Supreme Court dismisses cassation appeal withdrawn by defense lawyer without substantive review of evidence errors.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland dismissed the defense lawyer's cassation appeal without conducting a substantive review of the alleged procedural errors. The defense argued that the lower court improperly evaluated evidence and failed to conduct a necessary confrontation between key witnesses regarding a lease agreement dispute. The court ruled that because the defense lawyer withdrew the appeal with the defendant's consent, the case was legally closed and no further examination was required.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 439 k.p.k.; Art. 440 k.p.k.: A cassation appeal that is properly withdrawn by the defense lawyer with the convicted person's consent is deemed withdrawn, precluding the Supreme Court from examining the merits of the alleged procedural violations.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II KK 403/22 POSTANOWIENIE Dnia 8 listopada 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Stępka po rozpoznaniu na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 8 listopada 2022 r., sprawy J. S. skazanego z art. 278 § 1 k.k. z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w Zamościu z dnia 8 kwietnia 2022 r., sygn. akt II Ka 161/22, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Zamościu z dnia 29 grudnia 2021 r., sygn. akt II K 772/21, na podstawie art. 431 § 1 k.p.k. w zw. z art. 531 § 1 i 3 k.p.k. i art. 432 k.p.k. p o s t a n o w i ł 1. pozostawić bez rozpoznania kasację obrońcy skazanego;
2. zarządzić zwrot skazanemu uiszczonej opłaty od kasacji w kwocie 450 zł (czterysta pięćdziesiąt złotych);
3. zwolnić skazanego od wydatków postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIEJ. S. został oskarżony to, że w okresie od 13 czerwca 2020 r. do 18 czerwca 2020 r., daty bliżej nieustalonej, w miejscowości B., województwa […], po uprzednim wykoszeniu działki rolnej o numerze ewidencyjnym […], dokonał zaboru w celu przywłaszczenia biomasy wartości 12.000 złotych na szkodę M. C., to jest o czyn z art. 278 § 1 k.k.Wyrokiem z dnia 29 grudnia 2021 r., sygn. akt II K 772/21, Sąd Rejonowy w Zamościu uznał oskarżonego J. S. za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu wyczerpującego dyspozycję art. 278 § 1 k.k., przy czym ustalił wartość przywłaszczonej biomasy na kwotę 2.240 zł - i za ten czyn na podstawie art. 278 § 1 k.k. i art. 33 § 2 k.k. wymierzył mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności i karę grzywny w liczbie 120 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej dziennej stawki na kwotę 10 zł.
Na podstawie art. 69 § 1 i § 2 k.k. i art. 70 § 1 k.k. wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres 2 lat tytułem próby i na podstawie art. 46 § 1 k.k. zasądził od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonego kwotę 2.240 zł tytułem obowiązku naprawienia szkody; na podstawie art. 72 § 1 pkt 1 k.k. zobowiązał oskarżonego do informowania kuratora o przebiegu okresu próby.Na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego od tego wyroku, Sąd Okręgowy w Zamościu wyrokiem z dnia 8 kwietnia 2022 r., sygn. akt II Ka 161/22, utrzymał w mocy zaskarżony wyrok.Od wyroku Sądu odwoławczego kasację wniósł obrońca skazanego, który na podstawie art. 523 § 1 k.p.k. w zw. z art. 526 § 1 k.p.k. zarzucił rażące naruszenie prawa procesowego, które to uchybienie miało istotny wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, a mianowicie:1/ art. 2 § 2 k.p.k., art. 4 k.p.k., art. 7 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k. - poprzez przekroczenie przez Sąd II instancji swobodnej oceny dowodów, polegającej na uznaniu za wiarygodne jedynie części dowodów tj., zeznań złożonych przez świadków L.
J., M. C. i I. B., z jednoczesnym pominięciem wyjaśnień oskarżonego oraz dowodu z dokumentów, tj. zaświadczenia UM w Z. (dokument z dnia 3 lipca 2007 r.), wskazującego na inny skład osób reprezentujących Zarząd Wspólnoty Mieszkańców Wsi T. (zwany dalej „Zarządem Wspólnoty”) w okresie przed zawarciem umowy dzierżawy z dnia 15 kwietnia 2010 r., oraz zaświadczenia Burmistrza Z. (dokument z dnia 27 października 2017 r.) wskazującego zakres podmiotowy osób wchodzących w skład Zarządu Wspólnoty na dzień wydania zaświadczenia, tj. w okresie 7 lat po sporządzeniu umowy dzierżawy oraz po upływie minimum 2 kadencji przewidzianych dla członków Zarządu Wspólnoty;2/ art. 170. k.p.k. art. 172 k.p.k. oraz art. 410 k.p.k. - polegające na oddaleniu wniosku dowodowego i niedopuszczeniu do przeprowadzenia konfrontacji pomiędzy M.
C., a osobami wchodzącymi w skład quasi Zarządu Wspólnoty, w sytuacji, gdy ze zgromadzonego materiału dowodowego bezsprzecznie wynika, iż istnieją poważne wątpliwości odnoszące się do umowy dzierżawy, okoliczności jej zawarcia oraz jej ważności i tylko przeprowadzenie konfrontacji pomiędzy w/w osobami mogłoby te sprzeczności wyjaśnić.W konkluzji obrońca wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w Zamościu do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.Na mocy zarządzenia Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Okręgowego w Zamościu z dnia 27 czerwca 2022 r., sygn. akt II Ka 161/22 (WKK 16/22), kasacja została przyjęta na podstawie art. 530 § 1 k.p.k., jako odpowiadająca warunkom formalnym (k. 8 akt SN).
Skarga ta wpłynęła do Sądu Najwyższego w dniu 9 sierpnia 2022 r. W odpowiedzi na kasację obrońcy skazanego prokurator Prokuratury Rejonowej w Zamościu wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej. W dniu 29 sierpnia 2022 r. do Sądu Najwyższego wpłynęło pismo obrońcy skazanego J. S., w którym obrońca cofnął złożoną kasację (k. 24). Wskutek wezwania do przedstawienia zgody skazanego J. S. na cofnięcie kasacji z dnia 31 sierpnia 2022 r., obrońca przesłał taką zgodę (k. 28-29). Sąd Najwyższy zważył co następuje.Ponieważ kasacja została prawidłowo cofnięta, zaś w sprawie nie zachodzą uchybienia, o których mowa w art. 439 k.p.k., ani przyczyny wymienione w art. 440 k.p.k., Sąd Najwyższy postanowił jak na wstępie, zarządzając zwrot wniesionej przez skazanego opłaty od kasacji na podstawie art. 527 § 4 k.p.k.
Na marginesie należy jedynie stwierdzić, że z uwagi na ograniczenia we wnoszeniu kasacji wynikające z art. 523 § 2 k.p.k., przedmiotowa kasacja i tak musiałaby zostać pozostawiona bez rozpoznania na podstawie art. 531 § 1 k.p.k., gdyby jej nie cofnięto. Na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. i art. 637a k.p.k. zwolniono skazanego od wydatków za postępowanie kasacyjne i obciążono nimi Skarb Państwa.[as]