Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KK 360/16 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal as obviously unfounded for drug offenses, upholding lower court rulings on joint crime.

Numero d'incarto II KK 360/16
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal as obviously unfounded under Article 535 § 3 of the Code of Criminal Procedure. The defendant argued that the appellate court failed to address specific procedural violations and evidentiary issues regarding joint crime and evidence admissibility. The court ruled that the appellate court properly addressed all arguments and met the requirements for a fair trial, thereby validating the original conviction.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 535 § 3 k.p.k.; Art. 433 § 2 k.p.k.; Art. 457 § 3 k.p.k.; Kasacja jest bezzasadna, gdy Sąd odwoławczy właściwie rozważył wszystkie zarzuty i sprostał wymogom rzetelnego procesu.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal dismissal obviously unfounded appeal drug trafficking offense joint crime liability fair trial standard procedural violation claim legal aid costs

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 535 § 3 k.p.k.
akt II KK 360/16 POSTANOWIENIE Dnia 7 grudnia 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Klugiewicz na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 7 grudnia 2016 r., sprawy M.
Art. 433 § 1 k.p.k.
Art. 433 § 2 k.p.k.
Art. 457 § 3 k.p.k.
z art. 457 § 3 k.p.k., a także art.
Art. 6 ECHR
z art. 65 § 1 k.k., za które wymierzono mu kary łączne 6 (sześciu) lat pozbawienia wolności oraz 200 (dwieście) stawek dziennych grzywny po 10 (dziesięć) zł każda.Sąd Apelacyjny wyrokiem z dnia 29 stycznia 2016 r., sygn.
Art. 2 ust. 1 Protokołu nr 7 do ECHR
6 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności i art. 2 ust.
Art. 2 pkt 2 k.p.k.
6 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności i art. 2 ust.
Art. 366 k.p.k.
art. 535 § 3 k.p.k
akt II KK 360/16 POSTANOWIENIE Dnia 7 grudnia 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Klugiewicz na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 7 grudnia 2016 r., sprawy M.
art. 65 § 1 k.k
z art. 65 § 1 k.k., za które wymierzono mu kary łączne 6 (sześciu) lat pozbawienia wolności oraz 200 (dwieście) stawek dziennych grzywny po 10 (dziesięć) zł każda.Sąd Apelacyjny wyrokiem z dnia 29 stycznia 2016 r., sygn.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
V KK 328/06, R-OSNKW 2007, poz. 160
wyrok Sądu Najwyższego z dnia 16 stycznia 2007 r., V KK 328/06, R-OSNKW 2007, poz. 160).
V KK 328/06
wyrok Sądu Najwyższego z dnia 16 stycznia 2007 r., V KK 328/06, R-OSNKW 2007, poz.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II KK 360/16 POSTANOWIENIE Dnia 7 grudnia 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Klugiewicz na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 7 grudnia 2016 r., sprawy M. S., skazanego z art. 53 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 65 § 1 k.k. i in., z powodu kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanego, od wyroku Sądu Apelacyjnego, z dnia 29 stycznia 2016 r., sygn. akt II AKa (...), utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w W., z dnia 24 czerwca 2015 r., sygn. akt XVIII K (...), p o s t a n o w i ł:

1. oddalić kasację, jako oczywiście bezzasadną;

2. zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw. K. W. – Kancelaria Adwokacka w P. – kwotę 738 zł (siedemset trzydzieści osiem złotych) – w tym 23 % podatku VAT – tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skazanemu z urzędu w postępowaniu kasacyjnym;

3. zwolnić skazanego od kosztów sądowych postępowania kasacyjnego i poniesionymi w jego toku wydatkami obciążyć Skarb Państwa. UZASADNIENIEWyrokiem Sądu Okręgowego w W. z dnia 24 czerwca 2015 r., sygn. akt XVIII K (...), M. S. został uznany za winnego popełnienia dwóch przestępstw z art. 53 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 65 § 1 k.k., za które wymierzono mu kary łączne 6 (sześciu) lat pozbawienia wolności oraz 200 (dwieście) stawek dziennych grzywny po 10 (dziesięć) zł każda.Sąd Apelacyjny wyrokiem z dnia 29 stycznia 2016 r., sygn. akt II AKa (...), po rozpoznaniu między innymi apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego M.

S., utrzymał w mocy zaskarżony wyrok Sądu Okręgowego w W. w części dotyczącej oskarżonego M. S.Kasację od tego wyroku wniósł obrońca skazanego M. S., zarzucając rażące naruszenie prawa procesowego, mające istotny wpływ na treść orzeczenia, tj. art. 433 § 1 i 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k., a także art. 6 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności i art. 2 ust. 1 Protokołu nr 7 do ww. Konwencji. W konkluzji obrońca skazanego M. S. wniósł o uchylenie wyroku Sądu Apelacyjnego w W. oraz utrzymanego nim w mocy wyroku Sądu Okręgowego w W. i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.Prokurator Prokuratury Krajowej w pisemnej odpowiedzi na kasację obrońcy skazanego wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej.Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.Kasacja obrońcy skazanego M.

S. jest bezzasadna i to w stopniu oczywistym, uzasadniającym jej oddalenie w trybie art. 535 § 3 k.p.k.Na wstępie przypomnieć należy, że kasacja jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia skierowanym przeciwko orzeczeniu wydanemu przez sąd odwoławczy na skutek rozpoznania środka odwoławczego. Celem postępowania kasacyjnego jest bowiem wyeliminowanie z obrotu prawnego orzeczeń dotkniętych poważnymi wadami w postaci bezwzględnych przyczyn odwoławczych lub innych naruszeń prawa, ale o charakterze rażącym, a jednocześnie takich, które mogły mieć istotny wpływ na treść orzeczenia.

Możliwość wniesienia skutecznej kasacji jest zatem istotnie ograniczona. Postępowanie kasacyjne nie jest z pewnością postępowaniem, które ponawiać ma kontrolę odwoławczą. W toku tego postępowania z założenia nie dokonuje się zatem kontroli poprawności oceny poszczególnych dowodów, nie weryfikuje zasadności ustaleń faktycznych i nie bada współmierności orzeczonej kary.Powyższe uwagi poczyniono ze względu na treść wniesionego w sprawie nadzwyczajnego środka zaskarżenia, w którym – pomimo formalnego kontestowania jakości przeprowadzonej przez Sąd Apelacyjny kontroli odwoławczej orzeczenia Sądu Okręgowego – skoncentrowano się przede wszystkim na podważeniu wiarygodności zeznań świadka A.

D., które były głównym dowodem świadczącym o winie M. S. W tym kontekście przypomnieć jedynie wypada, że Sąd Okręgowy, oceniając zeznania ww. świadka, miał na względzie powody, dla których A. D. zdecydował się na współpracę z organami ścigania, a do oceny jego zeznań podszedł z odpowiednią dozą ostrożności. Z kolei rozpoznając apelację obrońcy, która koncentrowała się właśnie na zdezawuowaniu twierdzeń A. D., Sąd Apelacyjny właściwie odczytał wymowę tego środka odwoławczego, by następnie w sposób pozbawiony błędów odnieść się do podnoszonych w nim problemów.

Sąd ad quem miał na względzie również podnoszone w apelacji sprzeczności w zeznaniach A. D., jednak trafnie uznał, że sprzeczności te nie dyskredytują stanowiska Sądu I instancji, który słusznie obdarzył wiarygodnością ww. zeznania, co zostało dodatkowo wsparte opinią psychologiczną.W kwestii ustaleń co do działania przez M. S. wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami należy skarżącego odesłać do lektury s. (…) uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego, na których zawarto szczegółowe ustalenia o tym, jak wyglądał proceder wytwarzania substancji psychotropowej, a także w jakiej konfiguracji osobowej proceder ten się odbywał, opierając się w tym przedmiocie na zeznaniach A.

D. O ile w apelacji obrońca – w ramach zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych – kwestionował dopuszczenie się przez skazanego zarzucanych mu czynów wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, to Sąd Apelacyjny w wystarczający sposób się do tego zarzutu odniósł.Nie można także zaakceptować stanowiska obrońcy, że Sąd Apelacyjny nie ustosunkował się do wszystkich zarzutów apelacji, w tym zarzutu naruszenia art. 2 pkt 2 k.p.k. w zw. z art. 366 k.p.k. W tym zakresie Sąd odwoławczy, o ile uznał ten zarzut za nieczytelny, to przecież wskazał, że podnoszone w apelacji okoliczności, których nie ustalono, można mnożyć w dalszym ciągu, aczkolwiek poprzestanie na ich wyliczeniu nie implikuje jeszcze stwierdzenia obrazy przepisów postępowania w stopniu mogącym wywrzeć wpływ na treść wyroku.

Tożsama argumentacja przesądza także o bezzasadności zarzutu z pkt I lit. b kasacji, w której podniesiono w zasadzie te same okoliczności, co w apelacji.Powyższe upoważnia do konstatacji, że Sąd Apelacyjny właściwie odczytał wymowę wniesionej w sprawie apelacji, w sposób prawidłowy rozpoznał podniesione w niej zarzuty, w uzasadnieniu orzeczenia w wystarczający sposób wyraził swój stosunek do nich, a tym samym sprostał wymogom przewidzianym przez przepis art. 433 § 2 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k. To zaś, że skarżący wciąż nie zgadza się ze stanowiskiem co do uznania za wiarygodny niekorzystnego dla skazanego dowodu nie oznacza jeszcze, że kontrola odwoławcza w przedmiotowej sprawie została przeprowadzona nieprawidłowo, czy też że nie zostały zachowane standardy rzetelnego procesu.

W tym zaś zakresie, odnosząc się do zarzutów naruszenia art. 6 ust. 1 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, czy też art. 2 Protokołu 7 do tej Konwencji, wskazać należy, że jednym z wyznaczników standardu rzetelnego procesu, obejmującego także postępowanie odwoławcze, jest wyraźne wskazanie w uzasadnieniu wyroku podstawy rozstrzygnięcia, a więc takie odniesienie się do argumentacji stron, które gwarantuje stronie możliwość stwierdzenia rzeczywistego skorzystania z prawa do apelacji. Zrealizowanie tego wymaga zatem odniesienia się w uzasadnieniu wyroku do każdego istotnego – na tle konkretnej sprawy – argumentu (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 16 stycznia 2007 r., V KK 328/06, R-OSNKW 2007, poz. 160).

Skoro zaś w niniejszej sprawie, jak wyżej wskazano, Sąd odwoławczy rozważył wszystkie wnioski i zarzuty odwoławcze, to tym samym istnieje podstawa do stwierdzenia, że proces przed sądem odwoławczym miał rzetelny charakter. W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy orzekł, jak w części dyspozytywnej postanowienia, zasądzając jednocześnie na rzecz obrońcy z urzędu koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej w postępowaniu kasacyjnym i zwalniając skazanego od ponoszenia kosztów sądowych w tym postępowaniu. R. G.