Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KK 378/18 Generato dall'IA

Supreme Court quashes lower court verdict for failing to specify duration of criminal bans in plea agreement.

Numero d'incarto II KK 378/18
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the Regional Court's verdict, which had convicted the defendant and imposed criminal bans without specifying their duration. The prosecution had agreed to these bans during plea negotiations but failed to define the time period required by law. The Court ruled that this omission violated statutory requirements and prevented the lower court from curing the defect, necessitating a retrial.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 343 § 6, 7 k.p.k.; Art. 39 pkt 2b k.k.; Art. 43 § 1 k.k.; Art. 41a § 3 k.k. – A criminal court must verify that proposed criminal bans in a plea agreement comply with statutory time limits; failure to specify the duration constitutes a fatal procedural defect requiring the verdict's quashing.

Parole chiave

Generato dall'IA
criminal procedure plea agreement criminal ban procedural defect quashing verdict time limit retrial azione legale a scopo intimidatorio

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 343 § 6, 7 k.p.k.
wywiódł Minister Sprawiedliwości – Prokurator Generalny zarzucając rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa procesowego, a mianowicie art. 343 § 6 i 7 k.p.k.
Art. 39 pkt 2b k.k.
Uszło uwagi Sądu Rejonowego, że prokurator, wnioskując o orzeczenie zakazów wymienionych w art. 39 pkt 2b k.k., które zgodnie z art.
Art. 43 § 1 k.k.
41a § 1 i 4 k.k., środka karnego w postaci zakazu kontaktowania się z pokrzywdzoną i zakazu zbliżania się do niej na odległość 100 metrów, bez wskazania okresu obowiązywania orzeczonego środka karnego, w sytuacji gdy przepis art. 43 § 1 k.k. obliguje sąd do określenia okresu obowiązywania zakazu z art.
Art. 41a § 3 k.k.
dożywotnio, ale - co w świetle art. 41a § 3 k.k. uznać należy za oczywiste – warunki dopuszczające podjęcie takiego rozstrzygnięcia nie zachodziły w sprawie oskarżonego D.
Art. 13 § 1 k.k.w.
Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego, brak ten nie może być sanowany w drodze stosowania art. 13 § 1 k.k.w. (por.
art. 535 § 5 k.p.k
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.
art. 335 § 1 k.p.k
skierował do Sądu Rejonowego w W., w trybie art. 335 § 1 k.p.k., wniosek o wydanie na posiedzeniu wyroku skazującego D.W.
art. 35 § 1 k.k
art. 43 § 1 k.k
41a § 1 i 4 k.k., środka karnego w postaci zakazu kontaktowania się z pokrzywdzoną i zakazu zbliżania się do niej na odległość 100 metrów, bez wskazania okresu obowiązywania orzeczonego środka karnego, w sytuacji gdy przepis art. 43 § 1 k.k.
art. 343 k.p.k
Nienależyte wywiązanie się przez Sąd Rejonowy z obowiązków kontrolnych wynikających z art. 343 k.p.k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 27 lutego 2017 r., V KK 375/16
wyrok Sądu Najwyższego z dnia 27 lutego 2017 r., V KK 375/16, Lex nr 2237431).Stwierdzone uchybienie musiało zatem skutkować uchyleniem zaskarżonego kasacją wyroku i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania – celem skorygowania wady wniosku prokuratora w trybie art.
V KK 375/16
Supreme Court quashes criminal judgment for failing to specify duration of probationary ban on contact with victims.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II KK 378/18 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 października 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Waldemar Płóciennik (przewodniczący)‎SSN Piotr Mirek (sprawozdawca)‎SSN Zbigniew PuszkarskiProtokolant Marta Brylińska w sprawie D. W.skazanego z art. 190a § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w dniu 25 października 2018 r., kasacji wniesionej przez Ministra Sprawiedliwości – Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego od wyroku Sądu Rejonowego w W.z dnia 10 listopada 2016 r., sygn. akt II K […], uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w W. do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIE

Prokurator Prokuratury Rejonowej w W. skierował do Sądu Rejonowego w W., w trybie art. 335 § 1 k.p.k., wniosek o wydanie na posiedzeniu wyroku skazującego D.W. za to, że w okresie od dnia 16 maja 2016 r. do 30 czerwca 2016 r., w bliżej nieokreślonym miejscu w W., uporczywie nękał A. O., działając w ten sposób, że wykonywał na jej numer telefonu połączenia, wysyłał smsy, nachodził w miejscu zamieszkania i w miejscu pracy oraz wysyłał na jej adres e-mailowy wiadomości, przez co wzbudził u pokrzywdzonej uzasadnione okolicznościami poczucie zagrożenia i istotne naruszenie prywatności, tj. za przestępstwo z art. 190a § 1 k.k. i wymierzenie uzgodnionej z oskarżonym kary 8 miesięcy ograniczenia wolności polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin miesięcznie oraz orzeczenie środka karnego w postaci zakazu kontaktowania się z pokrzywdzoną A.

O. oraz zakazu zbliżania się do niej na odległość 100 metrów.Sąd Rejonowy w W., wyrokiem z dnia 10 listopada 2016 r., sygn. akt. II K […], uwzględniając na posiedzeniu wniosek prokuratora, uznał D. W. za winnego popełnienia zarzuconego mu czynu, wyczerpującego znamiona art. 190a § 1 k.k. i za to na podstawie art. 190a § 1 k.k. w zw. z art. 37a k.k. w zw. z art. 34 § 1 i 1a pkt 1 k.k. w zw. z art. 35 § 1 k.k. skazał go na karę 8 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym, a na podstawie art. 41a § 1 i 4 k.k. orzekł w stosunku do oskarżonego środek karny w postaci zakazu kontaktowania się z pokrzywdzoną A.

O. oraz zakazu zbliżania się do niej na odległość 100 metrów.Wyrok nie został zaskarżony przez strony i uprawomocnił się z dniem 18 listopada 2016 r.Od powyższego wyroku kasację na korzyść D. W. wywiódł Minister Sprawiedliwości – Prokurator Generalny zarzucając rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa procesowego, a mianowicie art. 343 § 6 i 7 k.p.k. w zw. z art. 335 § 1 k.p.k., polegające na uwzględnieniu wadliwego wniosku prokuratora i wydaniu na posiedzeniu wyroku skazującego D. W. za przestępstwo z art. 190a § 1 k.k. i orzeczeniu uzgodnionej z oskarżonym kary 8 miesięcy ograniczenia wolności oraz, na podstawie art. 41a § 1 i 4 k.k., środka karnego w postaci zakazu kontaktowania się z pokrzywdzoną i zakazu zbliżania się do niej na odległość 100 metrów, bez wskazania okresu obowiązywania orzeczonego środka karnego, w sytuacji gdy przepis art. 43 § 1 k.k. obliguje sąd do określenia okresu obowiązywania zakazu z art. 39 pkt 2b k.k. od roku do lat 15.W konkluzji kasacji Minister Sprawiedliwości – Prokurator Generalny wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w W..Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja okazała się zasadna w stopniu oczywistym, co umożliwiło jej rozpoznanie na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.

Zaskarżony wyrok został wydany z rażącym i mającym istotny wpływ na jego treść naruszeniem przepisów prawa procesowego i materialnego wskazanych w kasacji.Nie ulega bowiem wątpliwości, że ze względu na zakres uzgodnień między prokuratorem a oskarżonym oraz treść wniosku o wydanie na posiedzeniu wyroku skazującego i orzeczenie uzgodnionej z oskarżonym kary i środka karnego, z którym oskarżyciel publiczny wystąpił do sądu, w realiach niniejszej sprawy nie zachodziły przesłanki do jego uwzględnienia. Uszło uwagi Sądu Rejonowego, że prokurator, wnioskując o orzeczenie zakazów wymienionych w art. 39 pkt 2b k.k., które zgodnie z art. 43 § 1 k.k. mają charakter terminowy i orzeka się je w latach, w wymiarze od roku do 15 lat, nie wskazał okresu obowiązywania proponowanych zakazów, a kwestia ta nie była przedmiotem uzgodnień między nim a oskarżonym.W tym stanie rzeczy wniosek prokuratora nie zasługiwał na uwzględnienie, gdyż zaaprobowanie przedstawionych w nim propozycji prowadziło do rażącego naruszenia art. 43 § 1 k.k. w zw. z art. 39 pkt 2b k.k. przez orzeczenie środka karnego w sposób bezterminowy.

Powinno to zostać dostrzeżone przez Sąd Rejonowy w ramach kontroli wniosku, której celem jest sprawdzenie, czy przedstawione przez prokuratora propozycje pozostają w zgodzie z uprzednimi ustaleniami stron, a także czy nie są sprzeczne z przepisami prawa materialnego. Wypełnienie tego obowiązku umożliwiłoby Sądowi podjęcie próby konwalidowania wniosku prokuratora, którego treść leżała u źródła wady powielonej w zaskarżonym wyroku, poprzez uzależnienie jego uwzględnienia od dokonania w nim przez prokuratora wskazanej przez siebie zmiany, zaakceptowanej przez oskarżonego.

Pamiętać trzeba, że wprawdzie przepisy Kodeksu karnego przewidują możliwość orzeczenia zakazu, o którym mowa w art. 39 pkt 2b k.k. dożywotnio, ale - co w świetle art. 41a § 3 k.k. uznać należy za oczywiste – warunki dopuszczające podjęcie takiego rozstrzygnięcia nie zachodziły w sprawie oskarżonego D. W.. Nienależyte wywiązanie się przez Sąd Rejonowy z obowiązków kontrolnych wynikających z art. 343 k.p.k. doprowadziło do wydania wyroku obciążonego rażącym i mającym istotny wpływ na jego treść naruszeniem prawa materialnego, polegającym na pominięciu określenia czasu trwania orzeczonych zakazów w sytuacji, gdy należało je orzec w wymiarze od roku do lat 15.

Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego, brak ten nie może być sanowany w drodze stosowania art. 13 § 1 k.k.w. (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 27 lutego 2017 r., V KK 375/16, Lex nr 2237431).Stwierdzone uchybienie musiało zatem skutkować uchyleniem zaskarżonego kasacją wyroku i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania – celem skorygowania wady wniosku prokuratora w trybie art. 343 § 3 k.p.k. lub też postąpienia zgodnie z treścią art. 343 § 7 k.p.k. Mając na uwadze powyższe argumenty, orzeczono jak w sentencji.