Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KK 341/23 Generato dall'IA

Supreme Court quashes sentence for violating reformationis in peius and material law on combined penalties.

Numero d'incarto II KK 341/23
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the appellate court's judgment due to a violation of the principle of reformationis in peius and material criminal law. The appellate court had suspended the prison sentence and imposed a fine, but failed to explicitly revoke the original prison sentence, resulting in a de facto increase in the total penalty. Consequently, the case was remanded to the appellate court for a new decision that strictly adheres to statutory limits on combined punishments.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 178a § 1 k.k.; Art. 434 § 1 k.p.k.: When an appeal is filed solely by the defense, a final judgment cannot result in a heavier penalty for the accused; if the appellate court modifies the sentence structure without explicitly revoking the original penalty, the principle of reformationis in peius is violated, requiring remand.

Parole chiave

Generato dall'IA
reformationis in peius combined penalties appellate procedure material criminal law remand for retrial prison sentence suspension fine imposition revoca della licenza condurre

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 178a § 1 k.k.
winnym zarzucanego mu czynu, wyczerpującego dyspozycję art. 178a § 1 k.k. i za to wymierzył mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, w punkcie 2) wyroku - na podstawie art.
Art. 434 § 1 k.p.k.
podpunkt 1 wyroku Sądu Okręgowego).Powyższe doprowadziło do naruszenia zasady reformationis in peius, a więc obrazy art. 434 § 1 k.p.k., ponieważ w niniejszej sprawie apelacja została wywiedziona wyłącznie przez obrońcę oskarżonego, a orzeczenie zostało ostatecznie wydane na niekorzyść C.C.
Art. 69 § 1 and 2 k.k.
i za to wymierzył mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, w punkcie 2) wyroku - na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k.
Art. 70 § 1 k.k.
z art. 70 § 1 k.k. wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił oskarżonemu na okres 3 lat próby, w punkcie 3) wyroku na podstawie art.
Art. 71 § 1 k.k.
wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił oskarżonemu na okres 3 lat próby, w punkcie 3) wyroku na podstawie art. 71 § 1 k.k. orzekł wobec oskarżonego karę grzywny w wymiarze 100 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 złotych.
Art. 535 § 5 k.p.k.
art. 70 § 1 k.k
art. 71 § 1 k.k
wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił oskarżonemu na okres 3 lat próby, w punkcie 3) wyroku na podstawie art. 71 § 1 k.k.
art. 434 § 1 k.p.k
rażące naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na treść wyroku, a mianowicie art. 434 § 1 k.p.k.
art. 535 § 5 k.p.k
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

II KK 341/23 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 września 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Michał Laskowski (przewodniczący)‎SSN Marek Pietruszyński‎SSN Paweł Wiliński (sprawozdawca)Protokolant Klaudia Binienda w sprawie C.C.‎skazanego z art. 178a § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 14 września 2023 r.,‎kasacji wniesionej przez prokuratora‎od wyroku Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 5 kwietnia 2023 r., sygn. XI Ka 90/23 zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego we Włodawie z dnia 8 listopada 2022 r., sygn. akt II K 356/22 uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi Okręgowemu w Lublinie do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 8 listopada 2022 r. Sąd Rejonowy we Włodawie, w sprawie II K 356/22, w punkcie 1) wyroku - uznał oskarżonego C.C. winnym zarzucanego mu czynu, wyczerpującego dyspozycję art. 178a § 1 k.k. i za to wymierzył mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, w punkcie 2) wyroku - na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k. w zw. z art. 70 § 1 k.k. wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił oskarżonemu na okres 3 lat próby, w punkcie 3) wyroku na podstawie art. 71 § 1 k.k. orzekł wobec oskarżonego karę grzywny w wymiarze 100 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 złotych.

W pozostałych punktach wyroku Sąd I instancji orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 lat, zaliczył oskarżonemu okres zatrzymania prawa jazdy na poczet orzeczonego zakazu prowadzenia pojazdów i orzekł od oskarżonego świadczenie pieniężne na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w wysokości 5000 złotych.Po rozpoznaniu apelacji obrońcy wniesionej na korzyść oskarżonego, Sąd Okręgowy w Lublinie wyrokiem z dnia 5 kwietnia 2023 r., sygn. akt XI Ka 90/23, zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że w punkcie I. sentencji - 1. uchylił rozstrzygnięcie w punkcie 2 i 3 i na podstawie art. 178a § 1 k.k. wymierzył oskarżonemu karę grzywny w wysokości 100 stawek dziennych ustalając wysokość stawki na kwotę 20 złotych oraz 2. zasądził od oskarżonego na rzez Skarbu Państwa 200 złotych opłaty za obydwie instancje.

W punkcie II. sentencji - w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymał w mocy. W kolejnym punkcie Sąd zaliczył oskarżonemu dalszy okres zatrzymania prawa jazdy na poczet orzeczonego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych.Od powyższego orzeczenia kasację wniósł Prokurator Rejonowy we Włodawie, zaskarżając je w całości na korzyść oskarżonego C.C. i zarzucając:„1. rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa materialnego, tj. art. 178a § 1 k.k. poprzez niezasadne wymierzenie oskarżonemu kary grzywny samoistnej w wymiarze 100 (sto) stawek dziennych z ustaleniem wysokości stawki na kwotę 20 (dwadzieścia) złotych obok samoistnej kary pozbawienia wolności w wymiarze 6 miesięcy, co nie jest dopuszczalne w przypadku wymierzenia kary za w/w występek - co w konsekwencji doprowadziło do naruszenia zasady reformationis in peius, pomimo iż apelacja została w niniejszej sprawie wywiedziona wyłącznie przez obrońcę oskarżonego;2. rażące naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na treść wyroku, a mianowicie art. 434 § 1 k.p.k. poprzez orzeczenie przez Sąd Okręgowy w Lublinie XI Wydział Kamy Odwoławczy kary surowszej w sytuacji gdy środek odwoławczy składany był jedynie na korzyść oskarżonego”.Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w Lublinie do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Kasacja okazała się skuteczna w stopniu umożliwiającym jej rozpoznanie w trybie art. 535 § 5 k.p.k.Analiza treści wyroku Sądu Rejonowego i zmieniającego go wyroku Sądu Okręgowego prowadzi do wniosku, że Sąd odwoławczy zmieniając zaskarżone orzeczenie uchylił je wyłącznie w punkcie 2., tj. w zakresie warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej kary 6 miesięcy pozbawienia wolności i w punkcie 3., tj. odnośnie do grzywny wymierzonej na podstawie art. 71 § 1 k.k. Jednocześnie Sąd Okręgowy w tym samym punkcie „na podstawie art. 178a § 1 k.k. wymierzył oskarżonemu karę grzywny w wysokości 100 stawek dziennych ustalając wysokość stawki na kwotę 20 złotych”.

Nie zmienił przy tym zaskarżonego wyroku Sądu Rejonowego w jego punkcie 1., w którym przypisano skazanemu winę i wymierzono mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, ani go nie uchylił. Tym samym redakcja sentencji zaskarżonego wyroku wskazuje, że w ten sposób doszło do utrzymania w mocy orzeczenia wobec skazanego kary 6 miesięcy bezwzględnego pozbawienia wolności (z punktu 1. wyroku Sądu Rejonowego) oraz orzeczenia nadto kary grzywny w wymiarze 100 stawek dziennych po 20 złotych stawka (z punktu I. podpunkt 1 wyroku Sądu Okręgowego).Powyższe doprowadziło do naruszenia zasady reformationis in peius, a więc obrazy art. 434 § 1 k.p.k., ponieważ w niniejszej sprawie apelacja została wywiedziona wyłącznie przez obrońcę oskarżonego, a orzeczenie zostało ostatecznie wydane na niekorzyść C.C. Prokurator słusznie wskazał, że doszło w ten sposób również do naruszenia normy prawa karnego materialnego tj. art. 178a § 1 k.k., ponieważ przepis ten nie umożliwia jednoczesnego orzeczenia obu kar tj. pozbawienia wolności i grzywny.Sąd Najwyższy dostrzega przy tym, że redakcja sentencji może nie odpowiadać rzeczywistej intencji Sądu odwoławczego.

Sąd Okręgowy w Lublinie, jak wynika z uzasadnienia wyroku, chciał złagodzić wymiar kary C.C. i w miejsce kary pozbawienia wolności oraz orzeczonej dodatkowo kary grzywny orzec wyłącznie samoistną, na nowo ukształtowaną, karę grzywny. Zamiar ten nie został jednak w sposób prawidłowy zrealizowany, o czym była mowa wyżej. Wadliwa konstrukcja sentencji wyroku musiała jednak prowadzić do jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w postępowaniu odwoławczym. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Okręgowy w Lublinie uwzględni powyższe rozważania i wyda wyrok w zgodzie z przepisami prawa, w szczególności z poszanowaniem treści art. 434 § 1 k.p.k. i art. 178a § 1 k.k.Kierując się przedstawionymi względami, Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie. (kf)[ms]