Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KK 333/13 Generato dall'IA

Criminal appeal dismissed as inadmissible due to statute of limitations barring proceedings against the accused.

Numero d'incarto II KK 333/13
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by the private prosecutor against a second-instance acquittal. The prosecutor argued that the trial court violated procedural law by failing to dismiss the appeal due to the statute of limitations expiring before the appeal hearing. The court ruled that the statute of limitations was a bar to proceedings against the accused, rendering the appeal inadmissible under the Code of Criminal Procedure.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k.; Art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k.; Art. 529 k.p.k.: A cassation appeal filed against an acquittal is inadmissible if the statute of limitations for criminal prosecution had expired at the time of filing.

Parole chiave

Generato dall'IA
statute of limitations cassation appeal acquittal inadmissible appeal criminal procedure code

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k.
w art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k., może nastąpić tylko na korzyść oskarżonego.
Art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k.
Wobec tego wykluczone było wydanie przez Sąd odwoławczy rozstrzygnięcia mniej korzystnego, to jest uchylenie wyroku Sądu I instancji i umorzenie postępowania na podstawie art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. W kasacji nie dostrzeżono również dyspozycji art.
Art. 529 k.p.k.
W myśl art. 529 k.p.k. tylko wniesieniu i rozpoznaniu kasacji na korzyść oskarżonego nie stoi na przeszkodzie m.in.
art. 212 § 2 k.k
S.‎uniewinnionej od zarzutów dokonania czynów z art. 212 § 2 k.k.
art. 12 k.k
z art. 12 k.k.‎z powodu kasacji wniesionej przez pełnomocnika oskarżycielki prywatnej‎od wyroku Sądu Okręgowego w W.‎z dnia 22 lipca 2013 r., .utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego z dnia 31 października 2012 r., na podstawie art.
art. 531 § 1 k.p.k
12 k.k.‎z powodu kasacji wniesionej przez pełnomocnika oskarżycielki prywatnej‎od wyroku Sądu Okręgowego w W.‎z dnia 22 lipca 2013 r., .utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego z dnia 31 października 2012 r., na podstawie art. 531 § 1 k.p.k.
art. 530 § 2 k.p.k
art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k
Wobec tego wykluczone było wydanie przez Sąd odwoławczy rozstrzygnięcia mniej korzystnego, to jest uchylenie wyroku Sądu I instancji i umorzenie postępowania na podstawie art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k.
art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k
w art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k., może nastąpić tylko na korzyść oskarżonego.
art. 529 k.p.k

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
V KKN 240/01
też postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 listopada 2002 r., V KKN 240/01 – OSNKW 2003, z.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II KK 333/13 POSTANOWIENIE Dnia 12 grudnia 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Cesarz po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 12 grudnia 2013 r. sprawy E. S.‎uniewinnionej od zarzutów dokonania czynów z art. 212 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k.‎z powodu kasacji wniesionej przez pełnomocnika oskarżycielki prywatnej‎od wyroku Sądu Okręgowego w W.‎z dnia 22 lipca 2013 r., .utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego z dnia 31 października 2012 r., na podstawie art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. i 529 k.p.k. p o s t a n o w i ł :

1. pozostawić kasację bez rozpoznania, 2. obciążyć oskarżycielkę prywatną – L. B. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIESąd Rejonowy wyrokiem z dnia 31 października 2012 r., uniewinnił E. S. od zarzutów dokonania dwóch czynów zakwalifikowanych z art. 212 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k.Wyrokiem z dnia 22 lipca 2013 r., Sąd Okręgowy w W., po rozpoznaniu apelacji wniesionej przez pełnomocnika oskarżycielki prywatnej – L. B., utrzymał w mocy zaskarżony wyrok.Kasację od wyroku Sądu odwoławczego złożyła pełnomocnik oskarżycielki prywatnej, zarzucając „rażące naruszenie prawa procesowego, mające istotny wpływ na treść wyroku, poprzez obrazę przepisu art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k., polegającą na wydaniu przez Sąd II instancji wyroku co do istoty sprawy (utrzymującego w mocy wyrok uniewinniający), w sytuacji, w której w dacie wyrokowania nastąpiło przedawnienie karalności przestępstw zarzucanych oskarżonej, co powinno skutkować umorzeniem postępowania apelacyjnego w oparciu art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k. w zw. z art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k.”Skarżąca się wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku i umorzenie postępowania na podstawie art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Skargę należało pozostawić bez rozpoznania jako niedopuszczalną z mocy ustawy.

Trafnie zauważono w niej, że do przedawnienia w tej sprawie doszło (najpóźniej) w dniu 6 marca 2013 r. W myśl art. 529 k.p.k. tylko wniesieniu i rozpoznaniu kasacji na korzyść oskarżonego nie stoi na przeszkodzie m.in. ta okoliczność wyłączająca postępowanie. Zatem, co oczywiste, niedopuszczalna z mocy tego przepisu jest kasacja na niekorzyść oskarżonego, jeżeli w chwili jej wniesienia istniała przeszkoda z art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k.Tylko więc na marginesie należy zasygnalizować, że Sąd Okręgowy uznał za oczywiście bezzasadną apelację pełnomocnika oskarżycielki prywatnej, akcentując w uzasadnieniu, że oskarżona nie wypełniła swoim zachowaniem znamion zarzucanych jej czynów i dlatego słusznie została uniewinniona.

Wobec tego wykluczone było wydanie przez Sąd odwoławczy rozstrzygnięcia mniej korzystnego, to jest uchylenie wyroku Sądu I instancji i umorzenie postępowania na podstawie art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. W kasacji nie dostrzeżono również dyspozycji art. 439 § 2 k.p.k., który stanowi, że uchylenie orzeczenia jedynie z powodu określonego m.in. w art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k., może nastąpić tylko na korzyść oskarżonego. Rozstrzygnięcie Sądu odwoławczego miało więc oparcie nie tylko w podzielonym przez ten Sąd przekonaniu o niewinności oskarżonej, ale i w kategorycznym brzmieniu art. 439 § 2 k.p.k. (zob. też postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 listopada 2002 r., V KKN 240/01 – OSNKW 2003, z. 1 – 2, poz. 16, T.

Grzegorczyk: Kodeks postępowania karnego oraz ustawa o świadku koronnym. Komentarz, Warszawa 2008, s. 938 – 939, D. Świecki (red.): Kodeks postępowania karnego. Komentarz, Warszawa 2013, t. II, s. 463 – 464). Dlatego nie wchodziło w rachubę postulowane unicestwienie wyroku aprobującego uniewinnienie oskarżonej, przy pomocy niedopuszczalnej z mocy ustawy kasacji.