Supreme Court quashes lower court sentence for theft below statutory minimum due to procedural error in plea deal.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland quashed the Regional Court's judgment sentencing the defendant to eight months of imprisonment for theft. The prosecution argued that the court violated procedural rules by accepting a plea deal that resulted in a sentence below the statutory minimum of one year. The court agreed, ruling that the lower court failed to verify the plea agreement complied with substantive criminal law before granting it.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 387 § 1, 2, 3 k.p.k.; Art. 279 § 1 k.k.: A court must ensure a plea agreement under Art. 387 k.p.k. complies with substantive criminal law; failure to do so constitutes a material breach requiring the sentence to be set aside.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II KK 334/12 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 kwietnia 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Waldemar Płóciennik (przewodniczący, sprawozdawca)SSN Piotr HofmańskiSSA del. do SN Barbara Du ChâteauProtokolant Katarzyna Głodowska przy udziale prokuratora Prokuratury Generalnej Mieczysława Taboraw sprawie P. P.skazanego z art. 279 § 1 k.k.po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawiew dniu 17 kwietnia 2013 r.,kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść skazanegood wyroku Sądu Rejonowego z dnia 8 sierpnia 2012 r., uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w W.
UZASADNIENIE
P. P. został oskarżony o popełnienie przestępstwa z art. 279 § 1 k.k. Na rozprawie głównej w dniu 8 sierpnia 2012 r., przed Sądem Rejonowym w W., pod nieobecność prawidłowo powiadomionej i pouczonej o treści art. 387 k.p.k. pokrzywdzonej i przy braku sprzeciwu ze strony obecnego na rozprawie prokuratora, oskarżony złożył wniosek o dobrowolne poddanie się karze bez przeprowadzania postępowania dowodowego i wymierzenie mu kary 8 miesięcy pozbawienia wolności, z równoczesnym zwolnieniem od kosztów sądowych. (k.358-361, tom II).
Sąd uwzględnił powyższy wniosek i wyrokiem z dnia 8 sierpnia 2012 r. uznał oskarżonego P. P. za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu z art. 279 § 1 k.k. i za to na podstawie tego przepisu wymierzył mu karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności; na podstawie art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej wobec niego kary pozbawienia wolności zaliczył okres tymczasowego aresztowania od dnia 4 grudnia 2010 r. do dnia 20 kwietnia 2011 r.; zasądził od Skarbu Państwa na rzecz obrońcy z urzędu kwotę 588 zł wraz podatkiem VAT, z tytułu udzielonej oskarżonemu pomocy prawnej; na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. zwolnił oskarżonego od ponoszenia w sprawie kosztów sądowych, przejmując je na rachunek Skarbu Państwa.Wyrok nie został przez strony zaskarżony i uprawomocnił się w dniu 16 sierpnia 2012 r. (k.362 tom II).Kasację na niekorzyść skazanego P. P. wniósł Prokurator Generalny zaskarżając wyrok Sądu Rejonowego w całości i zarzucając mu rażące i mające istoty wpływ na treść orzeczenia naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art. 387 § 2 i 3 k.p.k., polegające na uwzględnieniu sprzecznego z wymogami prawa wniosku oskarżonego o wydanie wyroku skazującego bez przeprowadzania postępowania dowodowego i wydanie wyroku zgodnego z tym wnioskiem w zakresie proponowanego wymiaru kary, w następstwie czego doszło do rażącego naruszenia prawa materialnego, wskutek wymierzenia oskarżonemu za czyn z art. 279 § 1 k.k. kary 8 miesięcy pozbawienia wolności, tj. poniżej dolnej granicy ustawowego zagrożenia.
W konkluzji Prokurator wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i p41rzekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w W. do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja Prokuratora Generalnego jest zasadna, ponieważ wyrok Sądu Rejonowego w W. zapadł z rażącym naruszeniem prawa. Powinnością Sądu jest ocena złożonego wniosku nie tylko pod kątem przesłanek z art. 387 § 1 k.p.k., ale także warunków wynikających z § 2 tego przepisu. Jednym z takich warunków jest aby propozycja przedstawiona we wniosku czyniła zadość obowiązującym przepisom prawa karnego materialnego.
W sytuacji, gdy proponowane przez oskarżonego orzeczenie nie uwzględnia obowiązujących przepisów prawa karnego materialnego, sąd, w oparciu o przepis art. 387 § 3 k.p.k., może uzależnić uwzględnienie wniosku od dokonania w nim wskazanej przez siebie zmiany.Z analizy akt rozważanej sprawy wynika, że Sąd Rejonowy w W. nie dopełnił powyższych wymogów i uwzględnił złożony przez oskarżonego P. P. wniosek o wymierzenie mu za czyn z art. 279 § 1 k.k. kary 8 miesięcy pozbawienia wolności, nie dostrzegając, iż zawarta we wniosku propozycja jest sprzeczna z prawem karnym materialnym.
Występek określony w art. 279 § 1 k.k. jest zagrożony karą pozbawienia wolności od roku do 10 lat. Wymierzona oskarżonemu, w następstwie uwzględnienia przez Sąd wniosku złożonego w trybie art. 387 § 1 k.p.k., kara 8 miesięcy pozbawienia wolności, została zatem orzeczona poniżej dolnej granicy ustawowego zagrożenia przewidzianego za czyn z art. 279 § 1 k.k. W świetle powyższego stwierdzić należy, że w opisanej sprawie doszło do rażącego naruszenia prawa procesowego, tj. art. 387 § 2 i 3 k.p.k., skutkującego rażącym naruszeniem prawa materialnego - art. 279 § 1 k.k., mającym istotny wpływ na treść wydanego orzeczenia.
Konsekwencją powyższego stanu rzeczy stała się konieczność uchylenia zaskarżonego wyroku w całości i przekazania sprawy Sądowi Rejonowemu w W. do ponownego rozpoznania, który, o ile uzna, iż istnieją warunki zastosowania instytucji z art. 387 k.p.k., wyda orzeczenie respektując wskazane normy lub rozpozna sprawę na zasadach ogólnych.