Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KK 408/21 Generato dall'IA

Supreme Court quashes sentence for theft exceeding statutory limit and dismisses proceedings due to statute of limitations.

Numero d'incarto II KK 408/21
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the first and second-instance judgments regarding a theft case and dismissed the proceedings entirely. The defendant was initially convicted of a minor offense but later sentenced to two months of restricted freedom, which exceeded the maximum statutory penalty for that specific crime. The Court ruled that this clear violation of the material law necessitated the dismissal of the case because the statute of limitations for prosecuting the offense had already expired.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 119 § 1 k.w.; Art. 20 § 1 k.w.; Art. 5 § 1 pkt 4 k.p.s.w.; Art. 45 § 1 k.w.: A sentence exceeding the statutory maximum for a minor offense constitutes a material law violation requiring the quashing of the judgment and dismissal of proceedings if the statute of limitations has expired.

Parole chiave

Generato dall'IA
statute of limitations minor offense statutory maximum penalty quashing of judgment dismissal of proceedings material law violation restricted freedom contraffazione di merci

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 119 § 1 k.w.
ukaranej za wykroczenie z art. 119 § 1 k.w. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art.
Art. 20 § 1 k.w.
z art. 20 § 1 k.w., polegającego na skazaniu W.
Art. 5 § 1 pkt 4 k.p.s.w.
Mając na względzie powyższe wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i umorzenie postępowania, na podstawie art. 5 § 1 pkt 4 k.p.s.w. w zw.
Art. 45 § 1 k.w.
z art. 45 § 1 k.w. umarza postępowanie, a jego kosztami obciąża Skarb Państwa.
Art. 118 § 2 k.p.w.
O kosztach postępowania orzeczono po myśli art. 118 § 2 k.p.w.
art. 535 § 5 k.p.k
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.
art. 112 k.p
art. 5 § 1 pkt 4 k.p
akt III K (…), uchyla wyroki Sądów obu instancji i na podstawie art. 5 § 1 pkt 4 k.p.w.
art. 278 § 1 k.k
z siedzibą w W., to jest popełnienia przestępstwa z art. 278 § 1 k.k.
art. 278 § 3 k.k
z siedzibą w W., to jest popełnienia przestępstwa z art. 278 § 1 k.k.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II KK 408/21 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 października 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Mirek w sprawie W. Ł. ukaranej za wykroczenie z art. 119 § 1 k.w. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w zw. z art. 112 k.p.w. w dniu 22 października 2021 r., skargi, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść ukaranej od wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 12 sierpnia 2019 r., sygn. akt IX Ka (…), zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w W. z dnia 2 kwietnia 2019 r., sygn. akt III K (…), uchyla wyroki Sądów obu instancji i na podstawie art. 5 § 1 pkt 4 k.p.w. w zw. z art. 45 § 1 k.w. umarza postępowanie, a jego kosztami obciąża Skarb Państwa.

UZASADNIENIESąd Rejonowy w W., wyrokiem z dnia 2 kwietnia 2019 r., sygn. akt III K (…), uznał W. Ł. za winną tego, że w dniu 6 listopada 2017 r. w W. przy ul. W., w G., w sklepie „S.”, dokonała zaboru w celu przywłaszczenia mienia w postaci perfum marki A. „[…]” EDP 100 ml o wartości 565 zł, stanowiącego wypadek mniejszej wagi, czym działała na szkodę S. sp. z o.o. z siedzibą w W., to jest popełnienia przestępstwa z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 278 § 3 k.k. i za to na podstawie ostatniego z wymienionych przepisów wymierzył jej karę 3 miesięcy ograniczenia wolności, połączoną z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym.

Orzekł ponadto wobec oskarżonej obowiązek naprawienia szkody w całości poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego kwoty 565 zł.Apelację od powyższego wyroku wywiódł obrońca oskarżonej, który podniósł zarzut obrazy przepisów prawa procesowego, skutkującej błędem w ustaleniach faktycznych oraz zarzut rażącej niewspółmierności kary.Sąd Okręgowy w W., wyrokiem z dnia 12 sierpnia 2019 r., sygn. akt IX Ka (…), zmienił zaskarżone orzeczenie w ten sposób, że uznał, iż wartość przywłaszczonego mienia wynosi nie więcej niż 465 zł, co skutkowało przypisaniem W.

Ł. popełnienia wykroczenia z art. 119 § 1 k.w. i orzeczeniem kary dwóch miesięcy ograniczenia wolności, polegającej na obowiązku wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym. Sąd zobowiązał też oskarżoną do naprawienia szkody w kwocie 465 zł, a w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymał w mocy.Kasację nadzwyczajną od powyższego wyroku wniósł Prokurator Generalny, zaskarżając go na korzyść W. Ł., w zakresie rozstrzygnięcia o karze. Skarżący podniósł zarzut naruszenia przepisu prawa materialnego, to jest art. 119 § 1 k.w. w zw. z art. 20 § 1 k.w., polegającego na skazaniu W.

Ł. na karę 2 miesięcy ograniczenia wolności, to jest powyżej górnej granicy ustawowego zagrożenia. Mając na względzie powyższe wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i umorzenie postępowania, na podstawie art. 5 § 1 pkt 4 k.p.s.w. w zw. z art. 45 § 1 k.w.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja Prokuratora Generalnego jest oczywiście zasadna, a to pozwoliło na uwzględnienie jej w całości na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.w. w zw. z art. 112 k.p.w. Nie oznacza to, że Sąd Najwyższy nie dostrzega pewnej niedoskonałości sformułowanego w niej wniosku, którego treść nie jest jednak wiążąca. Oczywistym jest, że w realiach sprawy, w której wniesiono kasację, konsekwencje uwzględnienia postawionego w niej zarzutu dotykają nie tylko zawartego w zaskarżonym wyroku orzeczenia o karze, ale obejmują całość rozstrzygnięć Sadów obu instancji.

Zauważyć też trzeba, że dla treści rozstrzygnięcia Sądu Najwyższego nie mógł mieć znaczenia stwierdzony w kasacji braku wpływu błędnie określonej podstawy orzeczenia obowiązku naprawienia szkody na treść zaskarżonego wyroku (Sąd odwoławczy zmienił jedynie jego wysokość, nie wskazując właściwej podstawy jego orzeczenia – tj. art. 28 § 1 pkt 4 k.w. w zw. z art. 119 § 4 k.w). Kasacja wniesiona co do kary musi zostać uznana za skierowaną przeciwko całości rozstrzygnięcia o karze i środkach karnych, o czym mowa w art. 447 § 2 k.p.k., znajdującym odpowiednie zastosowanie w postępowaniu wykroczeniowym, na mocy art. 109 § 2 k.p.w.W realiach niniejszej sprawy obwinionej przypisano odpowiedzialność za wykroczenie, o którym mowa w art. 119 § 1 k.w. i wymierzono karę 2 miesięcy ograniczenia wolności.

Zgodnie z treścią art. 20 § 1 k.w. kara ograniczenia wolności wymierzana za wykroczenie trwa 1 miesiąc. Doszło tu zatem do oczywistego i rażącego naruszenia prawa materialnego, polegającego – jak trafnie wskazał skarżący – na wymierzeniu kary powyżej górnej granicy. Okoliczność powyższa musiała skutkować uchyleniem zaskarżonego wyroku. Musiało ono zostać powiązane z umorzeniem postępowania, wobec upływu terminu przedawnienia karalności zarzucanego wykroczenia określonego w art. 45 § 1 k.w. Przedmiotowy czyn został popełniony 6 listopada 2017 r., a więc jego karalność ustała 6 listopada 2020 r.

W związku z powyższym dalsze procedowanie w niniejszej sprawie, mające na celu przesądzenie o odpowiedzialności wykroczeniowej, nie jest możliwe, ze względu na treść art. 5 § 1 pkt 4 k.p.s.w. Mając to wszystko na względzie, Sąd Najwyższy orzekł jak w części dyspozytywnej wyroku. O kosztach postępowania orzeczono po myśli art. 118 § 2 k.p.w.