Supreme Court dismisses appeal as obviously groundless for repeating lower court arguments without new evidence.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the cassation appeal as obviously groundless, ruling that the defense merely repeated arguments from previous stages without presenting new evidence. The defense argued procedural violations and a lack of critical review of the first-instance court's findings, but the Supreme Court found these claims to be a mere reiteration of the defense's prior positions. Consequently, the court upheld the lower court's conviction for the crime of theft and exempted the defendant from court costs.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 453 § 2 k.p.k.; Art. 433 § 2 k.p.k.; Art. 457 § 3 k.p.k.; Art. 86 § 2 k.p.k.; Art. 6 k.p.k.; Art. 440 k.p.k.; Art. 4 k.p.k.; Art. 5 § 1 k.p.k.; Art. 7 k.p.k.; Art. 9 § 1 k.p.k.; Art. 201 k.p.k.; Art. 410 k.p.k.; Art. 433 § 2 k.p.k.; Art. 457 § 3 k.p.k.; A cassation appeal is obviously groundless if the appellant merely repeats arguments from previous proceedings without providing new evidence or rational grounds to challenge the appellate court's assessment of evidence.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II KK 328/15 POSTANOWIENIE Dnia 16 listopada 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Józef Dołhy na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 16 listopada 2015 r.,sprawy J. M.skazanego z art. 279 § 1 k.k.z powodu kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanego,od wyroku Sądu Okręgowego w W.z dnia 12 marca 2015 r., sygn. akt VI Ka […]utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w W.z dnia 23 lipca 2014 r., sygn. akt IV K […], p o s t a n o w i ł:
1. oddala kasację jako oczywiście bezzasadną;
2. zwalnia skazanego od ponoszenia kosztów sądowych postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIEWyrokiem z dnia 23 lipca 2014 r. Sąd Rejonowy w W. uznał J. M. za winnego popełnienia czynu z art. 279 § 1 k.k. i za to wymierzył mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności.Od tego orzeczenia odwołał się osobiście oskarżony J. M. podważając ustalenia faktyczne Sądu I instancji.Apelację złożył również obrońca oskarżonego zarzucając Sądowi I instancji obrazę następujących przepisów: art. 4 k.p.k. art. 5 § 2 k.p.k., art. 7 k.p.k. oraz art. 410 k.p.k.Po przeprowadzeniu kontroli apelacyjnej Sąd Okręgowy w W., wyrokiem z dnia 12 marca 2015 r., zaskarżony wyrok utrzymał w mocy.Kasację od powyższego orzeczenia złożył obrońca skazanego J.
M. wskazując w nadzwyczajnym środku zaskarżenia następujące rażące naruszenia prawa procesowego, mające istotny wpływ na treść wyroku:1.„art. 453 § 2 k.p.k. w zw. z art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k. w zw. z art. 86 § 2 k.p.k. w zw. z art. 6 k.p.k. w zw. z art. 440 k.p.k. w zw. z art. 6 ust. 1 i 3 lit c Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności poprzez zaniechanie rozważenia wszystkich zarzutów i okoliczności wskazanych przez oskarżonego."2.,,art. 4 k.p.k. w zw. z art. 5 § 1 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k. w zw. z art. 9 § 1 k.p.k. w zw. z art. 201 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k. w zw. z art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k. polegającą na bezkrytycznym zaaprobowaniu przez Sąd meriti stanowiska Sądu I Instancji pomimo istnienia w sprawie szeregu wątpliwości dotyczących ustalonego stanu faktycznego."Przy tak sformułowanych zarzutach obrońca skazanego wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia oraz utrzymanego nim w mocy wyroku Sądu Rejonowego i uniewinnienie J.
M. ewentualnie przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu.W pisemnej odpowiedzi na kasację prokurator Prokuratury Okręgowej w W. wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Kasacja obrońcy skazanego J. M. jest bezzasadna w stopniu oczywistym.I.Co do zarzutu z pkt 1.Zarzut naruszenia art. 433 § 2 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k. jest bezpodstawny. Treść uzasadnienia wyroku sądu odwoławczego jednoznacznie przekonuje, że podniesione w apelacji oskarżonego zarzuty zostały przez ten sąd należycie rozpoznane, a następnie szczegółowo rozważone.
Sąd II instancji podzielił w pełni dokonaną przez Sąd Rejonowy ocenę materiału dowodowego i uznał za trafny wniosek, że oskarżony swoim zachowaniem wyczerpał ustawowe znamiona przypisanego mu przestępstwa kwalifikowanego z art. 279 § 1 k.k. W realiach sprawy, gdy wina i sprawstwo oskarżonego w zakresie przypisanego mu czynu z art. 279 § 1 k.k. nie budziły wątpliwości, Sąd odwoławczy nie miał obowiązku czynienia rozważań, czy zachowanie oskarżonego mogło być zakwalifikowane z art. 292 k.k., jak domagał się tego w swojej apelacji oskarżony.II.Co do zarzutów z pkt 2.Podniesione zarzuty oraz ich motywacja wskazują jednoznacznie, że w istocie autorowi kasacji chodzi o ponowną próbę podważenia trafności oceny materiału dowodowego i zakwestionowanie ustaleń faktycznych poczynionych w sprawie.
Skarżący nie wykazuje bowiem wad zwykłej kontroli odwoławczej, lecz nadal polemizuje z sądem meriti co do uznania materiału dowodowego, w szczególności opinii traseologicznej, za wystarczający do przypisania oskarżonemu zarzuconego mu czynu.Fakt, że autor kasacji nie zgadza się z ocenę materiału dowodowego dokonaną przez sądy orzekające, przedstawia odmienną, własną ocenę dowodów, polemizuje z ustaleniami faktycznymi i ocenami wiarygodności dowodów wskazujących na sprawstwo oskarżonego oraz powtarza argumentację podniesioną uprzednio w zwykłym środku odwoławczym, natomiast nie przedstawia żadnych racjonalnych argumentów, które mogłyby podważyć stanowisko sądu odwoławczego – nie może skutkować uwzględnieniem kasacji.Podzielając stanowisko prokuratora zawarte w pisemnej odpowiedzi na kasację Sąd Najwyższy oddalił kasację jako oczywiście bezzasadną.aw