Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KK 37/15 Generato dall'IA

Supreme Court quarts traffic ban of 4 months as it violates the statutory minimum of 6 months under Art. 29 § 1 k.w.

Numero d'incarto II KK 37/15
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the lower court's ruling on the criminal sanction of a four-month vehicle ban, remanding the case for retrial. The prosecution argued that the four-month duration constituted a gross violation of the material law, which mandates a minimum of six months for such bans. The court agreed, holding that once a judge chooses to impose a ban, they must strictly adhere to the statutory minimum period, making the four-month order legally invalid.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 29 § 1 k.w.; Art. 86 § 3 k.w.: A criminal ban on driving vehicles must be imposed for a period of at least six months; if a judge opts to impose such a ban, the duration cannot fall below the statutory minimum, rendering a shorter period a gross violation of material law.

Parole chiave

Generato dall'IA
criminal sanction duration vehicle ban minimum gross violation of law remittal for retrial traffic offense penalty

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 29 § 1 k.w.
art. 29 § 1 k.w., polegające na orzeczeniu za popełnione wykroczenia z art.
Art. 86 § 3 k.w.
wymierzył mu karę grzywny w wysokości 2.000 zł.; w pkt II na podstawie art. 86 § 3 k.w. w zw.
Art. 86 § 1 k.w.
K.‎obwinionego z art. 86 § 1 k.w., art.
Art. 92 § 1 k.w.
86 § 1 k.w., art. 92 § 1 k.w. w zw.
Art. 26 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym
z art. 26 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym i art.
§ 86 ust. 5 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 31 lipca 2002 r. w sprawie znaków i sygnałów drogowych
Prawo o ruchu drogowym i § 86 ust. 5 Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 31 lipca 2002 r. w sprawie znaków i sygnałów drogowych”.Wyrokiem nakazowym z dnia 3 listopada 2014 r., Sąd Rejonowy uznał T.
art. 82 § 2 pkt 2 k.p
orzekł środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 4 miesięcy; na podstawie art. 82 § 2 pkt 2 k.p.w.
art. 111 k.p
kasacji od powyższego wyroku, w części dotyczącej orzeczenia środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 4 miesięcy z pkt II, Prokurator Generalny na zasadzie art. 111 k.p.w., art.
art. 526 § 1 k.p.k
111 k.p.w., art. 526 § 1 k.p.k.
art. 112 k.p

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II KK 37/15 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 kwietnia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Waldemar Płóciennik (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Józef Szewczyk‎SSA del. do SN Dariusz KalaProtokolant Anna Janczak przy udziale prokuratora Prokuratury Generalnej Małgorzaty Wilkosz -Śliwy‎w sprawie T. K.‎obwinionego z art. 86 § 1 k.w., art. 92 § 1 k.w. w zw. z art. 26 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym i art. 92 § 1 k.w. w zw. z § 86 ust. 5 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 31 lipca 2002 r. w sprawie znaków i sygnałów drogowych‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie‎w dniu 22 kwietnia 2015 r.,‎kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego (PG IV KSU 374/14) na niekorzyść obwinionego‎od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w W.‎z dnia 3 listopada 2014 r., uchyla wyrok w części dotyczącej rozstrzygnięcia o środku karnym z pkt II i w tym zakresie przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIET. K. został obwiniony o to, że „w dniu 6 sierpnia 2014 r. około godziny 8.15 w W. na drodze publicznej ulicy W. naruszył zasady przewidziane w art. 86 § 1 i 3 k.w. oraz art. 92 § 1 k.w. w ten sposób, że kierując samochodem marki Mercedes nie dostosował się do znaku P-4 (linia podwójna ciągła) oraz wyprzedzał inne pojazdy na oznakowanym przejściu dla pieszych, nie zachowując należytej ostrożności, czym spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym, tj. o wykroczenie z art. 86 § 1 i 3 k.w. oraz art. 92 § 1 k.w. w zw. z art. 26 ust. 3 pkt 1 Ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r.

Prawo o ruchu drogowym i § 86 ust. 5 Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 31 lipca 2002 r. w sprawie znaków i sygnałów drogowych”.Wyrokiem nakazowym z dnia 3 listopada 2014 r., Sąd Rejonowy uznał T. K. za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu kwalifikując go jako wykroczenia z art. 86 § 1 k.w., art. 92 § 1 k.w. w zw. z art. 26 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym i art. 92 § 1 k.w. w zw. z § 86 ust. 5 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 31 lipca 2002 r. w sprawie znaków i sygnałów drogowych i za to na podstawie art. 86 § 1 k.w. w zw. z art. 9 § 2 k.w. w zw. z art. 24 § 1 k.w. wymierzył mu karę grzywny w wysokości 2.000 zł.; w pkt II na podstawie art. 86 § 3 k.w. w zw. z art. 29 § 1 i § 2 k.w. orzekł środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 4 miesięcy; na podstawie art. 82 § 2 pkt 2 k.p.w. na poczet orzeczonego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych zaliczył obwinionemu okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 6 sierpnia 2014 r. do dnia 3 listopada 2014 r. (pkt III); zasądził od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 250 zł tytułem kosztów postępowania, w tym kwotę 200 zł tytułem opłaty sądowej (pkt IV; k.44-45).Wyrok ten nie został zaskarżony przez strony postępowania i uprawomocnił się z dniem 20 listopada 2014 r. (k. 44-45).We wniesionej na niekorzyść obwinionego T.

K. kasacji od powyższego wyroku, w części dotyczącej orzeczenia środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 4 miesięcy z pkt II, Prokurator Generalny na zasadzie art. 111 k.p.w., art. 526 § 1 k.p.k. oraz art. 537 § 1 i 2 k.p.k. w zw. z art. 112 k.p.w. zarzucił „rażące naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 29 § 1 k.w., polegające na orzeczeniu za popełnione wykroczenia z art. 86 § 1 k.w. i art. 92 § 1 k.w. środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 4 miesięcy, a więc w wymiarze poniżej dolnej granicy jego obowiązywania wyznaczonej przez ustawę na 6 miesięcy”.

W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy Sądowi do ponownego rozpoznania w tym zakresie.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja Prokuratora Generalnego jest zasadna, ponieważ wyrok nakazowy Sądu Rejonowego zapadł z rażącym naruszeniem prawa materialnego.Przepis art. 29 § 1 k.w. stanowi, iż zakaz prowadzenia pojazdów wymierza się w miesiącach lub latach, na okres od 6 miesięcy do 3 lat. Tym samym orzeczenie przez Sąd Rejonowy powyższego zakazu na okres 4 miesięcy, a więc krótszy od najkrótszego przewidzianego przez ustawę, stanowi rażące naruszenie wymienionego przepisu prawa materialnego.

Zaistniałe uchybienie miało istotny wpływ na treść orzeczenia. Nie ma przy tym znaczenia, że zgodnie z art. 86 § 3 k.w. orzeczenie przewidzianego w tym przepisie środka karnego ma charakter fakultatywny. Skoro Sąd zdecydował się na orzeczenie tego środka, co wynika przecież z pkt II zaskarżonego wyroku, to był zobowiązany do ukształtowania swojego rozstrzygnięcia w granicach wyznaczonych treścią art. 29 § 1 k.w. Konsekwencją tego stanu rzeczy stała się konieczność uchylenia zaskarżonego wyroku w zakresie rozstrzygnięcia o środku karnym (pkt II wyroku i w następstwie tego akcesoryjnego w swej treści pkt III) i przekazania sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Rejonowy będzie zobowiązany do respektowania wymagań stawianych przez prawo materialne.