Criminal appeal dismissed for obvious lack of merit regarding intent to kill versus acceptance of death.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the defense's criminal appeal as obviously unfounded, ruling that the claim of a material law violation was inadmissible. The defense argued that the victim's position implied acceptance of death, but the appellate court had already properly determined the defendant's intent to kill. The court rejected the appeal because repeating factual arguments in a cassation proceeding constitutes an impermissible attempt to bypass the extraordinary nature of the remedy.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 156 § 3 k.k.; Art. 535 § 3 k.p.k.: A cassation appeal based on a claim of material law violation regarding factual findings is inadmissible if it merely repeats appellate arguments, as this constitutes an impermissible attempt to circumvent the strict requirements of the extraordinary remedy.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II KK 45/13 POSTANOWIENIE Dnia 5 marca 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Hofmański na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 kpkpo rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 5 marca 2013 r.,sprawy P. D.skazanego z art. 148 § 1 kkz powodu kasacji obrońcy skazanegood wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 10 października 2012 r., zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w W.z dnia 27 kwietnia 2012 r., p o s t a n o w i ł:
1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną, 2. zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adwokata J. W., Zespół Adwokacki, kwotę 738 zł (słownie siedemset trzydzieści osiem złotych), w tym 23 % podatku VAT za sporządzenie i wniesienie kasacji na rzecz skazanego P. D., 3. zwolnić skazanego P. D. od ponoszenia kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Kasację obrońcy skazanego należało uznać za bezzasadną w stopniu oczywistym. Kasacja zawierała zarzut rażącego naruszenia prawa materialnego, a to art. 156 § 3 k.k., poprzez uznanie, że skierowanie ciosu w klatkę piersiową pokrzywdzonego, a następnie pozostawienie go leżącego bez sprawdzania czy żyje i brak próby udzielenia mu pomocy, wskazuje, że skazany godził się na skutek śmiertelny, choć z wyjaśnień skazanego wynika, że skutku takiego nie przewidywał. Sąd Najwyższy zważył co następuje.Kasacja jest oczywiście bezzasadna.
Ustalenia faktyczne w zakresie przyjęcia zamiaru zabójstwa były przedmiotem zarzutu apelacji obrońcy i zostały należycie rozpoznane przez Sąd odwoławczy. Sąd odwoławczy odniósł się w uzasadnieniu wyroku do wszystkich okoliczności istotnych dla ustalenia zamiaru, z jakim działał skazany, skutkiem czego zmienił przyjętą w wyroku I instancji postać zamiaru bezpośredniego na zamiar wynikowy. Powtórzenie zarzutu apelacyjnego co do ustaleń faktycznych w kasacji, pod pozorem zarzutu naruszenia prawa materialnego, jest niedopuszczalną próbą powielenia kontroli instancyjnej, a przez to obejścia rygorów nadzwyczajnego środka zaskarżenia.
Zarzut nie może więc doprowadzić do uwzględnienia kasacji.Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji.