Supreme Court quashes lower court verdict for missing victim's prosecution request under Art. 288 k.k. and Art. 439 k.p.k.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court quashed the Regional Court's verdict, which convicted the defendant of multiple crimes including one requiring a victim's prosecution request. The prosecution argued the lower court erred by treating all charges as prosecutable without verifying the victim's request. The court ruled that the absence of such a request created an absolute ground for appeal, necessitating a retrial to determine if victims wish to prosecute.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 288 § 1 k.k.; Art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. in conjunction with Art. 17 § 1 pkt 10 k.p.k.: A criminal offense requiring a victim's prosecution request is not validly prosecuted if no such request is filed, creating an absolute ground for appeal.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II KK 424/18 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 sierpnia 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba (przewodniczący, sprawozdawca)SSN Jacek BłaszczykSSN Małgorzata Wąsek-WiaderekProtokolant Anna Janczak przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Jerzego Engelkinga,w sprawie M. M. skazanego z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 288 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawiew dniu 12 sierpnia 2020 r.,kasacji, wniesionej przez Ministra Sprawiedliwości - Prokuratora Generalnego - na korzyśćod wyroku Sądu Rejonowego w W.
z dnia 21 sierpnia 2017 r., sygn. akt II K (…), uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w W. UZASADNIENIEM. M. stanął pod zarzutem popełnienia 4 przestępstw zakwalifikowanych z art. 279§1 k.k. Sąd Rejonowy w W. wyrokiem z dnia 21 sierpnia 2017r. w sprawie II K (…) dokonał zmiany opisu i kwalifikacji wszystkich zarzuconych czynów i ustalił, że każdy z nich wyczerpuje znamiona przestępstwa kwalifikowanego z art. 279§1 k.k. w zb. z art. 288§1 k.k. oraz art. 11§2 k.k., i przyjmując, że stanowią one jeden ciąg przestępstw z art. 91§1 k.k. na podstawie art. 279§1 k.k. w zb. z art. 11§3 k.k. w zw. z art. 91§1 k.k. wymierzył zań karę 2 lat pozbawienia wolności.Wyrok uprawomocnił się nie będąc skarżony przez żadną ze stron.Kasację od tego wyroku, na korzyść skazanego wywiódł Minister Sprawiedliwości – Prokurator Generalny, w skardze tej podniesiono zarzut:- rażącego i mającego istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie przepisu prawa karnego procesowego, a mianowicie art. 17§1 pkt 10 k.p.k., stanowiącego bezwzględną przyczynę odwoławczą określoną w art. 439§1 pkt 9 k.p.k., polegającą na przypisaniu oskarżonemu popełnienia wszystkich zarzuconych mu przestępstw, przy przyjęciu w stosunku do każdego z nich kumulatywnej kwalifikacji z art. 279§1 k.k. w zb. z art. 288§1 k.k. w zw. z art. 11§2 k.k., a zatem obejmującej zarówno czyny ścigane z urzędu, jak i czyny ścigane na wniosek złożony przez pokrzywdzonego, przy braku przyjęcia stosownych wniosków o ściganie pochodzących od osób pokrzywdzonych.Podnosząc powyższe skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Kasacja jest zasadna, lecz zasadnicze wątpliwości może budzić zestawienie treści postawionego w niej zarzutu z końcowym fragmentem jego uzasadnienia, w którym autor wiąże kierunek wniesionej skargi z jej celem, jako który wskazuje „orzeczenie nowego wymiaru kary”.
Z jednej strony deklaracja takiego powodu wniesienia kasacji stoi w jaskrawej sprzeczności z treścią art. 523§1 k.p.k., z drugiej zaś, uwzględnienie zarzutu postawionego w niniejszej sprawie wcale nie musi ostatecznie doprowadzić do zmiany kwalifikacji prawnej przypisanych czynów, czy wymiaru kary. W niniejszej sprawie, Sąd Rejonowy choć w sposób prawidłowy opisał i zakwalifikował czyny popełnione przez skazanego, to nie dostrzegł tego, że przestępstwo z art. 288§1 k.k., zgodnie z brzmieniem §4 tego przepisu, ścigane jest na wniosek pokrzywdzonego.Jak wynika z akt sprawy wniosek taki na żadnym etapie procesu od pokrzywdzonych nie został odebrany.
Wola złożenia takiego wniosku nie wynika też jednoznacznie z zeznań przesłuchanych w sprawie świadków ani z treści ich oświadczeń o wyliczeniu wysokości powstałych w wyniku przestępstwa szkód.W tej sytuacji należy przyjąć, że w sprawie doszło do wygenerowania bezwzględnej przesłanki odwoławczej art. 439§1 pkt 9 k.p.k. w zw. z art. 17§1 pkt 10 k.p.k. – brak było bowiem wniosku o ściganie przestępstwa z art. 288§1 k.k. pochodzącego od osoby uprawnionej. Skutkiem powyższego musiało być uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Rejonowy winien rozstrzygnąć ją w sposób wolny od wad zaistniałych przy poprzednim rozpoznaniu sprawy. W szczególności zaś ustalić, czy pokrzywdzeni w niniejszej sprawie chcą złożyć stosowne wnioski. Kierując się przedstawionymi względami, Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.