Supreme Court dismisses repeated request to suspend execution of final judgment due to lack of new grounds.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court rejected a second request by the defense to suspend the execution of a final criminal judgment, noting the identical request was already denied in November 2019. The defense repeatedly cited absolute grounds for appeal under Article 439 § 1 items 9 and 10 of the Code of Criminal Procedure without providing new arguments. The court ruled that such arguments, already evaluated previously, do not meet the high threshold of obvious legal error required to suspend execution.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 532 § 1 k.p.k.; Art. 439 § 1 pkt 9, 10 k.p.k.: A request to suspend execution of a final judgment under Art. 532 § 1 k.p.k. is inadmissible if it relies on grounds already evaluated and rejected, as the standard for suspension requires an obviously and flagrantly erroneous assessment that would make the likelihood of cassation success exceptionally high.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II KK 340/19 POSTANOWIENIE Dnia 21 stycznia 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Stępka po rozpoznaniu na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 21 stycznia 2020 r., w sprawie T. P. L.kolejnego wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 8 kwietnia 2019 r., w sprawie o sygn. akt II AKa (…), utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w W. z dnia 24 września 2018 r., w sprawie o sygn. akt XII K (…), na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario p o s t a n o w i ł wniosku nie uwzględnić.
UZASADNIENIE
W pierwszej kolejności należy wskazać, że identyczny wniosek zawarty w kasacji obrońcy, został już rozpoznany przez Sąd Najwyższy w dniu 27 listopada 2019 r. Wniosek ten nie został uwzględniony, gdyż Sąd Najwyższy nie znalazł do tego podstaw. Kolejne pismo zostało wniesione jako zażalenie na orzeczenie z dnia 27 listopada 2019 r., lecz uznano, że jest to ponowny wniosek o wstrzymanie wykonania prawomocnego wyroku. Trzeba stwierdzić, że wniosek z dnia 24 grudnia 2019 r. (data wpływu do Sądu Najwyższego – 30 grudnia 2019 r.) o wstrzymanie wykonania orzeczenia, złożony ponownie przez obrońcę skazanego T.
P. L. , nie zasługuje na uwzględnienie.Jak już zwrócono uwagę w poprzednim postanowieniu, pierwotny wniosek nie zawierał konkretnego uzasadnienia, poza powołaniem się na zarzuty kasacji, w których podniesiono wystąpienie dwóch bezwzględnych podstaw odwoławczych z art. 439 § 1 pkt 9 i 10 k.p.k. Obecny wniosek również nie zawiera żadnych nowych argumentów, które mogłyby uzasadniać jego uwzględnienie, lecz obrońca w dalszym ciągu odwołuje się do zarzutów z art. 439 § 1 pkt 9 i 10 k.p.k. W związku z tym, przedmiotowy wniosek faktycznie winien być pozostawiony bez rozpoznania, jako oparty na przesłankach już raz poddanych ocenie przez Sąd Najwyższy.Po raz kolejny należy więc podkreślić, że rozważania związane z oceną przez Sąd Najwyższy zasadności złożonego w trybie art. 532 § 1 k.p.k. wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia nie mogą wprost dotyczyć trafności kasacji, gdyż tego rodzaju analiza może zostać przeprowadzona dopiero w trakcie merytorycznego rozpoznawania skargi.
Wstrzymanie wykonania orzeczenia może nastąpić tylko wówczas, gdy istnieją podstawy do stwierdzenia tak oczywistego i rażącego naruszenia prawa, że uzasadnia to wniosek, iż szczególnie wysokie jest prawdopodobieństwo uwzględnienia kasacji. Pozwala to wyjątkowo odstąpić od respektowania domniemania trafności ocen i ustaleń, przyjętych za podstawę prawomocnego orzeczenia. Podniesiony w kasacji zarzut wystąpienia bezwzględnych podstaw odwoławczych nie jest na tyle oczywiście zasadny, by mógł skutkować uruchomieniem instytucji wstrzymania wykonania orzeczenia.
W związku z tym nie przesądzając, jakie orzeczenie zapadnie w wyniku rozpoznania kasacji, nie sposób jest się wypowiedzieć, co do skuteczności wszystkich podniesionych zarzutów kasacyjnych bez przeprowadzenia pogłębionej analizy sprawy, ta zaś nie może nastąpić na posiedzeniu dotyczącym wniosku złożonego w trybie art. 532 § 1 k.p.k.Z tych względów, nie podzielając stanowiska wnioskodawcy, które wskazywałoby na nieodwracalne dla skazanego skutki dalszego wykonywania prawomocnie orzeczonej kary, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.