Supreme Court quashes lower court sentence for social work hours below statutory 20-40 monthly minimum limit.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court quashed the District Court's appeal judgment regarding the defendant's sentence for theft. The General Prosecutor argued that the reduced monthly hours of social work violated the mandatory statutory range of 20 to 40 hours. The Court held that the lower court's reduction to 15 hours was a clear violation of Article 35 of the Criminal Code, which mandates the specified hour range, and thus had a decisive impact on the verdict's content.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 284 § 2 k.k.; Art. 35 § 1 k.k.: The court must strictly adhere to the statutory minimum and maximum limits for social work hours within a sentence of restricted freedom; a reduction below the legal minimum constitutes a material legal violation with decisive impact on the verdict.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II KK 383/22 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 września 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Gierszon (przewodniczący, sprawozdawca)SSN Dariusz KalaSSN Rafał MalarskiProtokolant Anna Janczak w sprawie P. W., skazanego za przestępstwo z art. 284 § 2 k.k.po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w dniu 21 września 2022 r. kasacji Prokuratora Generalnego na niekorzyść od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 1 października 2021 r., sygn. akt IX Ka 613/21, zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy – Śródmieścia w Warszawie z dnia 30 marca 2021 r., sygn. akt II K 512/17, uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Okręgowemu w Warszawie do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 30 marca 2021 r. wydanym w sprawie II K 512/17 Sąd Rejonowy dla Warszawy – Śródmieścia w Warszawie, stosując na podstawie art. 4 § 1 k.k. przepisy ustawy Kodeks Karny w brzmieniu obowiązującym do dnia 24 czerwca 2020 r., uznał P. W. za winnego tego, że w okresie nie wcześniej niż od czerwca 2015 r. i nie później niż do 21 lutego 2017 r. w W. przy ul. […] jako kierownik sklepu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru i w krótkich odstępach czasu dokonał przywłaszczenia powierzonych pieniędzy w łącznej kwocie 56.742, 93 zł na szkodę firmy S. sp. z o.o. z/s w W. przy ul. […], to jest występku z art. 284 § 2 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k., i za to na podstawie powołanych przepisów skazał go, a na podstawie art. 284 § 2 k.k. w zw. z art. 37a k.k. w zw. z art. 34 § 1 i 1a pkt 1 k.k. oraz art. 35 § 1 k.k. wymierzył mu karę 2 lat ograniczenia wolności polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym; na podstawie art. 46 § 1 k.k. zasądził od P. W. tytułem obowiązku naprawienia szkody w części na rzecz S. sp. z o.o. z/s w W. kwotę 34. 7421, 93 zł..
Wyrok ten zaskarżył, w części odnoszącej się do kary, obrońca oskarżonego, zarzucając temu orzeczeniu rażącą niewspółmierność kary jednostkowej 2 lat ograniczenia wolności polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym, podczas gdy sytuacja osobista oskarżonego pozwala na wykonywanie tego obowiązku w wymiarze jednostkowym roku przez wykonywanie kary nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 10 godzin w stosunku miesięcznym.Sąd Okręgowy w Warszawie, po rozpoznaniu apelacji, wyrokiem z dnia 1 października 2021 r., sygn. akt IX Ka 613/21, zmienił wyrok Sądu Rejonowego w zaskarżonej części w ten sposób, że wymiar kary ograniczenia wolności obniżył do roku, zaś wymiar godzin obniżył do 15.Kasację od tego wyroku Sądu Okręgowego wniósł Prokurator Generalny, który zaskarżył go w części dotyczącej sposobu wykonywania kary roku ograniczenia wolności, na niekorzyść oskarżonego, zarzucając rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie prawa materialnego, to jest art. 35 § 1 k.k., polegające na orzeczeniu w czasie odbywania kary ograniczenia wolności przewidzianego w art. 34 § 1a pkt 1 k.k. obowiązku wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne wskazanej przez sąd w wymiarze 15 godzin w stosunku miesięcznym, podczas gdy przepis art. 35 § 1 k.k. stanowi, że obowiązek ten polega na jej wykonywaniu, w wymiarze od 20 do 40 godzin w stosunku miesięcznym i wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i w tym zakresie przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w Warszawie do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja Prokuratora Generalnego jest zasadna i to w stopniu oczywistym.Zaskarżony nią wyrok wydano z rażącą obrazą wskazanego w zarzucie kasacji, przepisu art. 35 § 1 k.k, przy tym charakter tego uchybienia sprawia, iż miało ono istotny wpływ na treść tego wyroku. Stosownie do brzmienia art. 35 § 1 k.k. nieodpłatna, kontrolowana praca na cele społeczne jest wykonywana w wymiarze od 20 do 40 godzin w stosunku miesięcznym. Nie mógł zatem Sąd Okręgowy – postępując zgodnie z treścią tego przepisu, co było jego oczywistym obowiązkiem – obniżyć określony przez Sąd I instancji wobec oskarżonego miesięczny wymiar tej pracy, w ramach wymierzonej mu kary roku ograniczenia wolności na cele społeczne, do 15 godzin.
Czyniąc tak jednak, rażąco ten przepis naruszył, a uchybienie to miało istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku. Doprowadziło bowiem do nałożenia na skazanego obowiązku wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy w wymiarze niższym aniżeli ten przewidziany w ustawie. Stąd konieczne się stało uwzględnienie kasacji i uchylenie wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie. Przy czym należało uchylić ten wyrok w całości, bowiem jego treść ogranicza się do rozstrzygnięcie, które w całości dotyczy zmiany kary orzeczonej przez Sąd Rejonowy wobec oskarżonego.
Ponownie rozpoznając sprawę – w wskazanym zakresie dotyczącym kary – Sąd Okręgowy w Warszawie będzie miał na uwadze powyższe wnioski i spostrzeżenia.Z tych to względów orzeczono jak wyżej.[as]