Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KK 435/25 Generato dall'IA

Supreme Court quashes joint sentence due to failure to account for a prior court order converting a suspended sentence.

Numero d'incarto II KK 435/25
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the joint sentence in part, remanding the case for a new trial. The lower court failed to notice a prior court order that converted a suspended sentence into a completed community service penalty, which legally ceased to exist. Consequently, the lower court incorrectly combined a non-existent penalty with others to calculate the total term of imprisonment.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 577 k.p.k.; Art. 2a § 2 k.w.: A court must verify the legal existence of each individual penalty before combining them; if a penalty has been legally extinguished or converted into a completed form, it cannot be included in the calculation of a joint sentence.

Parole chiave

Generato dall'IA
joint sentence suspended sentence contraventional conversion legal existence calculation error remittal to lower court procedural defect formazione di una pena complessiva

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 577 k.p.k.
akt II K 765/22 (wszystkie wymienione kary zostały wykonane), i wymierzył skazanemu karę łączną roku i 10 miesięcy pozbawienia wolności, na podstawie art. 577 k.p.k.
art. 576 § 1 k.p.k.
Nadto na podstawie art. 576 § 1 k.p.k. ustalił, że pozostałe rozstrzygnięcia zawarte w wyrokach objętych wyrokiem łącznym podlegają odrębnemu wykonaniu, a na podstawie art.
art. 572 k.p.k.
ustalił, że pozostałe rozstrzygnięcia zawarte w wyrokach objętych wyrokiem łącznym podlegają odrębnemu wykonaniu, a na podstawie art. 572 k.p.k. umorzył postępowanie w zakresie objęcia wyrokiem łącznym kar orzeczonych wyrokami ujętymi w pkt I-XVIII i XXII części wstępnej.
art. 85 § 1 k.k.
części rozstrzygającej na podstawie art. 85 § 1 k.k. i art.
art. 86 § 1 k.k.
art. 2a § 2 k.w.
akt II Ko 1860/23, prawomocnym z dniem 14 października 2023 r., na podstawie art. 2a § 2 k.w.
art. 638 k.p.k.
Zawarte w pkt 2 rozstrzygnięcie w przedmiocie wydatków związanych z rozpoznaniem kasacji znajduje oparcie w art. 638 k.p.k. [J.J.] Kazimierz Klugiewicz Zbigniew Puszkarski Andrzej Stępka
art. 535 § 5 k.p.k
K.w przedmiocie wyroku łącznego po rozpoznaniu w Izbie Karnej w trybie art. 535 § 5 k.p.k.
art. 85 § 1 k.k
części rozstrzygającej na podstawie art. 85 § 1 k.k.
art. 86 § 1 k.k

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

II KK 435/25 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 lutego 2026 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Puszkarski (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Kazimierz Klugiewicz‎SSN Andrzej Stępka w sprawie S. K.w przedmiocie wyroku łącznego po rozpoznaniu w Izbie Karnej w trybie art. 535 § 5 k.p.k. na posiedzeniu w dniu 25 lutego 2026 r. kasacji Prokuratora Generalnego wniesionej na korzyść skazanego ‎od wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim z dnia 21 stycznia 2025 r., sygn. akt II K 476/24 1. uchyla zaskarżony wyrok łączny w części oznaczonej jako pkt I. i w tym zakresie przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Mińsku Mazowieckim;

2. wydatkami związanymi z rozpoznaniem kasacji obciąża Skarb Państwa. Kazimierz Klugiewicz Zbigniew Puszkarski Andrzej Stępka UZASADNIENIESąd Rejonowy w Mińsku Mazowieckim w dniu 21 stycznia 2025 r. wydał wobec skazanego S. K. wyrok łączny w sprawie o sygn. akt II K 476/24. W części wstępnej wyroku Sąd przytoczył w kolejnych punktach 22 wyroki wydane wobec skazanego przez różne sądy w latach 2012-2023, zaś w pkt I. części rozstrzygającej na podstawie art. 85 § 1 k.k. i art. 86 § 1 k.k. połączył kary orzeczone wyrokami wymienionymi w pkt XIX-XXI części wstępnej wyroku, tj.: - karę roku ograniczenia wolności, polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym, orzeczoną wyrokiem Sądu Rejonowego w Łukowie z dnia 11 lipca 2022 r. w sprawie o sygn. akt II K 283/22.

Karę tę w toku postępowania wykonawczego zamieniono na zastępczą karę pozbawienia wolności 5 miesięcy i 29 dni, - karę 6 miesięcy pozbawienia wolności wymierzoną wyrokiem Sądu Rejonowego w Białej Podlaskiej z dnia 7 grudnia 2022 r., sygn. akt II K 959/22, - karę 10 miesięcy pozbawienia wolności wymierzoną wyrokiem Sądu Rejonowego w Radzyniu Podlaskim z dnia 28 grudnia 2022 r., sygn. akt II K 765/22 (wszystkie wymienione kary zostały wykonane), i wymierzył skazanemu karę łączną roku i 10 miesięcy pozbawienia wolności, na podstawie art. 577 k.p.k.

W pkt II wyroku zaliczył skazanemu na poczet kary łącznej okresy wykonywania poszczególnych kar jednostkowych i uznał, że kara łączna wymierzona w punkcie I sentencji wyroku została wykonana w całości. Nadto na podstawie art. 576 § 1 k.p.k. ustalił, że pozostałe rozstrzygnięcia zawarte w wyrokach objętych wyrokiem łącznym podlegają odrębnemu wykonaniu, a na podstawie art. 572 k.p.k. umorzył postępowanie w zakresie objęcia wyrokiem łącznym kar orzeczonych wyrokami ujętymi w pkt I-XVIII i XXII części wstępnej. Wyrok zawiera również rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów sądowych.

Wyrok ten nie został zaskarżony przez żadną ze stron i uprawomocnił się w dniu 29 stycznia 2025 r. Kasację od opisanego wyroku łącznego wniósł Prokurator Generalny. Na podstawie art. 521 § 1 k.p.k. zaskarżył wyrok w zakresie rozstrzygnięcia przyjętego w pkt I, na korzyść skazanego S. K. , zarzucając „rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa procesowego - art. 410 k.p.k., skutkujące rażącą obrazą przepisów prawa materialnego – art. 85 § 1 k.k. i art. 87 § 1 k.k., polegające na orzeczeniu wobec skazanego S. K. kary łącznej 1 roku i 10 miesięcy pozbawienia wolności w następstwie połączenia kary 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Białej Podlaskiej z dnia 7 grudnia 2022 r. o sygn. akt II K 959/22 oraz kary 10 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Radzyniu Podlaskim z dnia 28 grudnia 2022 r. o sygn. akt II K 765/22 z karą 1 roku ograniczenia wolności orzeczoną wyrokiem nakazowym Sądu Rejonowego w Łukowie z dnia 11 lipca 2022 r., o sygn. akt II K 283/22, polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym, zamienioną postanowieniem z dnia 8 grudnia 2022 r. na zastępczą karę 5 miesięcy i 29 dni pozbawienia wolności, mimo że kara ta nie podlegała łączeniu, ponieważ postanowieniem Sądu Rejonowego w Łukowie z dnia 1 października 2023 r. o sygn. akt II Ko 1860/23, prawomocnym z dniem 14 października 2023 r., na podstawie art. 2a § 2 k.w. została zamieniona na karę 1 miesiąca ograniczenia wolności polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym, która to okoliczność wynikała z akt sprawy Sądu Rejonowego w Łukowie o sygn. akt II K 283/22 ujawnionych w toku rozprawy o wydanie wyroku łącznego”.

Podnosząc tak sformułowany zarzut, Autor kasacji wniósł o uchylenie wyroku łącznego w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Mińsku Mazowieckim.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja jest oczywiście zasadna, co pozwalało uwzględnić ją w całości w trybie art. 535 § 5 k.p.k., tj. na posiedzeniu bez udziału stron. W aktach sprawy o wydanie wobec skazanego S. K. wyroku łącznego prowadzonej przez Sąd Rejonowy w Mińsku Mazowieckim pod sygn. II K 476/24, znajdują się odpisy wyroków wymienionych w części wstępnej wyroku łącznego, nadto dokumenty świadczące, że Sąd ten zwracał się do poszczególnych sądów o nadesłanie akt spraw, w których wyroki zostały wydane i że akta te otrzymał, w tym akta sprawy rozpoznanej przez Sąd Rejonowy w Łukowie pod sygn.

II K 283/22, które uznał za dowód w postępowaniu o wydanie wyroku łącznego (k. 20, 25, 447-448). Sąd orzekający akt tej sprawy nie poddał jednak uważnemu oglądowi, skoro najwyraźniej nie zauważył, że znajduje się w nich dokument, który wyklucza możliwość objęcia wyrokiem łącznym wyroku Sądu Rejonowego w Łukowie wydanego w sprawie II K 283/22 – postanowienie tego Sądu z dnia 1 października 2023 r. (k.104 akt sprawy II K 283/22). Wyrokiem Sądu Rejonowego w Łukowie z dnia 11 lipca 2022 r., sygn. akt II K 283/22, S. K. za dokonaną 28 marca 2022 r. kradzież artykułów kosmetycznych o łącznej wartości 579,98 zł, na podstawie art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. został skazany – jak wyżej podano – na karę roku ograniczenia wolności, polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym, która później została zamieniona na zastępczą karę pozbawienia wolności.

Sąd Rejonowy w Łukowie prawomocnym postanowieniem z dnia 1 października 2023 r., sygn. akt II K 283/22, II Ko 1860/23, na podstawie art. 2a § 2 k.w. zamienił wspomnianą karę roku ograniczenia wolności na karę miesiąca ograniczenia wolności, polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym i stwierdził, że kara ta została wykonana w całości. W uzasadnieniu podał, iż wydanie tego orzeczenia było konieczne wobec wejścia w życie w dniu 1 października 2023 r. zmiany ustawy Kodeks wykroczeń, w świetle której czyn przypisany skazanemu (kradzież rzeczy o wartości nieprzekraczającej 800 zł) stał się wykroczeniem.

Konsekwencją pominięcia w toku procedowania w sprawie o wydanie wyroku łącznego postanowienia Sądu Rejonowego w Łukowie z dnia 1 października 2023 r. było wymierzenie S. K. kary łącznej pozbawienia wolności ukszałtowanej z uwzględnieniem kary roku ograniczenia wymierzonej skazanemu wyrokiem wyroku Sądu Rejonowego w Łukowie wydanym w sprawie II K 283/22, chociaż nie było to możliwe w sytuacji, gdy kara ta przestała istnieć w obrocie prawnym w wyniku postanowienia tego Sądu z dnia 1 października 2023 r. Jak wskazał Sąd Najwyższy, kary zamienione w wyniku przeprowadzenia ich kontrawencjonalizacji na podstawie art. 2a k.w., nie podlegają łączeniu z karami wymierzonymi na podstawie przepisów Kodeksu karnego (zob. wyroki: z dnia 7 sierpnia 2024 r., V KK 295/24; z dnia 5 listopada 2025 r., V KK 355/25).

Jest zatem faktem, że Sąd meriti rażąco naruszył wskazane w zarzucie kasacji przepisy prawa, co miało istotny wpływ na treść wyroku łącznego, także w zakresie wysokości wymierzonej skazanemu kary łącznej pozbawienia wolności. Jest oczywiste, że dla zaistnienia przedmiotowego uchybienia nie miało znaczenia stwierdzenie Sądu, iż kara ta została wykonana w całości. W celu usunięcia opisanej nieprawidłowości należało postąpić zgodnie z wnioskiem kasacji, tj. uchylić wyrok łączny w zaskarżonej części i w tym zakresie przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Mińsku Mazowieckim, który wyda zgodne z prawem orzeczenie.

Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł, jak w pkt 1 wyroku. Zawarte w pkt 2 rozstrzygnięcie w przedmiocie wydatków związanych z rozpoznaniem kasacji znajduje oparcie w art. 638 k.p.k. [J.J.] Kazimierz Klugiewicz Zbigniew Puszkarski Andrzej Stępka