Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KK 436/24 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal as obviously groundless due to lack of absolute appeal grounds under Polish Criminal Procedure Code.

Numero d'incarto II KK 436/24
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the defense attorney's cassation appeal as obviously groundless, ruling that no absolute appeal grounds existed under the Criminal Procedure Code. The defense argued the lower court failed to fully revoke the first-instance judgment despite a statutory ground regarding the defendant's mental state. The court found the lower court's actions consistent with the law, noting the defendant was deemed capable of self-defense and the proceedings were properly conducted.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 439 § 1 pkt 10 k.p.k.; Art. 79 § 4 k.p.k.; Art. 535 § 3 k.p.k.: A cassation appeal is obviously groundless if it merely disputes the court's reasoning without citing legal errors or factual omissions that could affect the judgment's outcome.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal dismissal obviously groundless appeal absolute appeal grounds mental capacity defense criminal procedure code incasso dei contributi alimentari obbligazioni alimentari spese di sostentamento

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 439 § 1 pkt 10 k.p.k.
Zarzucił obrazę art. 439 § 1 pkt 10 k.p.k. w zw.
Art. 79 § 4 k.p.k.
pomimo zaistnienia okoliczności wskazanych w art. 79 § 3 i 4 k.p.k.
Art. 535 § 3 k.p.k.
79 § 4 k.p.k.Kierując się przedstawionymi motywami Sąd Najwyższy, na podstawie art. 535 § 3 k.p.k., rozstrzygnął jak w postanowieniu.
art. 34 § 3 k.k
i za na mocy tego przepisu wymierzył mu karę 4 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społecznej w wymiarze 20 godzin w miesiącu, oraz na podstawie art. 34 § 3 k.k.
art. 72 § 1 pkt 3 k.k
z art. 72 § 1 pkt 3 k.k.
art. 4 k.p.k
Zarzucił obrazę art. 439 § 1 pkt 10 k.p.k.
art. 439 § 1 pkt 10 k.p.k
Zarzucił obrazę art. 439 § 1 pkt 10 k.p.k.
art. 79 § 4 k.p.k
pomimo zaistnienia okoliczności wskazanych w art. 79 § 3 i 4 k.p.k.
art. 535 § 3 k.p.k
79 § 4 k.p.k.Kierując się przedstawionymi motywami Sąd Najwyższy, na podstawie art. 535 § 3 k.p.k., rozstrzygnął jak w postanowieniu.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

II KK 436/24 POSTANOWIENIE Dnia 29 października 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Wiesław Kozielewicz po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 29 października 2024 r., sprawy S.G. skazanego z art. 209 § 1a k.k. z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego Warszawa – Praga w Warszawie z dnia 22 marca 2024 r., sygn. akt VI Ka 990/22 zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w Legionowie z dnia 13 czerwca 2022 r., sygn. akt II K 206/20 I. oddala kasację jako oczywiście bezzasadną; II. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokata P.G. – Kancelaria Adwokacka w W., obrońcy z urzędu skazanego S.G., kwotę 885 zł i 60 gr (osiemset osiemdziesiąt pięć złotych i sześćdziesiąt groszy), w tym 23% VAT, tytułem wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie kasacji; III. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciąża skazanego.

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w Legionowie wyrokiem z dnia 13 czerwca 2022r. sygn. akt II K 206/20, uznał S.G. za winnego popełnienia czynu z art. 209 § 1a k.k. i za na mocy tego przepisu wymierzył mu karę 4 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społecznej w wymiarze 20 godzin w miesiącu, oraz na podstawie art. 34 § 3 k.k. w zw. z art. 72 § 1 pkt 3 k.k. zobowiązał go do bieżącego łożenia alimentów na rzecz dzieci: B., W. i K. G. w okresie wykonywania kary ograniczenia wolności. W apelacji od tego wyroku S.G., zarzucił obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia, tj. art. 4 k.p.k., 7 k.p.k. oraz 410 k.p.k., a także obrazę prawa materialnego, art. 209 § la k.k., poprzez przypisanie mu czynu zabronionego przy braku zamiaru popełnienia czynu zabronionego i obiektywnej niemożności spełnienia zobowiązania i wniósł o zmianę wyroku poprzez uniewinnienie.Po rozpoznaniu tej apelacji Sąd Okręgowy Warszawa - Praga w Warszawie wyrokiem z dnia 22 marca 2024r., sygn. akt VI Ka 990/22, zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że ustalił czas popełnienia występku przypisanego S.G. na okres od dnia 4 stycznia 2014r. do dnia 17 kwietnia 2014r., od dnia 8 maja 2014r. do dnia 15 lipca 2014r. i od dnia 21 lipca 2016r. do dnia 4 września 2016r., oraz obniżył orzeczoną karę do 3 miesięcy ograniczenia wolności zobowiązując S.G. do wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin miesięcznie, w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymał w mocy.Adwokat P.G.

– ustanowiony z urzędu obrońca S.G., złożył kasację od powyższego wyroku Sądu Okręgowego Warszawa - Praga w Warszawie. Zarzucił obrazę art. 439 § 1 pkt 10 k.p.k. w zw. z art. 437 § 1 i 2 k.p.k. w zw. z art. 433 § 1 i 2 k.p.k., polegającą na nie uchyleniu w całości wyroku Sądu Rejonowego w Legionowie z dnia 13 czerwca 2022 r. sygn. akt ll K 206/20, przez Sąd Okręgowy Warszawa-Praga do ponownego rozpoznania pomimo, że ten wyrok obarczony był bezwzględną przyczyną odwoławczą polegającą na tym, iż S.G. w toku postępowania sądowego, zakończonego w/w wyrokiem Sądu Rejonowego w Legionowie, nie posiadał obrońcy przez część tego postępowania, mimo występowania znanych Sądowi Rejonowemu w Legionowie, od samego początku postępowania, wątpliwości co do jego poczytalności, tj. pomimo zaistnienia okoliczności wskazanych w art. 79 § 3 i 4 k.p.k. skutkujących obligatoryjnością obrony, a zatem wystąpienia sytuacji o jakiej mowa w art. 439 § 1 pkt 10 k.p.k. i to pomimo wskazania tego uchybienia przez S.G. w uzasadnieniu jego apelacji, co winno skutkować uchyleniem, przez Sąd Okręgowy Warszawa - Praga w Warszawie, w/w wyroku w całości do ponownego rozpoznania.

Podnosząc ten zarzut wniósł o uchylenie wyroku Sąd Okręgowego Warszawa - Praga w Warszawie oraz wyroku sądu I instancji i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Legionowie do ponownego rozpoznania.M.E. - prokurator Prokuratury Okręgowej Warszawa-Praga w Warszawie, w pisemnej odpowiedzi na kasację, wniósł o oddalenie kasacji obrońcy skazanego S.G. jako oczywiście bezzasadnej (por. pismo z dnia 2 września 2024 r., sygn. akt […]).Sąd Najwyższy zważył co następuje.Trafnie podnosi M.E. - prokurator Prokuratury Okręgowej Warszawa-Praga w Warszawie w pisemnej odpowiedzi na kasację, że kasacja obrońcy skazanego S.G. jest oczywiście bezzasadna.

W doktrynie wskazuje się, iż oczywiście bezzasadna kasacja, to taka kasacja, która bądź to już po jej analizie i skonfrontowaniu z materiałami sprawy, bez potrzeby głębszego w nie wnikania, bądź po takim wniknięciu, jest w sposób niebudzący wątpliwości niezasadna, gdyż stanowi jedynie polemikę z argumentacją sądu, którego orzeczenie zaskarża lub przywołuje argumentację nie mającą żadnego pokrycia w przepisach prawa albo nieprzystającą do realiów danego procesu lub wskazuje na uchybienia, jakie w ogóle w realiach danej sprawy nie wystąpiły, albo na uchybienia, które wprawdzie rzeczywiście wystąpiły, ale nie mogły one mieć istotnego wpływu na treść zaskarżonego kasacją orzeczenia (por. np.

L. Paprzycki, Oczywista bezzasadność i oczywista zasadność kasacji, w: P. Hofmański, K. Zgryzek (red.), Współczesne problemy procesu karnego i wymiaru sprawiedliwości. Księga ku czci Profesora Kazimierza Marszała, Katowice 2003, T. Grzegorczyk, Kasacja jako nadzwyczajny środek zaskarżenia w sprawach karnych i jej skuteczność w praktyce, Państwo i Prawo 2015, nr 6). Powyższe stanowisko dominuje również w orzecznictwie Sądu Najwyższego.W realiach niniejszej sprawy brak jest podstaw do przyjęcia, iż zachodzi bezwzględny powód odwoławczy wskazany w art. art. 439 § 1 pkt 10 k.p.k.

Sąd Rejonowy w Legionowie ustanowił S.G. obrońcę z urzędu podczas rozprawy w dniu 14 lipca 2021 r., gdy dopuścił dowód z opinii biegłych psychiatrów na okoliczność ustalenia, czy cyt. ,,oskarżony cierpi na chorobę psychiczną, niedorozwój umysłowy lub innego rodzaju zaburzenia psychiczne oraz czy miał zachowana zdolność rozpoznania czynu i pokierowania swym postępowaniem, czy może samodzielnie prowadzić obronę w sposób samodzielny i rozsądny, czy może brać udział w postępowaniu, jeśli nie to jak długo”. Sąd Rejonowy w Legionowie odroczył następnie rozprawę do dnia 29 września 2021 r.

Faktycznie Sąd Rejonowy w dniu 15 marca 202Ir. przeprowadził rozprawę, podczas której przesłuchał oskarżycieli posiłkowych, jednakże w dniu 26 kwietnia 2021r., postanowił rozprawę odroczoną prowadzić od początku. Postępowanie dowodowe w sprawie nie było zatem prowadzone, aż do czasu ustanowienia S.G. obrońcy z urzędu. Z uwagi zaś na treść opinii sądowo-psychiatrycznej, z której wynikało, że poczytalność S.G. nie budzi wątpliwości oraz, iż może on prowadzić obronę w sposób samodzielny i rozsądny, Sąd Rejpnowy w Legionowie postanowieniem z dnia 22 listopada 2021 r., zwolnił obrońcę z urzędu z jego obowiązków, co uczynił zgodnie z unormowaniem art. 79 § 4 k.p.k.Kierując się przedstawionymi motywami Sąd Najwyższy, na podstawie art. 535 § 3 k.p.k., rozstrzygnął jak w postanowieniu.

‎WB[ał].