Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KK 376/24 Generato dall'IA

Supreme Court quashes fine for littering below statutory minimum, remanding case for re-evaluation of penalty amount.

Numero d'incarto II KK 376/24
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the lower court's order imposing a 300 zł fine for littering, finding it violated the statutory minimum penalty. The defendant was convicted of defacing a public place, but the General Prosecutor argued the fine was too low under the amended law effective September 2022. The court ruled that the specific provision for littering overrides the general fine range, making any penalty below 500 zł a gross violation of material law.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 145 § 1 k.w.; Art. 24 § 1 k.w.: The specific statutory provision setting a minimum fine for littering prevails over the general fine range, and imposing a penalty below this minimum constitutes a gross violation of material law.

Parole chiave

Generato dall'IA
littering offense minimum fine penalty gross violation of law statutory interpretation remittal to lower court correzione di errore materiale modificazione delle conclusioni revisione processuale

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 145 § 1 k.w.
ukaranego z art. 145 § 1 k.w. kasacji Prokuratora Generalnego wniesionej na niekorzyść ukaranego od prawomocnego wyroku nakazowego Sądu Rejonowego dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie z dnia 13 maja 2024 r., sygn.
Art. 24 § 1 k.w.
Wprawdzie zgodnie z art. 24 § 1 k.w. grzywnę wymierza się w wysokości od 20 do 5.000 złotych, jednak zasada ta obowiązuje, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Art. 110 § 1 k.p.w.
24).Na podstawie art. 110 § 1 k.p.w.
Art. 535 § 5 k.p.k.
na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k., w sprawie J.R.
Art. 523 § 1 k.p.k.
art. 535 § 5 k.p.k
na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k., w sprawie J.R.
art. 110 § 1 k.p
24).Na podstawie art. 110 § 1 k.p.w.
art. 523 § 1 k.p.k
art. 110 § 2 k.p
24).Na podstawie art. 110 § 1 k.p.w.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

II KK 376/24 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 października 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Stępka (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Andrzej Tomczyk‎SSN Małgorzata Wąsek-WiaderekProtokolant Klaudia Binienda po rozpoznaniu w dniu 15 października 2024 r. na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k., w sprawie J.R. ukaranego z art. 145 § 1 k.w. kasacji Prokuratora Generalnego wniesionej na niekorzyść ukaranego od prawomocnego wyroku nakazowego Sądu Rejonowego dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie z dnia 13 maja 2024 r., sygn. akt V W 1426/24, uchyla zaskarżony wyrok nakazowy w części dotyczącej orzeczenia o karze i przekazuje sprawę w tym zakresie Sądowi Rejonowemu dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie do ponownego rozpoznania.

Andrzej Tomczyk Andrzej Stępka Małgorzata Wąsek-Wiaderek UZASADNIENIEJ.R. został obwiniony o to, że w dniu 29 kwietnia 2023 r. około godz. 20:40 przy ul. […] w W., zaśmiecił miejsce dostępne dla publiczności poprzez pozostawienie na chodniku szkła z rozbitej butelki, tj. o wykroczenie z art. 145 § 1 k.w. Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie wyrokiem nakazowym z dnia 13 maja 2024 r., sygn. akt V W 1426/24, uznał go za winnego popełnienia zarzucanego mu wykroczenia i za to, na podstawie art. 145 § 1 k.w. w zw. z art. 24 § 1 i 3 k.w., wymierzył mu karę grzywny w wysokości 300 zł.Wobec braku sprzeciwu uprawnionych stron, którym prawidłowo doręczono odpis orzeczenia, wyrok nakazowy uprawomocnił się w dniu 30 maja 2024 r. (k. 24).Na podstawie art. 110 § 1 k.p.w.

Prokurator Generalny wniósł kasację od tego wyroku na niekorzyść obwinionego J.R., zaskarżył go w części dotyczącej orzeczenia o karze i zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa materialnego, a mianowicie art. 145 § 1 k.w., polegające na wymierzeniu obwinionemu za przypisane mu wykroczenie popełnione w dniu 29 kwietnia 2023 r., na podstawie powołanego przepisu art. 145 § 1 k.w. w zw. z art. 24 § 1 i 3 k.w., kary grzywny w wysokości 300 złotych, podczas gdy zgodnie z treścią art. 145 § 1 k.w., w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 września 2022 r., kara grzywny mogła być wymierzona w wysokości nie niższej niż 500 złotych.Podnosząc powyższy zarzut, Prokurator Generalny wniósł o uchylenie wyroku nakazowego w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Rejonowemu dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja okazała się w sposób oczywisty zasadna, co pozwalało na uwzględnienie jej w całości i rozpoznanie w trybie art. 535 § 5 k.p.k. Rację ma skarżący, że ustawa z dnia 22 lipca 2022 r. o zmianie niektórych ustaw w celu przeciwdziałania przestępczości środowiskowej (Dz. U. z 2022 r., poz. 1726), zmieniła zakres odpowiedzialności karnej sprawców wykroczeń wyczerpujących ustawowe znamiona art. 145 § 1 k.w. W porównaniu do brzmienia przepisu art. 145 § 1 k.w. sprzed nowelizacji, kiedy to sprawca podlegał karze grzywny do 500 złotych albo karze nagany, ustawodawca zaostrzył zakres odpowiedzialności i począwszy od 1 września 2022 r. sprawcy tych wykroczeń podlegają karze grzywny nie niższej niż 500 złotych.

J.R. został uznany za winnego popełnienia w dniu 29 kwietnia 2023 r. wykroczenia wyczerpującego znamiona art. 145 § 1 k.w., zagrożonego karą grzywny nie niższą niż 500 złotych. Dlatego też, wymierzając mu za ten czyn karę grzywny w wysokości 300 złotych, Sąd Rejonowy dopuścił się rażącego naruszenia prawa materialnego, skoro wymierzył obwinionemu karę w wysokości poniżej ustawowego progu, przewidzianego w dyspozycji przywołanego przepisu. Wprawdzie zgodnie z art. 24 § 1 k.w. grzywnę wymierza się w wysokości od 20 do 5.000 złotych, jednak zasada ta obowiązuje, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.

Ustawodawca w sposób wyraźny zastrzegł zatem, iż na gruncie regulacji szczególnych istnieje możliwość odstępstwa od przyjętych we wskazanym przepisie granic i taką właśnie modyfikację zawiera art. 145 § 1 k.w., przewidując grzywnę minimalną, wyższą niż określone w przepisie ogólnym (art. 24 § 1 k.w.), poprzez stwierdzenie, że grzywna może być orzeczona w wysokości „nie niższej niż 500 złotych” (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 29 listopada 2022 r., I KK 252/22, LEX nr 3562629). Tym samym, wymierzenie J.R. na podstawie art. 145 § 1 k.w. za przypisane mu wykroczenie kary grzywny w wysokości 300 (trzystu) złotych, nastąpiło z uchybieniem jej minimalnego ustawowego progu, zakreślonego jako „nie mniej niż 500 złotych”.

Wymierzenie kary poniżej dolnej granicy ustawowego zagrożenia przewidzianego w przepisie, który określa kwalifikację prawną czynu przypisanego, bez wskazania szczególnej podstawy do takiego ukształtowania rozstrzygnięcia co do kary, stanowi rażące naruszenie prawa materialnego – przepisu stanowiącego podstawę ukarania obwinionego i zawsze ma, w rozumieniu art. 523 § 1 k.p.k., istotny wpływ na treść wyroku (por. wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 7 grudnia 2023 r., I KK 353/23, LEX nr 3644314; z dnia 28 stycznia 2021 r., II KK 412/20, LEX nr 3181993; z dnia 5 lutego 2013 r., III KK 228/12, LEX nr 1277739).

W rezultacie, Sąd Najwyższy, uwzględniając kasację Prokuratora Generalnego wniesioną na niekorzyść obwinionego – w terminie przewidzianym w art. 110 § 2 k.p.w., a więc przed upływem 3 miesięcy od daty uprawomocnienia się orzeczenia – uchylił wyrok nakazowy w części dotyczącej orzeczenia o karze i przekazał sprawę w tym zakresie Sądowi Rejonowemu dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie do ponownego rozpoznania. Andrzej Tomczyk Andrzej Stępka Małgorzata Wąsek-Wiaderek [ms]