Supreme Court quashes criminal order due to judge's failure to sign verdict, requiring retrial.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court quashed a criminal order against J.B. for failing to sign the verdict, a procedural defect identified by the Public Prosecutor General. The lower court had convicted J.B. of accounting offenses and imposed fines, but the judge only signed the first page while the final sentencing decisions appeared on the second page. The court ruled that a verdict must be fully signed to be valid, necessitating a retrial.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 413 § 1 k.p.k.; Art. 439 § 1 pkt 6 in fine k.p.k.: A criminal order is invalid if the presiding judge fails to sign the entire text, including the final sentencing decisions, as signature must cover the complete content of the ruling.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
II KK 440/25 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 grudnia 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Pietruszyński (przewodniczący)SSN Jacek BłaszczykSSN Jarosław Matras (sprawozdawca) w sprawie J.B. skazanego z art. 79 pkt 4 ustawy z dnia 29 września 1994 r o rachunkowości i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, w trybie art. 535 § 5 k.p.k., w dniu 10 grudnia 2025 r., kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego Lublin- Zachód w Lublinie z dnia 8 grudnia 2023 r., sygn. akt IV K 920/23, uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu Lublin- Zachód w Lublinie.
Jacek Błaszczyk Marek Pietruszyński Jarosław Matras UZASADNIENIEWyrokiem nakazowym z dnia 8 grudnia 2023 r., w sprawie o sygn. akt IV K 920/23, Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie uznał J.B. za winnego zarzucanych mu czynów z art. 77 pkt 2 i 79 pkt 4 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości i wymierzył za te czyny kary grzywny po 30 stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na 20 zł. Jako karę łączną orzekł grzywnę w wysokości 40 stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 20 zł. Orzeczenie nie zostało zaskarżone przez strony i uprawomocniło się w dniu 30 grudnia 2023 r.
Kasację na korzyść J.B. wniósł Prokurator Generalnego, który zaskarżając wyrok w całości zarzucił mu rażące naruszenie przepisu prawa karnego procesowego - art. 113 k.p.k., polegające na niepodpisaniu wydanego w dniu 8 grudnia 2023 r. wyroku nakazowego przez orzekającego w sprawie sędziego, co stanowi bezwzględną przyczynę uchylenia orzeczenia przewidzianą w art. 439 § 1 pkt 6 in fine k.p.k. i wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu Lublin-Zachód w Lublinie do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja okazała się zasadna i to w stopniu oczywistym uzasadniającym jej uwzględnienie na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.
Rację ma skarżący, że zaskarżone orzeczenie zostało wydane z rażącym i mającym istotny wpływ na jego treść naruszeniem przepisu prawa procesowego, skutkującego zaistnieniem bezwzględnej przyczyny odwoławczej z art. 439 §1 pkt 6 k.p.k. Z akt sprawy wynika, że wyrok nakazowy nie został bowiem podpisany przez sędziego orzekającego (k. 103). Trafnie podnosi Prokurator Generalny w uzasadnieniu kasacji, że nie spełnia warunku podpisania wyroku zamieszczenie przez sędziego skróconego podpisu jedynie na pierwszej stronie orzeczenia, w sytuacji, gdy rozstrzygnięcie co do winy i kary za drugi z przypisanych oskarżonemu czynów z art. 79 pkt 4 ustawy o rachunkowości, jak i orzeczenie o karze łącznej zostało zawarte na drugiej stronie.
Podpisanie wyroku to podpisanie się sędziego pod całą jego treścią, a to może zostać uczynione tylko wówczas, gdy podpis będzie zamieszczony po ostatnim rozstrzygnięciu sentencji wyroku (por. art. 413 § 1 k.p.k.). W każdej innej sytuacji, w szczególności wówczas, gdy podpisy te znajdą się w innym miejscu, np. po części owych rozstrzygnięć, nie można mówić o podpisaniu wyroku (por. trafnie wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 19 października 2016 r., II AKa 232/16).Uchybienie powyższe nie może być w żaden sposób konwalidowane, co prowadzi do konieczności uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania właściwemu sądowi (por. wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 28 stycznia 2018 r., II KK 402/20 i z dnia 10 lutego 2021 r., V KK 18/21).
Z tych powodów orzeczono jak w wyroku. Jacek Błaszczyk Marek Pietruszyński Jarosław Matras[WB][a.ł]