Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KK 38/20 Generato dall'IA

Supreme Court quashes lower court fine for violating settlement agreement terms under Polish Criminal Procedure Code.

Numero d'incarto II KK 38/20
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the lower court's judgment regarding the fine and costs, ordering the case to be retried. The defendant had agreed to a specific fine amount and daily rate with the prosecutor, but the lower court imposed a significantly higher fine without modifying the settlement agreement. The court ruled that issuing a verdict deviating from such agreements constitutes a serious procedural violation under Article 343 of the Criminal Procedure Code, which cannot be corrected as a clerical error.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 343 § 6, 7 k.p.k.; Art. 335 § 2 k.p.k.; Art. 37a k.k.: A court verdict deviating from a settlement agreement reached between the prosecutor and the accused constitutes a serious procedural violation with significant impact on the judgment's content, requiring the case to be remitted for retrial rather than correction as a clerical error.

Parole chiave

Generato dall'IA
settlement agreement violation criminal procedure code fine amount adjustment procedural violation clerical error correction retrial order consensual settlement difetto di legittimazione del ministero pubblico

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 343 § 6 and 7 of the Criminal Procedure Code
Skarżący zarzucił mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa procesowego, a mianowicie art. 343 § 6 i 7 k.p.k.
Art. 335 § 2 of the Criminal Procedure Code
akt oskarżenia wraz z wnioskiem w trybie art. 335 § 2 k.p.k.
Art. 37a of the Criminal Code
o wydanie na posiedzeniu wyroku skazującego i orzeczenie – przy zastosowaniu art. 37a k.k.
Art. 3 of the Act on Fees in Criminal Proceedings
X., skazanego z art. 305 ust.
art. 535 § 5 k.p.k
w trybie art. 535 § 5 k.p.k., kasacji Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego od wyroku Sądu Rejonowego w P.
art. 335 § 2 k.p.k
akt oskarżenia wraz z wnioskiem w trybie art. 335 § 2 k.p.k.
art. 521 § 1 k.p.k
został zaskarżony kasacją w części dotyczącej orzeczenia o karze grzywny oraz kosztach procesu przez Prokuratora Generalnego na podstawie art. 521 § 1 k.p.k.
art. 343 § 6 k.p.k
Skarżący zarzucił mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa procesowego, a mianowicie art. 343 § 6 i 7 k.p.k.
art. 335 § 1 k.p.k
akt oskarżenia wraz z wnioskiem w trybie art. 335 § 2 k.p.k.
art. 105 k.p.k
Nie można przy tym uznać, aby powyższe uchybienie mogło być sprostowane w trybie art. 105 k.p.k., jako tzw.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II KK 38/20 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 lutego 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk (przewodniczący)‎SSN Małgorzata Gierszon (sprawozdawca)‎SSN Barbara SkoczkowskaProtokolant Marta Brylińska w sprawie J. X., skazanego z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2017 r., poz. 776 ze zm.) po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 19 lutego 2020 r. w trybie art. 535 § 5 k.p.k., kasacji Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego od wyroku Sądu Rejonowego w P. z dnia 12 marca 2019 r., sygn. akt II K (...), 1. uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze grzywny oraz kosztach procesu i w tym zakresie sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w P. w do ponownego rozpoznania;

2. wydatkami postępowania kasacyjnego obciąża Skarb Państwa.

UZASADNIENIE

Prokurator Rejonowy w P. w dniu 29 października 2018 r. skierował do Sądu Rejonowego w P. akt oskarżenia wraz z wnioskiem w trybie art. 335 § 2 k.p.k. o wydanie na posiedzeniu wyroku skazującego i orzeczenie – przy zastosowaniu art. 37a k.k. - uzgodnionej z oskarżonym J. X. kary grzywny w wymiarze 200 stawek dziennych, przy określeniu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 10 złotych, a nadto orzeczenie przepadku dowodów rzeczowych i zasądzenie kosztów procesu, za zarzucany mu występek z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej (Dz.

U. z 2017 r., poz. 776 zezm.), polegający na dokonywaniu obrotu biżuterią z podrobionym znakiem towarowym.Sąd Rejonowy w P., uwzględniając powyższy wniosek, wyrokiem z dnia 12 marca 2019 r., sygn. akt II K (...), uznał oskarżonego J. X. za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej i za to - przy zastosowaniu art. 37a k.k. – na podstawie art. 305 ust. 3 cyt. ustawy skazał go i wymierzył mu karę 200 stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 100 złotych, orzekł przepadek dowodów rzeczowych i zasądził koszty procesu.Powyższy wyrok nie został zaskarżony przez strony postępowania i uprawomocnił się z dniem 20 marca 2019 r.Wyrok Sądu Rejonowego w P. został zaskarżony kasacją w części dotyczącej orzeczenia o karze grzywny oraz kosztach procesu przez Prokuratora Generalnego na podstawie art. 521 § 1 k.p.k. na korzyść skazanego J.

X.. Skarżący zarzucił mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa procesowego, a mianowicie art. 343 § 6 i 7 k.p.k. w zw. z art. 335 § 2 k.p.k., polegające na wymierzeniu, na posiedzeniu bez przeprowadzenia rozprawy, skazanemu J. X. kary grzywny - na podstawie art. 37a k.k. - w wymiarze 200 stawek dziennych, przy określeniu wysokości jednej stawki na kwotę 100 zł, podczas gdy z uzgodnień poczynionych pomiędzy prokuratorem a skazanym wynika inna wysokość tej kary, a mianowicie 200 stawek dziennych, przy określeniu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 10 złotych, co w konsekwencji stanowiło oczywiste naruszenie warunków ugody zawartej pomiędzy stronami, a dodatkowo skutkowało zasądzeniem kosztów procesu, w tym zwłaszcza opłaty, w zawyżonej kwocie.

W związku z tym zarzutem Prokurator Generalny wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w części dotyczącej orzeczenia o karze grzywny i kosztach procesu oraz przekazanie w tym zakresie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w P..Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja jest oczywiście zasadna.W orzecznictwie Sądu Najwyższego wyrażany jest konsekwentnie pogląd, że uwzględniając na podstawie art. 343 § 6 k.p.k., wniosek prokuratora o wydanie na posiedzeniu wyroku skazującego bez przeprowadzenia rozprawy i orzeczenie uzgodnionych z oskarżonym kar lub innych środków przewidzianych za dany występek (art. 335 § 1 k.p.k.), czy też wniosek prokuratora o wydanie na posiedzeniu wyroku skazującego, dołączony do aktu oskarżenia (art. 335 § 2 k.p.k.), sąd związany jest treścią takiego wniosku.

Oznacza to, że potrzeba dokonania w tym zakresie jakichkolwiek zmian uzależniona jest od dokonania modyfikacji treści wniosku przez strony. Wydanie orzeczenia odbiegającego od uzgodnień poczynionych pomiędzy oskarżycielem publicznym, a oskarżonym stanowi zaś rażące naruszenie przepisów prawa procesowego art. 343 § 6 i 7 k.p.k., mające istotny wpływ na treść orzeczenia (zob. wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 15 października 2013 r., III KK 265/13, LEX nr 1380961; z dnia 7 września 2017 r., IV KK 271/17, LEX nr 2390755; z dnia 24 stycznia 2018 r., III KK 252/17, LEX nr 2435622; z dnia 13 czerwca 2019 r., V KK 336/18, LEX nr 2687723).Przenosząc te poglądy na grunt niniejszej sprawy, należy wskazać, że w toku postępowania przygotowawczego oskarżony dobrowolnie poddał się karze i uzgodnił z prokuratorem warunki konsensualnego zakończenia postępowania, wyrażające się w orzeczeniu - przy zastosowaniu art. 37a k.k. - kary grzywny w wymiarze 200 stawek dziennych, przy określeniu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 10 złotych, a także przepadku dowodów rzeczowych i pokrycia kosztów procesu.

Opisane uzgodnienia zostały następnie zawarte w akcie oskarżenia, co skutkowało skierowaniem przez Sąd Rejonowy w P. sprawy na posiedzenie w przedmiocie jej rozpoznania bez przeprowadzenia rozprawy.W powyższym posiedzeniu strony, prawidłowo zawiadomione, nie uczestniczyły. Sąd postanowił bez dokonywania żadnych modyfikacji uwzględnić, złożony w trybie art. 335 § 2 k.p.k., wniosek o wydanie wyroku skazującego i wymierzyć uzgodnioną z oskarżonym karę. Wydając jednakże w tym przedmiocie rozstrzygnięcie, Sąd Rejonowy postąpił wbrew uzgodnieniom i wymierzył oskarżonemu wyższą karę grzywny, a mianowicie 200 stawek dziennych, przy ustaleniu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 100 złotych.Rezultatem powyższego uchybienia, było również nieprawidłowe orzeczenie o kosztach procesu, w tym zwłaszcza o opłacie, które było także przedmiotem ugody.

Otóż zgodnie z treścią art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (Dz. U. z 1983 r.. Nr 49, poz. 223 ze zm.) skazany w pierwszej instancji na karę grzywny obowiązany jest uiścić opłatę w wysokości 10 % od kwoty wymierzonej grzywny. Wymierzając zatem skazanemu grzywnę w wymiarze 200 stawek dziennych, przy ustalenia wysokości jednej stawki na kwotę 100 złotych, opłata wyniosła 2.000 złotych. Natomiast gdyby Sąd orzekł zgodnie z wnioskiem, opłata wynosiłaby 200 złotych.W związku z powyższym, przyznać należy rację skarżącemu, że zaskarżone orzeczenie zapadło z rażącą obrazą przepisów prawa procesowego, a mianowicie doszło do rażącego naruszenia przepisów art. 343 § 6 i § 7 k.p.k. w zw. z art. 335 § 2 k.p.k., co miało istotny wpływ na treść zapadłego wyroku, w kierunku niekorzystnym dla oskarżonego.

Nie można przy tym uznać, aby powyższe uchybienie mogło być sprostowane w trybie art. 105 k.p.k., jako tzw. oczywista omyłka pisarska, albowiem wiązałoby się to z ingerencją w merytoryczną treść orzeczenia.Mając powyższe na uwadze, zasadny jest wniosek skarżącego o uchylenie orzeczenia w zakresie orzeczonej kary grzywny i kosztów procesu oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w P..