Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KK 35/17 Generato dall'IA

Supreme Court quashes criminal judgment for failure to notify victim association properly, violating summary procedure rules.

Numero d'incarto II KK 35/17
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the Regional Court's judgment, ordering a retrial due to a procedural violation regarding the victim association's notification. The victim association, Help Animals, was sent a court summons to an incorrect address, preventing it from attending the hearing where the defendant requested a summary conviction. The court ruled that this error was flagrant and could have significantly influenced the outcome, as the association might have opposed the summary procedure or requested a modified sentence.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 387 § 2 k.p.k.; Art. 133 § 2 k.p.k.; A summary conviction procedure without a hearing requires the victim to be properly notified; failure to notify the victim association at the correct address invalidates the summary judgment and mandates a retrial.

Parole chiave

Generato dall'IA
summary criminal procedure victim association rights improper service of process flagrant procedural error retrial mandate notification requirements art 387 k.p.k.

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 387 § 2 k.p.k.
rzeczywiście doszło do rażącego naruszenia art. 387 § 2 k.p.k. (nie jest przy tym jasne, dlaczego Sąd wskazał, że stosuje ten przepis w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 czerwca 2015 r., jak też w pkt 1 wyroku powołał przepis art.
Art. 133 § 2 k.p.k.
Celowe będzie wspomnieć, że w postępowaniu Sądu można się też dopatrzeć naruszenia art. 133 § 2 k.p.k., wobec uznania za doręczone nieodebranego przez adresata pisma wysłanego na nieprawidłowy adres.
Art. 142 k.p.k.
Nie można również uważać doręczenia wspomnianego zawiadomienia za dokonane w oparciu o art. 142 k.p.k., bowiem upoważniony przedstawiciel K.
Art. 54 k.p.k.
Zgodnie z art. 54 k.p.k. mógłby też złożyć oświadczenie, że będzie działał w charakterze oskarżyciela posiłkowego, co dawałoby mu możliwość aktywniejszego udziału w procesie, w tym zaskarżenia wyroku, gdyby uznał go za nieprawidłowy.
Art. 524 § 3 k.p.k.
Kasacja, wniesiona przed upływem terminu określonego w art. 524 § 3 k.p.k., jest zasadna, bowiem w toku postępowania prowadzonego w sprawie D.D.
art. 387 § 1 k.p.k
przyznał się do popełnienia zarzucanego mu przestępstwa i złożył wniosek o dobrowolne poddanie się karze w trybie art. 387 § 1 k.p.k.
art. 4 § 1 k.k
(nie jest przy tym jasne, dlaczego Sąd wskazał, że stosuje ten przepis w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 czerwca 2015 r., jak też w pkt 1 wyroku powołał przepis art. 4 § 1 k.k.).
art. 69 § 1 k.k
na podstawie art. 69 § 1 k.k.
art. 70 § 1 pkt 1 k.k
i art. 70 § 1 pkt 1 k.k., w brzmieniu do dnia 30 czerwca 2015 r., wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił oskarżonemu tytułem próby na okres 3 lat,3.
art. 521 k.p.k
Na podstawie art. 521 k.p.k.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II KK 35/17 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 kwietnia 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Klugiewicz (przewodniczący)‎SSN Dariusz Kala‎SSN Zbigniew Puszkarski (sprawozdawca)Protokolant Marta Brylińska przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Barbary Nowińskiej,‎w sprawie D.D.‎skazanego z art. 35 ust. 1 w zw. z ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o ochronie zwierząt‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie‎w dniu 11 kwietnia 2017 r.,‎kasacji, wniesionej przez Ministra Sprawiedliwości -Prokuratora Generalnego na niekorzyść‎od wyroku Sądu Rejonowego w P.‎z dnia 13 lipca 2016 r., sygn. akt II K .../15, uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w P..

UZASADNIENIEW toku postępowania przygotowawczego prowadzonego w sprawie D.D., później oskarżonego o popełnienie w okresie od 16 do 21 marca 2015 r. czynu z art. 35 ust. 1 w zw. z ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1998 r. o ochronie zwierząt (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 856 z późn. zm.), do Prokuratury Rejonowej w P. wystąpiło, powołując się na art. 39 wymienionej ustawy, K. Stowarzyszenie Pomocy dla Zwierząt Help Animals, z wnioskiem o uznanie Stowarzyszenia za stronę postępowania. Na druku firmowym Stowarzyszenia został podany jego adres: ul.

A. 58/42, K. (k. 82 akt dochodzenia).W Sądzie Rejonowym w P., do którego w grudniu 2015 r. wpłynął akt oskarżenia przeciwko D. D. dostrzeżono, że wspomniane Stowarzyszenie zadeklarowało zainteresowanie udziałem w postępowaniu i wysłano mu zawiadomienie o terminie rozprawy, jednak na niewłaściwy adres: ul. A. A. 58/4, K. (k. 18, 31 akt sądowych). Okoliczność tę najwyraźniej przeoczył sędzia przewodniczący, który na rozprawie w dniu 13 lipca 2016 r. stwierdził m.in., że „nie stawił się pokrzywdzony K. Stowarzyszenie Pomocy dla Zwierząt Help Animals – prawidłowo zawiadomiony o terminie posiedzenia, który nie odebrał dwukrotnie awizowanego zawiadomienia” (k. 32).

W trakcie tej rozprawy D. D. przyznał się do popełnienia zarzucanego mu przestępstwa i złożył wniosek o dobrowolne poddanie się karze w trybie art. 387 § 1 k.p.k. Jednocześnie przedstawił propozycję w zakresie kar i środków karnych, jakim zamierzał się poddać.Do tej propozycji odniósł się obecny na rozprawie prokurator, żądając jej modyfikacji i wymierzenia oskarżonemu kary roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 3 lat, orzeczenia zakazu posiadania zwierząt na okres 3 lat, nawiązki na rzecz K.

Stowarzyszenia Pomocy dla Zwierząt Help Animals w wysokości 700 zł oraz przepadku dowodów rzeczowych, przy zwolnieniu oskarżonego od zapłaty kosztów sądowych. D. D. wyraził zgodę na wydanie takiego orzeczenia.Sąd Rejonowy w P. na podstawie art. 387 § 1 i 2 k.p.k., w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 czerwca 2015 r., postanowił przychylić się do wniosku oskarżonego o wydanie wyroku skazującego i wymierzenie mu zaproponowanej kary oraz środków karnych bez przeprowadzenia postępowania dowodowego, uznał za ujawnione dowody wymienione w akcie oskarżenia i po wysłuchaniu głosów stron wydał wyrok o sygn.

II K .../15, mocą którego:1. uznał D. D. za winnego zarzucanego mu czynu, wypełniającego znamiona art. 35 ust. 1 w zw. z ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt w zw. z art. 4 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 35 ust. 2 tej ustawy wymierzył mu karę roku pozbawienia wolności,2. na podstawie art. 69 § 1 k.k. i art. 70 § 1 pkt 1 k.k., w brzmieniu do dnia 30 czerwca 2015 r., wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił oskarżonemu tytułem próby na okres 3 lat,3. na podstawie art. 35 ust. 3a ustawy o ochronie zwierząt orzekł wobec D.D. zakaz posiadania zwierząt na okres 3 lat, a na podstawie art. 35 ust. 5 tej ustawy na rzecz K.

Stowarzyszenia Pomocy dla Zwierząt Help Animals nawiązkę w wysokości 700 zł na cele związane z ochroną zwierząt.Nadto Sąd orzekł w przedmiocie dowodów rzeczowych oraz zwolnił oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych.Wyrok nie został zaskarżony przez żadną ze stron postępowania i stał się prawomocny w dniu 21 lipca 2016 r.Kasację od tego wyroku wniósł Minister Sprawiedliwości - Prokurator Generalny. Na podstawie art. 521 k.p.k. zaskarżył wyrok na niekorzyść D.D., zarzucając rażące i mogące mieć istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa karnego procesowego, a mianowicie art. 387 § 2 k.p.k., w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 czerwca 2015 r., polegające na błędnym uznaniu, że wnioskowi oskarżonego złożonemu w trybie art. 387 § 1 k.p.k. o wydanie wyroku skazującego i wymierzenie mu zaproponowanej kary oraz środków karnych nie sprzeciwił się m.in. prawidłowo zawiadomiony o terminie rozprawy podmiot pokrzywdzony – K.

Stowarzyszenie Pomocy dla Zwierząt Help Animals, który nie odebrał dwukrotnie awizowanego zawiadomienia o terminie rozprawy w dniu 13 lipca 2016 r., w sytuacji, gdy powyższe zawiadomienie zostało wysłane na nieprawidłowy adres, a w konsekwencji powyższe Stowarzyszenie nie mogło wykonywać przysługujących mu praw pokrzywdzonego w niniejszym postępowaniu, w tym ewentualnie sprzeciwić się wnioskowi oskarżonego o dobrowolne poddanie się karze.W konkluzji Minister Sprawiedliwości - Prokurator Generalny wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w P..Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Kasacja, wniesiona przed upływem terminu określonego w art. 524 § 3 k.p.k., jest zasadna, bowiem w toku postępowania prowadzonego w sprawie D.D. przez Sąd Rejonowy w P. rzeczywiście doszło do rażącego naruszenia art. 387 § 2 k.p.k. (nie jest przy tym jasne, dlaczego Sąd wskazał, że stosuje ten przepis w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 czerwca 2015 r., jak też w pkt 1 wyroku powołał przepis art. 4 § 1 k.k.). Celowe będzie wspomnieć, że w postępowaniu Sądu można się też dopatrzeć naruszenia art. 133 § 2 k.p.k., wobec uznania za doręczone nieodebranego przez adresata pisma wysłanego na nieprawidłowy adres.

Trzeba zgodzić się ze skarżącym, że zaistniałe uchybienie było rażące i mogło mieć istotny wpływ na treść wyroku. Art. 387 § 2 k.p.k. stanowi, że sąd może uwzględnić wniosek oskarżonego o wydanie wyroku skazującego bez przeprowadzenia postępowania dowodowego jedynie wówczas, gdy nie sprzeciwią się temu prokurator, a także pokrzywdzony należycie powiadomiony o terminie rozprawy oraz pouczony o możliwości zgłoszenia przez oskarżonego tego wniosku. W przedmiotowej sprawie nie można przyjąć, że pokrzywdzony (ściślej, podmiot wykonujący prawa pokrzywdzonego) o terminie rozprawy został należycie powiadomiony skoro, co wcześniej wskazano, zawiadomienie w tym względzie wysłano mu na inny adres, niż podał w piśmie dołączonym do akt sprawy.

Nie można również uważać doręczenia wspomnianego zawiadomienia za dokonane w oparciu o art. 142 k.p.k., bowiem upoważniony przedstawiciel K. Stowarzyszenia Pomocy dla Zwierząt nie oświadczył, że Stowarzyszenie je otrzymało. Nie jest wykluczone, że w razie odebrania prawidłowo zaadresowanego zawiadomienia o terminie rozprawy przedstawiciel wspomnianego Stowarzyszenia stawiłby się na nią i sprzeciwiłby się uwzględnieniu wniosku złożonego przez oskarżonego, względnie, podobnie jak uczynił to prokurator, postulowałby jego zmodyfikowanie.

Zgodnie z art. 54 k.p.k. mógłby też złożyć oświadczenie, że będzie działał w charakterze oskarżyciela posiłkowego, co dawałoby mu możliwość aktywniejszego udziału w procesie, w tym zaskarżenia wyroku, gdyby uznał go za nieprawidłowy. W tym stanie rzeczy należało uwzględnić zawarty w kasacji wniosek, tj. uchylić zaskarżony wyrok i przekazać sprawę Sądowi Rejonowemu w P. do ponownego rozpoznania.Procedując powtórnie Sąd zadba, by postępowanie nie zostało dotknięte uchybieniami, w szczególności dopilnuje, by wszelkie pisma zostały wysłane na prawidłowe adresy.

W razie ponowienia przez oskarżonego tego wniosku i uznania, że zachodzą warunki do jego uwzględnienia, Sąd Rejonowy wyda wyrok, respektując m.in. wszystkie unormowania zawarte w art. 387 k.p.k. Kierując się powyższymi względami, Sąd Najwyższy orzekł, jak w wyroku. kc