Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KK 33/23 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal regarding single-judge appellate panel validity in investigation case. Appeal rejected as obviously groundless.

Numero d'incarto II KK 33/23
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal as obviously groundless, ordering the defendant to bear the costs. The appellant argued that the appellate court should have sat as a panel of three judges because the preliminary proceedings were an investigation, not a simple inquiry. The court rejected this, noting that the single-judge format was legally correct since the preliminary proceedings ended as an inquiry, and the defendant's claim regarding the damage limit was factually unsupported.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 449 § 2 k.p.k.; Art. 29 § 1 k.p.k.: The appellate court may decide in a single-judge composition when the first-instance judgment was rendered by one judge following preliminary proceedings concluded as an inquiry, provided the factual circumstances justify this exception.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal dismissal single judge panel appellate procedure inquiry vs investigation costs of proceedings verdetto di colpevolezza gravi addebiti penali azione penale

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.
L., kasacja mogła zostać wniesiona wyłącznie z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k.
Art. 449 § 2 k.p.k.
Przywołany w treści kasacji przepis art. 449 § 2 k.p.k. wprowadza wyjątek od zasady przyjętej w treści art.
Art. 29 § 1 k.p.k.
wprowadza wyjątek od zasady przyjętej w treści art. 29 § 1 k.p.k., że na rozprawie apelacyjnej sąd odwoławczy orzeka w składzie trzech sędziów.
Art. 636 § 1 k.p.k.
Art. 637a k.p.k.
z art. 637a k.p.k. - kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego.Wobec uznania kasacji za oczywiście bezzasadną, bezprzedmiotowe okazało się rozpoznanie wniosku w trybie art.
Art. 532 § 1 k.p.k.
- kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego.Wobec uznania kasacji za oczywiście bezzasadną, bezprzedmiotowe okazało się rozpoznanie wniosku w trybie art. 532 § 1 k.p.k. o wstrzymanie wykonania orzeczenia.
Art. 535 § 3 k.p.k.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 22 lutego 2023 r., w trybie art. 535 § 3 k.p.k., kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w Radomiu z dnia 12 lipca 2022 r., sygn.
art. 286 § 1 k.k
skazanego z art. 286 § 1 k.k.
art. 535 § 3 k.p.k
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 22 lutego 2023 r., w trybie art. 535 § 3 k.p.k., kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w Radomiu z dnia 12 lipca 2022 r., sygn.
art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k
535 § 3 k.p.k.Analiza samej treści wskazanego zarzutu oraz argumentacji powołanej przez obrońcę na jego poparcie w uzasadnieniu kasacji pozwala na konstatację, że wystąpienie w niniejszej sprawie bezwzględnego powodu odwoławczego - art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II KK 33/23 POSTANOWIENIE Dnia 22 lutego 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Błaszczyk w sprawie H. L. skazanego z art. 286 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 22 lutego 2023 r., w trybie art. 535 § 3 k.p.k., kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w Radomiu z dnia 12 lipca 2022 r., sygn. akt V Ka 207/22‎utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Grójcu z dnia 23 listopada 2021 r., sygn. akt II K 999/20, p o s t a n o w i ł:

1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną;

2. obciążyć skazanego kosztami postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w Grójcu w dniu 23 listopada 2021 roku, w sprawie o sygn. akt II K 999/20 wydał wyrok, w którym:1.oskarżonego H. L. uznał za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów, z tym ustaleniem iż zostały one popełnione w warunkach ciągu przestępstw określonego w art. 91 §1 kk i za to na podstawie art. 286 §1 kk w zw. z art. 91 §1 kk w zw. z art. 33 § 1, 2 i 3 kk wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności oraz grzywnę w wymiarze 100 (sto) stawek dziennych grzywny określając wysokość jednej stawki na 30 (trzydzieści) złotych,2.na podstawie art. 69 § 1 i 2 kk i art. 70 § 1 kk wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres 2 (dwóch) lat próby,3.na podstawie art. 72 §1 pkt. 1 kk zobowiązał oskarżonego do informowania kuratora o przebiegu okresu próby,4.na podstawie art. 46 §1 kk orzekł obowiązek naprawienia w całości wyrządzonej przestępstwem szkody poprzez zapłatę:1.na rzecz pokrzywdzonego Z.

K. kwoty 133 440,24 złotych (sto trzydzieści trzy tysiące czterysta czterdzieści złotych i dwadzieścia cztery grosze),2.na rzecz pokrzywdzonego R. Ż. kwoty 1425,90 złotych (jeden tysiąc czterysta dwadzieścia pięć złotych i dziewięćdziesiąt groszy);3.na rzecz pokrzywdzonego M. K. kwoty 1780,80 złotych (jeden tysiąc siedemset osiemdziesiąt złotych i osiemdziesiąt groszy);4.na rzecz pokrzywdzonego H. P. kwoty 79984 (siedemdziesiąt dziewięć tysięcy dziewięćset osiemdziesiąt cztery) złotych;5.na rzecz pokrzywdzonego E. D. kwoty 30090,11 złotych (trzydzieści tysięcy dziewięćdziesiąt złotych i jedenaście groszy);6.na podstawie art. 627 kpk zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 1236,74 zł (jeden tysiąc dwieście trzydzieści sześć złotych siedemdziesiąt cztery grosze) tytułem kosztów sądowych w tym kwotę 780 zł (siedemset osiemdziesiąt złotych) tytułem opłaty,7.na podstawie art. 627 kpk zasądził od oskarżonego na rzecz każdego z oskarżycieli posiłkowych, tj.

Z. K., H. P. i F. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. kwoty po 1848 zł (jeden tysiąc osiemset czterdzieści osiem złotych) tytułem zwrotu kosztów ustanowionego pełnomocnika.W dniu 12 lipca 2022 r. Sąd Okręgowy w Radomiu w sprawie o sygn. akt V Ka 207/22 na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego utrzymał w mocy zaskarżony wyrok. Kasację od tego orzeczenia wniósł obrońca skazanego zarzucając:1.naruszenie art. 29 § 1 kpk, art. 449 § 2 kpk w zw. z art. 14fa ust. 1 ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych polegające na:1.orzekaniu w składzie jednoosobowym na rozprawie apelacyjnej, mimo że zgodnie z ww. przepisami skład sąd powinien być trzyosobowy ze względu na górne zagrożenie kary zarzucanego oskarżonemu czynu art. 286 § 1 kk, która wynosi 8 lat,a ponadto2.orzekaniu w składzie jednoosobowym na rozprawie apelacyjnej — podczas gdy— postępowanie przygotowawcze toczyło się błędnie w formie dochodzenia, a w świetle ustaleń i kwalifikacji prawnej przyjętych przez sąd I instancji w wyroku postępowanie przygotowawcze wymagało prowadzenia śledztwa, a co za tym idzie apelację od takiego wyroku winien rozpoznawać sąd odwoławczy w składzie trzech sędziów; co doprowadziło do zaistnienia bezwzględnej przyczyny odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.3. naruszenie przepisów postępowania karnego w rozumieniu art. 438 pkt 2 kpk które miało istotny wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, tj. art. 433 § 1 i 2 kpk, art. 457 § 3 kpk w zw. z art. 170 § 1 pkt 2 i 5 kpk w zw. z art. 193 § 1 kpk przez dokonanie błędnej kontroli instancyjnej i bezzasadne zaaprobowanie przez Sąd odwoławczy oddalenia na etapie postępowania pierwszoinstancyjnego wniosku dowodowego o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego z zakresu rachunkowości lub biegłego rewidenta na okoliczność ustalenia kondycji finansowej spółki i przyczyn zalegania z płatnościami;4.naruszenie przepisów postępowania karnego w rozumieniu art. 438 pkt 2 kpk które miało istotny wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, tj. art. 433 § 1 i 2 kpk, art. 457 § 3 kpk w zw. z art. 410 kpk w zw. z art. 7 kpk w zw. z art. 424 kpk w zw. z art. 5 kpk poprzez nieprawidłowe, odbiegające od wymogu rzetelnej oceny rozważenie przez Sąd II instancji zarzutów apelacyjnych dotyczących oceny dowodów dokonanej przez Sąd I instancji, a w konsekwencji pominięcie przez Sąd odwoławczy, że okoliczności wynikające z zeznań świadków M.

K., Ł. U., P. P., A. O., W. P. i A. S. (które notabene zostały uznane za wiarygodne), że należność na rzecz spółki F. sp. z o.o. nie były regulowane w terminie, z uwagi na proces reklamacji owoców i zwrotu towaru przez kontrahentów, co prowadziło do konieczności pokrycia przez F. sp. z o.o. kosztów zwrotnego transportu towarów, ponownego przesortowania owoców i ich utylizacji, co doprowadziło do strat finansowych spółki a co za tym idzie braku płatności na rzecz pokrzywdzonych - co spowodowało, że kontrola instancyjna wydanego orzeczenia była jednostronna i fragmentaryczna oraz skutkowało ostatecznie niewłaściwym przyjęciem, że H.

L. popełnił przestępstwa określone w art. 286 § 1 kk mimo braku zaistnienia znamion tego przepisu, a utrzymanie orzeczenia jest rażąco niesprawiedliwe.W oparciu o tak sformułowane zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Kasacja jest oczywiście bezzasadna, co pozwalało orzec na posiedzeniu, w trybie k.p.k., bez udziału stron, ponieważ bazuje jednoznacznie na nieprawdziwych przesłankach.Tytułem wstępu wskazać należy, że z uwagi na rodzaj zapadłego w niniejszej sprawie prawomocnego orzeczenia, tj. orzeczenie kary roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na 2 letni okres próby wobec H.

L., kasacja mogła zostać wniesiona wyłącznie z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. - art. 523 § 2 k.p.k. w zw. z art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k. Co więcej, wyłącznie też takie zarzuty, a więc wskazujące na wystąpienie w sprawie bezwzględnych powodów odwoławczych, podlegały merytorycznemu rozpoznaniu. Należy bowiem przypomnieć, że powiązanie przepisu art. 536 k.p.k. z unormowaniami dotyczącymi ograniczeń przedmiotowych i podstaw wnoszenia kasacji, w tym m.in. art. 523 § 2 i 3 k.p.k. w zw. z art. 523 § 4 k.p.k., wyznacza zakres obowiązku sądu kasacyjnego zbadania i oceny tylko tych spośród wskazanych w skardze zarzutów, których podniesienie jest w świetle prawa dopuszczalne.

Oznacza to, że na sądzie kasacyjnym nie ciąży obowiązek merytorycznego rozważenia z kolei tych zarzutów, które nie zostały oparte na przewidzianych prawem podstawach i których rozważenie jest pozbawione prawno-procesowego znaczenia. W związku z tym, że H. L. nie został skazany na bezwarunkową karę pozbawienia wolności, podniesione w kasacji jego obrońcy zarzuty niewskazujące na uchybienie z art. 439 k.p.k. (zarzuty z pkt 3 i 4), jako niedopuszczalne z mocy prawa nie mogły zostać przez Sąd Najwyższy rozważone, przy czym z uwagi na zależność dyspozycji zawartych w przepisach art. 536 k.p.k. i art. 537 § 1 k.p.k. nie było podstaw do pozostawienia bez rozpoznania (odmowy przyjęcia) kasacji w zakresie tych niedopuszczalnych zarzutów, ponieważ w odniesieniu do tej samej, w zakresie podmiotowym i przedmiotowym, części wyroku wskazano w tej skardze także takie uchybienia, które zdecydowały o jej dopuszczalności (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 maja 2005 r., II KK 127/04, OSNKW 2005, z. 7 - 8, poz. 72).Takim zarzutem, skutkującym dopuszczalnością niniejszej kasacji i podlegającym rozważeniu, był zarzut z pkt I, przy czym okazał się on oczywiście bezzasadnym w rozumieniu wskazanego przepisu art. 535 § 3 k.p.k.Analiza samej treści wskazanego zarzutu oraz argumentacji powołanej przez obrońcę na jego poparcie w uzasadnieniu kasacji pozwala na konstatację, że wystąpienie w niniejszej sprawie bezwzględnego powodu odwoławczego - art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. - skarżący upatruje w procedowaniu przez Sąd Okręgowy w Radomiu w niewłaściwie (wedle subiektywnej oceny skarżącego) obsadzonym składzie.Skarżący wskazuje, że Sąd odwoławczy błędnie procedował w składzie jednoosobowym, co było wynikiem wadliwego prowadzenia postępowania przygotowawczego w formie dochodzenia, podczas gdy w świetle ustaleń kwalifikacji prawnej wymagało prowadzenia w formie śledztwa.

Tak sformułowany zarzut nie znajduje jednak jakiegokolwiek uzasadnienia. Przywołany w treści kasacji przepis art. 449 § 2 k.p.k. wprowadza wyjątek od zasady przyjętej w treści art. 29 § 1 k.p.k., że na rozprawie apelacyjnej sąd odwoławczy orzeka w składzie trzech sędziów. Wyjątek ten znajduje zaś zastosowanie, gdy rozpoznając sprawę w pierwszej instancji sąd orzekał w składzie jednego sędziego, zaś postępowanie przygotowawcze zakończyło się w formie dochodzenia. Warunki powyższe zostały spełnione w sprawie niniejszej.

Postępowanie przygotowawcze w sprawie PR 1 Ds. […] zakończyło się w formie dochodzenia. W sporządzonym akcie oskarżenia prokurator zarzucił podejrzanemu popełnienie sześciu przestępstw, z których każde kwalifikowane jest z art. 286 § 1 k.k. W wyroku skazującym z dnia 23 listopada 2021 r. Sąd Rejonowy w Grójcu podzielił kwalifikację prawną przyjętą przez prokuratora skazując H. L. za wszystkie popełnione czyny, przy wymiarze kary stosując art. 91 § 1 k.k., a zatem uznając, że czyny te zostały popełnione w ciągu przestępstw.

Podnosząc argumentację, iż w przedmiotowej sprawie miało miejsce „przekroczenie limitu 200.000,00 zł” w odniesieniu do wartości szkody, skarżący pomija, iż limit ten zostaje przekroczony dopiero po zsumowaniu wysokości szkód wyrządzonych poszczególnymi czynami, a zatem do przekroczenia tego limitu w ujęciu prawnym doszłoby w sytuacji, gdyby zaistniały przesłanki do uznania, że czyny zarzucone H. L. w istocie stanowiły jeden czyn ciągły kwalifikowany z art. 12 § 1 k.k. Podnosząc zarzut, iż postępowanie przygotowawcze w przedmiotowej sprawie powinno być prowadzone w formie śledztwa autor kasacji nie wskazuje żadnej argumentacji, która popierałaby takie stwierdzenie.

Jak słusznie dostrzega prokurator w pisemnej odpowiedzi na kasację przytoczone w treści skargi orzecznictwo Sądu Najwyższego odnosi się zaś do sytuacji, gdy faktycznie postępowanie przygotowawcze zakończone zostało w formie dochodzenia, jednakże orzekając w sprawie sąd ostatecznie przyjmuje w wyroku kwalifikację prawną przestępstwa, czy przestępstw zarzuconych oskarżonemu, która uzasadniałaby formę śledczą postępowania przygotowawczego, jak też do sytuacji, gdy od samego początku przyjęta forma dochodzenia w postępowaniu przygotowawczym była wadliwa.

Przytoczona zatem w kasacji argumentacja prawna nie odnosi się do stanu faktycznego zaistniałego w przedmiotowej sprawie.Mając na uwadze całokształt przeprowadzonych powyżej rozważań należało orzec jak w części dyspozytywnej postanowienia, obciążając skazanego - stosownie do dyspozycji art. 636 § 1 k.p.k. w zw. z art. 637a k.p.k. - kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego.Wobec uznania kasacji za oczywiście bezzasadną, bezprzedmiotowe okazało się rozpoznanie wniosku w trybie art. 532 § 1 k.p.k. o wstrzymanie wykonania orzeczenia.