Criminal appeal dismissed for inadmissibility as it sought to change the nature of the offense from intentional to negligent.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the criminal appeal filed by the defense attorney against a conviction for an intentional offense. The defense initially raised procedural grounds but ultimately attempted to reclassify the crime as negligent to avoid prosecution due to statute of limitations. The court rejected this strategy as a sham, noting the appeal did not meet the strict criteria for inadmissibility under Article 439 of the Code of Criminal Procedure.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 523 § 2 k.k.; Art. 439 § 1 k.p.k.: An appeal that attempts to alter the legal characterization of the offense from intentional to negligent to evade statutory limitations is inadmissible as it does not constitute a genuine procedural error under Article 439 of the Code of Criminal Procedure.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II KK 465/22 POSTANOWIENIE Dnia 12 października 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Klugiewicz na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k., w sprawie J. H., skazanego z art. 296 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej, w dniu 12 października 2022 r., kwestii dopuszczalności kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 16 września 2021 r., sygn. akt X Ka 301/21, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy-Woli w Warszawie z dnia 15 października 2020 r., sygn. akt III K 594/18, p o s t a n o w i ł:
1. pozostawić kasację bez rozpoznania;
2. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciążyć skazanego. UZASADNIENIEWyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy-Woli w Warszawie z dnia 15 października 2020 r., sygn. akt III K 594/18, J. H. został skazany za występek określony w art. 296 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres roku próby. Wyrok ten – po rozpoznaniu apelacji oskarżonego, jego obrońcy oraz pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego – został utrzymany w mocy przez Sąd Okręgowy w Warszawie wyrokiem z dnia 16 września 2021 r., sygn. akt X Ka 301/21.
W świetle powyższych realiów procesowych wniesienie kasacji przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu odwoławczego było istotnie ograniczone. Co do zasady bowiem, kasację na korzyść strona można wnieść jedynie w razie skazania oskarżonego za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania (art. 523 § 2 k.k.). Wyjątek stanowi wniesienie kasacji z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. (art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k.). Redakcja petitum nadzwyczajnego środka zaskarżenia, wniesionego przez obrońcę J.
H. wskazuje wprawdzie, że w pierwszej kolejności został podniesiony zarzut wystąpienia w sprawie jednej z tzw. bezwzględnych przyczyn odwoławczych (art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k.), jednak już lektura uzasadnienia kasacji nie pozostawia wątpliwości co do tego, że w istocie intencją jej autora było podważanie ustaleń faktycznych w zakresie strony podmiotowej przypisanego skazanemu występku i wykazywanie typu nieumyślnego przestępstwa nadużycia zaufania w obrocie gospodarczym, określonego w art. 296 § 4 k.k., nie zaś występku umyślnego ustanowionego w art. 296 § 1 k.k., który był podstawą skazania J.
H.. Dopiero konsekwencją takiej zmiany (wbrew wyraźnym ustaleniom Sądu meriti co do zamiaru ewentualnego – pkt 3 uzasadnienia tego wyroku) miałoby być stwierdzenie upływu terminu przedawnienia z uwagi na niższe granice ustawowego zagrożenia ww. przestępstwa. Oczywiste jest zatem to, że podnoszone na początku kasacji uchybienie, którego miały się dopuścić orzekające w sprawie sądy, jest tylko pozorne i faktycznie nie dotyczy żadnej z bezwzględnych przyczyn odwoławczych. Także pozostałe dwa zarzuty, określone w pkt.
a) i b) kasacji, dotyczą jedynie obrazy prawa procesowego w zakresie jakości kontroli instancyjnej i nie mieszczą się w katalogu okoliczności określonych w art. 439 § 1 k.p.k., a więc są niedopuszczalne.Z tych względów Sąd Najwyższy, na podstawie art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. pozostawił kasację obrońcy J. H. bez rozpoznania, na podstawie art. 637a k.p.k. w zw. art. 637 § 1 k.p.k. i art. 636 § 1 k.p.k. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciążając skazanego.[as]