazanego z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. z powodu kasacji obrońcy od wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 20 kwietnia 2021 r., sygn. akt VI Ka (…), zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w W. z dnia 22 maja 2018 r., sygn. akt IV K (…), p o s t a n o w i ł:

1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną;

2. obciążyć skazanego kosztami sądowymi za postępowanie kasacyjne.

UZASADNIENIE

Wyrokiem Sądu Okręgowego w W. z 20 kwietnia 2020 r., którym zmieniono zaskarżony apelacją obrońcy wyrok Sądu Rejonowego w W. z 22 maja 2018 r., C. Z. skazany został na karę 2 lat i 3 miesięcy pozbawienia wolności i karę grzywny (nadto orzeczono wobec niego nawiązkę w kwocie 4 000 zł) za przestępstwo z art. 56 ust. 1 i 3 u.p.nark. w zw. z art. 12 k.k. i w zw. z art. 4 § 1 k.k. polegające na uczestniczeniu w okresie od lutego 1998 r. do co najmniej 16 czerwca 1999 r. w obrocie znacznej ilości ziela konopi innych niż włókniste w łącznej ilości wagowej nie mniejszej niż 246, 34 kg netto.Kasację od wyroku Sądu odwoławczego złożył obrońca, zarzucając rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie prawa procesowego:

1) art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k.;

2) art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k.;

3) art. 7 k.p.k. W dokumencie zatytułowanym ,,Uzupełnienie kasacji” (wniesionym w terminie) podniósł dodatkowo zarzuty naruszenia:

1) art. 6 k.p.k. w zw. z art. z art. 117 § 3a k.p.k.;

2) art. 193 § 1 k.p.k. w zw. z art. 6 k.p.k. w zw. z art. 22 § 1 k.p.k.W pisemnej odpowiedzi na kasację Prokurator Regionalny w […]. wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja – choć zredagowana w sposób obszerny, staranny i pod względem jurydycznym interesujący – okazała się jednak niezasadna w stopniu oczywistym.Autor odpowiedzi na kasację w sposób nader wszechstronny, wyczerpujący i przekonywający wyłożył racje wykluczające możliwość uwzględnienia wywodów obrońcy.

Przypomniał w niej nie tylko ogólne reguły rządzące postępowaniem kasacyjnym, nad którymi skarżący w istocie przeszedł do porządku, ale rzeczowo umotywował nietrafność zaprezentowanego w kasacji stanowiska. Zatem powtarzanie całej prokuratorskiej argumentacji byłoby postąpieniem zbytecznym, a więc i w jakimś sensie nieracjonalnym. Sąd Najwyższy za celowe uznał jedynie zaakcentowanie tych okoliczności, które dla wyników postępowania kasacyjnego miały kluczowe znaczenie.Po pierwsze – nie wchodziła w niniejszej sprawie w grę powaga rzeczy osądzonej.

I nie tyle z tego powodu, że w procesie prawomocnie zakończonym przed Sądem Rejonowym w W. (III K (…)) chodziło również o haszysz, a nawet że działanie sprawcy polegało wówczas na udzieleniu środków odurzających M. P. i R. L., ale przede wszystkim z tego względu, że w obu sprawach C. Z. towarzyszył inny zamiar i że – i to było najistotniejsze – w niniejszej sprawie przypisany mu czyn ciągły objął znacznie większe ilości środka odurzającego niż czyn przypisany uprzednio. Dlatego właściwym zabiegiem było pomniejszenie przez Sąd ad quem zarzucanej sprawcy ilości narkotyków o taką ilość, za której udzielenie innym osobom został wcześniej skazany.

Przedstawiony punkt widzenia już od dawna utrwalony jest w judykaturze (zob. post. SN z: 23 stycznia 2018 r., III KO 71/17; 26 lutego 2020 r., IV KK 716/19). Po drugie - minął się z prawdą skarżący, utrzymując, że Sąd odwoławczy nie wywiązał się z ciążących na nim powinności, o których mowa w art. 433 § 2 k.p.k. Dość odwołać się tu do treści uzasadnienia zaskarżonego wyroku. Wskazuje ona, że zarzut apelacyjny dotyczący oceny relacji W. K., T. R. i M. M. P. został rozpoznany w sposób wnikliwy i prawidłowy. Żadna z istotnych okoliczności związanych z oceną tych dowodów nie uszła uwagi Sądu drugiej instancji.Po trzecie – obrońca nie dostarczył przekonujących argumentów, aby wolno było przyjąć, że Sąd ad quem, który przesłuchał Z.

H. i J. N., ocenił ich zeznania w sposób rażąco dowolny, wbrew zasadzie wyrażonej w art. 7 k.p.k. Uwagi autora odpowiedzi na kasację w tej materii należało uznać za słuszne. Twierdzenie obrońcy o rażącej obrazie przez Sąd odwoławczy art. 6 k.p.k. w zw. z art. 117 § 3a k.p.k. wymagało zdecydowanej krytyki. O naruszeniu prawa do obrony – i to w stopniu rażącym – wolno byłoby mówić tylko wówczas, gdyby skarżący chociaż uprawdopodobnił, że C. Z. zamierzał na rozprawie apelacyjnej złożyć takiej treści wyjaśnienia, oświadczenia czy wnioski, w świetle których przekaz przesłuchanych wtedy świadków wypadałoby ocenić zgoła inaczej, niż uczynił to Sąd odwoławczy, czego konsekwencją stałaby się konieczność poczynienia odmiennych ustaleń faktycznych w zakresie winy.Zaniechanie przez Sąd ad quem bardziej dokładnego ustalania aktualnego stanu zdrowia skazanego nie sposób postrzegać w perspektywie rażącego naruszenia prawa procesowego wskazanego przez skarżącego.

Poważny stan zdrowia skazanego będzie mógł niewątpliwie stać się powodem odroczenia wykonania kary pozbawienia wolności (art. 150 k.k.w.), a w razie osadzenia go w zakładzie penitencjarnym udzielenia przerwy w wykonaniu kary (art. 153 k.k.w.). W bardziej drastycznej sytuacji może nawet dojść do zawieszenia postępowania wykonawczego (art. 15 § 2 k.k.w.).Dlatego Sąd Najwyższy oddalił kasację w trybie określonym w art. 535 § 3 k.p.k., a kosztami sądowymi za postępowanie kasacyjne obciążył skazanego po myśli art. 636 § 1 k.p.k. w zw. z art. 637a k.p.k.