Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KK 380/22 Generato dall'IA

Supreme Court quashes lower court verdict for omitting mandatory vehicle ban penalty under Art. 94 § 3 k.w.

Numero d'incarto II KK 380/22
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the lower court's verdict regarding the mandatory criminal sanction of a vehicle ban, finding a clear violation of material law. The defendant was convicted of driving without a license and transporting an unbelted passenger, but the regional court failed to impose the obligatory ban required by the amended Traffic Law. The court ruled that omitting this mandatory penalty constituted a significant error affecting the verdict's content, necessitating the case's remittal for a new decision on the sanction.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 94 § 3 k.w.; Art. 523 § 1 k.p.k.: In cases of driving without a license committed after December 31, 2021, the imposition of a vehicle ban is mandatory, and its omission constitutes a significant violation of material law affecting the verdict.

Parole chiave

Generato dall'IA
mandatory criminal sanction vehicle ban penalty driving without license material law violation remittal of case Traffic Law amendment procedural error stato difettoso del veicolo

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 94 § 3 k.w.
Przepis art. 94 § 3 k.w., w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2022 r., nadanym ustawą z dnia 2 grudnia 2021 r.
Art. 523 § 1 k.p.k.
Art. 94 § 1 k.w.
S., ukaranego z art. 94 § 1 k.w. i in.
Art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o kierujących pojazdami
wykroczył przeciwko przepisom o porządku w ruchu drogowym, określonym w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o kierujących pojazdami w ten sposób, że kierował na drodze publicznej samochodem osobowym marki V.
Art. 45 ust. 2 pkt 3 Prawo o ruchu drogowym
zm.),2.ponadto w miejscu i czasie jak wyżej naruszył zasady przewidziane w art. 45 ust.
art. 535 § 5 k.p.k
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.
art. 110 § 1 k.p
27).Od tego wyroku kasację w trybie art. 110 § 1 k.p.w.
art. 523 § 1 k.p.k

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
wyrok z dnia 13 czerwca 2019 r., sygn. III KK 222/18
wyrok z dnia 11 czerwca 2019 r., sygn. III KK 234/18
2020/6/12, LEX nr 2691576; wyrok z dnia 11 czerwca 2019 r., sygn. III KK 234/18, LEX nr 2687812).W świetle powyższego uznanie J.
III KK 222/18
Supreme Court quashes criminal penalty for drunk driving, ruling ban must cover motor vehicles, not bicycles.
III KK 234/18
Supreme Court quashes lower court verdict for omitting mandatory vehicle ban penalty under Art. 87 § 3 k.w.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

II KK 380/22 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 marca 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Igor Zgoliński (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Antoni Bojańczyk‎SSN Zbigniew Kapiński w sprawie J. S., ukaranego z art. 94 § 1 k.w. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w dniu 28 marca 2023 r., kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść ukaranego od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego dla Warszawy – Żoliborza w Warszawie z dnia 27 kwietnia 2022 r., sygn. IV W 295/22, uchyla zaskarżony wyrok w części, w której nie orzeczono wobec ukaranego obligatoryjnego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych i sprawę w tym zakresie przekazuje Sądowi Rejonowemu dla Warszawy – Żoliborza w Warszawie do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIE

J. S. został obwiniony o to, że:1.w dniu 31 stycznia 2022 r. około godz. 12:40 w W.,. wykroczył przeciwko przepisom o porządku w ruchu drogowym, określonym w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o kierujących pojazdami w ten sposób, że kierował na drodze publicznej samochodem osobowym marki V. o nr rej. […] nie mając do tego uprawnień, tj. o czyn z art. 94 § 1 k.w. w zw. z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o kierujących pojazdami (Dz. U. z 5 stycznia 2011 r. Nr 30 poz. 151 z późn. zm.),2.ponadto w miejscu i czasie jak wyżej naruszył zasady przewidziane w art. 45 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r.

Prawo o ruchu drogowym w ten sposób, że na drodze publicznej w ruchu lądowym kierując pojazdem marki V. o nr rej. […] przewoził pasażera, który nie korzystał z pasów bezpieczeństwa, tj. o czyn z art. 97 k.w. w zw. z art. 45 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2021 r. poz. 450. j.t.).Sąd Rejonowy dla Warszawy-Żoliborza w Warszawie wyrokiem nakazowym z dnia 27 kwietnia 2022 r., sygn. IV W 295/22, uznał obwinionego J. S. za winnego popełnienia zarzucanych mu w pkt 1 i 2 czynów, stanowiących wykroczenia z art. 94 § 1 k.w. w zw. z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami oraz z art. 97 k.w. w zw. z art. 45 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r.

Prawo o ruchu drogowym, za co na podstawie art. 94 § 1 k.w. w zw. z art. 9 § 2 k.w. w zw. z art. 24 § 1 k.w. wymierzył łącznie karę grzywny w wysokości 1800 złotych oraz zasądził od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 250 złotych tytułem kosztów postępowania, w tym złotych tytułem opłaty sądowej (k. 22).Wobec nie wniesienia sprzeciwu przez uprawnione strony powyższy wyrok nakazowy uprawomocnił się w dniu 20 maja 2022 r. (k. 27).Od tego wyroku kasację w trybie art. 110 § 1 k.p.w. na niekorzyść ukaranego złożył Prokurator Generalny, który zaskarżył wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze, w zakresie braku obligatoryjnego rozstrzygnięcia o środku karnym w postaci zakazu prowadzenia pojazdów, zarzucając rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa materialnego, a mianowicie art. 94 § 3 k.w. w zw. z art. 29 § 1 i 2 k.w., polegające na nie orzeczeniu wobec ukaranego obligatoryjnego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, do czego zgodnie z treścią przywołanych przepisów, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2022 r. sąd był zobowiązany w sytuacji uznania obwinionego za winnego popełnienia w dniu 31 stycznia 2022 r. wykroczenia z art. 94 § 1 k.w.W konsekwencji Prokurator Generalny wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Rejonowemu dla Warszawy-Żoliborza w Warszawie do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja okazała się oczywiście zasadna (art. 535 § 5 k.p.k.). Zaskarżony wyrok istotnie został wydany z rażącym naruszeniem prawa materialnego opisanym w zarzucie. Przepis art. 94 § 3 k.w., w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2022 r., nadanym ustawą z dnia 2 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2021. 2328 z dnia 16 grudnia 2021 r.) stanowi, że: „w razie popełnienia wykroczenia, o którym mowa w § 1, orzeka się zakaz prowadzenia pojazdów”.

W razie skazania za wykroczenie z art. 94 § 1 k.w., jeżeli zostało ono popełnione po 31 grudnia 2021 r., a nie zachodzą podstawy do stosowania reguł kolizyjnych (art. 2 § 1 k.w.), orzeczenie na podstawie art. 94 § 3 k.w. środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, jest obowiązkowe. Choć w treści art. 94 § 3 k.w. mowa jest o „zakazie prowadzenia pojazdów” bez jego konkretyzacji, jednak orzeczenie tego środka odnosi się do wykroczenia z § 1 tego przepisu, zgodnie z którym sprawcą przedmiotowego wykroczenia jest osoba prowadząca na drodze publicznej, w strefie zamieszkania lub strefie ruchu pojazd mechaniczny, nie mając do tego uprawnienia.

Przyjąć należy, że powyższe unormowanie zawiera obowiązek orzeczenia zakazu prowadzenia pojazdów będących przedmiotem czynności sprawczej określonej w § 1, tj. mechanicznych. Na kanwie analogicznego unormowania, zawartego w treści art. 87 § 3 k.w. Sąd Najwyższy wyraził pogląd, że zakaz prowadzenia pojazdów, aby stanowił realną dolegliwość dla ukaranego za powyższe wykroczenie oraz realizował cele, które środek karny z art. 87 § 3 k.w. ma urzeczywistnić musi pozostawać w funkcjonalnym związku z rodzajem pojazdu, którego prowadzenia dopuścił się sprawca (zob. np. wyrok z dnia 13 czerwca 2019 r., sygn.

III KK 222/18, Prok.i Pr.-wkł. 2020/6/12, LEX nr 2691576; wyrok z dnia 11 czerwca 2019 r., sygn. III KK 234/18, LEX nr 2687812).W świetle powyższego uznanie J. S. za winnego wykroczenia z art. 94 § 1 k.w., popełnionego w dniu 31 stycznia 2022 r., implikowało konieczność orzeczenia wobec niego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych.Brak orzeczenia tego środka karnego stanowił oczywiste i rażące naruszenie prawa materialnego, które z uwagi na swój charakter niewątpliwie miało istotny wpływ na treść wyroku (art. 523 § 1 k.p.k.), albowiem z nieuprawnioną korzyścią dla obwinionego nie orzeczono wobec niego obligatoryjnego środka karnego.

Ukarany nie poniósł wszystkich dolegliwości przewidzianych przez ustawę w związku ‎z wykroczeniem, jakiego się dopuścił. Powyższe powoduje, że rozpoznana kasacja była zasadna w stopniu oczywistym, a konsekwencją jej uwzględnienia było uchylenie wadliwego wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu dla Warszawy-Żoliborza w Warszawie.