Supreme Court quashes lower court's prison sentence for accounting offense, allowing only fine or liberty restriction.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland quashed the lower court's decision imposing a prison sentence on the defendant for an accounting offense. The defendant argued that the first-instance court violated procedural and substantive law by convicting without a trial and sentencing to imprisonment. The court ruled that the specific offense under the Accounting Act mandates only a fine or restriction of liberty, making the prison sentence legally impossible. Consequently, the sentence was overturned, and the case regarding the penalty was remanded for retrial.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 79 pkt 4 ustawy o rachunkowości; Art. 343 § 7 k.p.k. w zw. z art. 335 § 1 k.p.k.: A court cannot impose a penalty of imprisonment for an offense where the statute prescribes only a fine or restriction of liberty, and such a violation constitutes a ground for cassation.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II KK 399/16 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 stycznia 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba (przewodniczący)SSN Krzysztof CesarzSSN Michał Laskowski (sprawozdawca)Protokolant Marta Brylińska w sprawie M. G. skazanego z art. 79 pkt 4 ustawy o rachunkowości po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w dniu 17 stycznia 2017 r.,kasacji Ministra Sprawiedliwości – Prokuratora Generalnegood wyroku Sądu Rejonowego w Ł. z dnia 11 czerwca 2015 roku, sygnatura akt II K ../15, uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej rozstrzygnięcia o karze i przekazuje sprawę w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w Ł. do ponownego rozpoznania.
UZASADNIENIESąd Rejonowy w Ł. wyrokiem z 11 czerwca 2015 roku, sygn. akt II K …/15, uwzględniając wniosek prokuratora o skazanie bez przeprowadzania rozprawy, uznał M. G. za winnego tego, że w okresie od 15 lipca 2011 r. do 1 kwietnia 2015 r. w miejscowości K., w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, będąc prezesem Zarządu firmy „E.” sp. z o.o. z siedzibą w K. i z tego tytułu uprawnionym do reprezentacji wyżej wymienionej spółki, wbrew przepisom ustawy, nie złożył w XX Wydziale Krajowego Rejestru Sądowego Sądu Rejonowego […] Sądzie Gospodarczym sprawozdań finansowych i sprawozdań z działalności reprezentowanego przez siebie podmiotu gospodarczego za lata 2010 — 2014, to jest o czyn z art. 79 pkt 4 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (tekst jednolity Dz.
U. 2013, poz. 330) w zw. z art. 12 k.k. Stosownie do wniosku prokuratora orzeczono względem skazanego karę 4 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie zawieszono warunkowo na okres próby wynoszący 2 lata. Minister Sprawiedliwości – Prokurator Generalny wniósł od powyższego wyroku kasację na korzyść skazanego. W kasacji zarzucono rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa procesowego i materialnego, a mianowicie art. 343 § 7 k.p.k. w zw. z art. 335 § 1 k.p.k. i art. 79 pkt 4 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości, polegające na uwzględnieniu wadliwego wniosku prokuratora o skazanie M.
G. bez przeprowadzenia rozprawy i wydanie wyroku zgodnego z wnioskiem, pomimo tego, że orzeczenie w tym przypadku kary pozbawienia wolności nie było dopuszczalne, bowiem sprawca tego występku podlega wyłącznie karze grzywny lub ograniczenia wolności. W konkluzji Prokurator Generalny wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w części dotyczącej orzeczenia o karze i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w Ł. do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja zasługuje na uwzględnienie. Zarzut podniesiony w kasacji jawi się jako zasadny w stopniu oczywistym.
W istocie, uwzględniając wniosek oskarżyciela o skazanie bez rozprawy Sąd Rejonowy w Ł. orzekł karę pozbawienia wolności w wymiarze 4 miesięcy, chociaż ustawa nie przewiduje za przypisany skazanemu występek z art. 79 pkt 4 ustawy o rachunkowości możliwości orzeczenia takiej kary, a jedynie karę grzywny lub ograniczenia wolności. Stanowi to rażące naruszenie prawa materialnego, tj. art. 79 pkt 4 ustawy o rachunkowości, które w bezpośredni sposób wpłynęło na treść rozstrzygnięcia, a zatem stanowi podstawę kasacyjną z art. 523 § 1 k.p.k.
Podobnie uwzględnienie wniosku prokuratora o skazanie bez rozprawy w części dotyczącej proponowanej kary stanowiło rażące naruszenie prawa procesowego, tj. art. 343 § 7 k.p.k. w zw. z art. 335 § 2 k.p.k., polegające na uwzględnieniu wniosku prokuratora, mimo jego sprzeczności z prawem materialnym. Z tego powodu uwzględnienie kasacji Prokuratora Generalnego – Ministra Sprawiedliwości jawi się jako oczywiście zasadne. W konsekwencji Sąd Najwyższy zdecydował o uchyleniu zaskarżonego wyroku Sądu Rejonowego w Ł., w części zawierającej rozstrzygnięcie o karze i przekazanie sprawy w tym zakresie temu Sądowi do ponownego rozpoznania.
W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji. kc