Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KK 317/12 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses tax penalty for double voluntary surrender of liability under Polish Criminal Code.

Numero d'incarto II KK 317/12
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland dismissed the Regional Court's judgment granting a defendant permission for voluntary surrender of criminal liability for tax offenses. The prosecution argued that the court violated procedural rules by issuing a new surrender permission for identical crimes after a final judgment had already been rendered on the same facts. The court ruled that the second permission was legally invalid because the first judgment had already conclusively resolved the matter, constituting a clear violation of the principle of res judicata.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.; Art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k.: A court decision granting permission for voluntary surrender of criminal liability is void if it concerns the same facts and legal characterization as a previously final judgment, violating the principle of res judicata.

Parole chiave

Generato dall'IA
res judicata voluntary surrender tax offenses double jeopardy criminal procedure final judgment procedural violation

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.
art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k., polegające na wydaniu zezwolenia na dobrowolne poddanie się odpowiedzialności (opisane powyżej), pomimo, iż za te same czyny M.
Art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k.
Prokurator Generalny, zarzucając mu rażące i stanowiące bezwzględną przyczynę odwoławczą określoną w art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k. naruszenie przepisu prawa procesowego, tj.
Art. 535 § 5 k.p.k.
i umorzenie postępowania karnego skarbowego przeciwko skazanemu.Sąd Najwyższy zważył co następuje.Kasacja jest zasadna w stopniu oczywistym, co uzasadnia jej rozpoznanie na posiedzeniu w trybie przewidzianym art. 535 § 5 k.p.k.
Art. 537 § 1 i 2 k.p.k.
od prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego z dnia 7 września 2012 r., na podstawie art. 537 § 1 i 2 kpk 1.
art. 17 § 1 k.k
zezwolenia na dobrowolne poddanie się odpowiedzialności w trybie art. 17 § 1 k.k.s.
art. 18 § 1 k.k
oraz orzeczono, na podstawie art. 18 § 1 k.k.s.
art. 7 § 1 k.k
6 § 2 i art. 7 § 1 k.k.s.,2)doprowadzenia do nierzetelnego prowadzenia w 2006 r.
art. 61 § 1 k.k
dochodzie (stracie) zawierającego dane niezgodne z rzeczywistością, w przedstawionym zakresie, co wyczerpywało znamiona czynu zabronionego określonego art. 61 § 1 k.k.s.,3)spowodowania wystąpienia uszczuplenia w podatku od towarów i usług za rok 2005, tj.
art. 521 § 1 k.p.k
7 § 1 k.k.s.Powyższy wyrok w całości na korzyść zaskarżył w drodze kasacji na podstawie art. 521 § 1 k.p.k.
art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k
Prokurator Generalny, zarzucając mu rażące i stanowiące bezwzględną przyczynę odwoławczą określoną w art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II KK 317/12 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 grudnia 2012 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Waldemar Płóciennik (przewodniczący)‎SSN Eugeniusz Wildowicz‎SSN Włodzimierz Wróbel (sprawozdawca)Protokolant Anna Janczak po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2012 r.w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron (art. 535 § 5 kpk)‎kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego M. J. od prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego z dnia 7 września 2012 r., na podstawie art. 537 § 1 i 2 kpk 1. uchyla zaskarżony wyrok i umarza postępowanie, 2. kosztami procesu obciąża Skarb Państwa.

UZASADNIENIE

Wyrokiem Sądu Rejonowego z dnia 7 września 2012 r. udzielono M. J. zezwolenia na dobrowolne poddanie się odpowiedzialności w trybie art. 17 § 1 k.k.s. oraz orzeczono, na podstawie art. 18 § 1 k.k.s. grzywnę w wymiarze dwóch tysięcy złotych, którą uznano za uiszczoną w całości. Dobrowolne poddanie się odpowiedzialności dotyczyło następujących czynów:1)spowodowania wystąpienia uszczuplenia w podatku od towarów i usług za rok 2006, tj. za styczeń, na kwotę 6.439 zł oraz za luty na kwotę 8.886 zł, łącznie na kwotę 15.379 zł, w sytuacji gdy oskarżony był osobą odpowiedzialną na mocy art. 4 ust. 5 ustawy o rachunkowości za wykonywanie obowiązków przewidzianych tą ustawą, w tym także za rozliczenia spółki B.

C. sp. z o.o., co wyczerpywało znamiona czynu zabronionego określonego w art. 56 § 2 w zb. z art. 61 § 1 w zw. z art. 6 § 2 i art. 7 § 1 k.k.s.,2)doprowadzenia do nierzetelnego prowadzenia w 2006 r. ksiąg rachunkowych i przedłożenia w dniu 31 marca 2007 r. w Urzędzie Skarbowym zeznania o osiągniętym w 2006 r. dochodzie (stracie) zawierającego dane niezgodne z rzeczywistością, w przedstawionym zakresie, co wyczerpywało znamiona czynu zabronionego określonego art. 61 § 1 k.k.s.,3)spowodowania wystąpienia uszczuplenia w podatku od towarów i usług za rok 2005, tj. za maj na kwotę 5.022 zł, za lipiec na kwotę 3.840 zł, za wrzesień na kwotę 4.590 zł oraz za październik na kwotę 9.361 zł, łącznie na kwotę 22.813 zł, w sytuacji gdy oskarżony był osobą odpowiedzialną na mocy art. 4 ust. 5 ustawy o rachunkowości za wykonywanie obowiązków przewidzianych tą ustawą, w tym także za rozliczenia spółki B.

C. sp. z o.o., co wyczerpywało znamiona czynu zabronionego określonego w art. 56 § 2 w zb. z art. 61 § 1 i art. 62 § 2 w zw. z art. 6 § 2 i art. 7 § 1 k.k.s.4)spowodowania wystąpienia uszczuplenia w podatku dochodowym od osób prawnych za 2005 r. na kwotę 30.750 zł przez to, że spółka w przedłożonym w dniu 28 marca 2006 r. w Urzędzie Skarbowym zeznaniu o osiągniętym w 2005 r. dochodzie, podała dane niezgodne z rzeczywistością, co wyczerpywało znamiona czynu zabronionego określonego w art. 56 § 2 w zb. z art. 61 § 1 i art. 62 § 2 w zw. z art. 6 § 2 i art. 7 § 1 k.k.s.Powyższy wyrok w całości na korzyść zaskarżył w drodze kasacji na podstawie art. 521 § 1 k.p.k.

Prokurator Generalny, zarzucając mu rażące i stanowiące bezwzględną przyczynę odwoławczą określoną w art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k. naruszenie przepisu prawa procesowego, tj. art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k., polegające na wydaniu zezwolenia na dobrowolne poddanie się odpowiedzialności (opisane powyżej), pomimo, iż za te same czyny M. J. zezwolono już na dobrowolne poddanie się odpowiedzialności wyrokiem Sądu Rejonowego z dnia 27 sierpnia 2012 r. Prokurator Generalny wniósł o uchylenie wyroku z dnia 7 września 2012 r. i umorzenie postępowania karnego skarbowego przeciwko skazanemu.Sąd Najwyższy zważył co następuje.Kasacja jest zasadna w stopniu oczywistym, co uzasadnia jej rozpoznanie na posiedzeniu w trybie przewidzianym art. 535 § 5 k.p.k.

Zarzut naruszenia przepisu art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. (w zakresie powagi rzeczy osądzonej), co stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k., jest zasadny. Zestawienie i analiza wyroków z dnia 7 września 2012 r. oraz zapadłego wcześniej wyroku z dnia 27 sierpnia 2012 r., który wobec braku zaskarżenia uprawomocnił się w dniu 3 września 2012 r., jednoznacznie wskazuje, że oba orzeczenia dotyczą tej samej osoby, tj. M. J. s. F. i M. urodzonego w dniu 30 kwietnia …. r. oraz tych samych czynów kwalifikowanych odpowiednio jako:I.art. 56 § 2 k.k.s. w zb. z art. 61 § 1 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. i art. 7 § 1 k.k.s. (spowodowanie wystąpienia uszczuplenia w podatku od towarów i usług za 2006 r. za miesiące styczeń i luty)II.art. 61 § 1 k.k.s. (zaniżenie przychodów przez doprowadzenie do nierzetelnego prowadzenia w 2006 r. ksiąg rachunkowych)III.art. 56 § 2 k.k.s. w zb. z art. 61 § 1 k.k.s. i art. 62 § 2 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. i art. 7 § 1 k.k.s. (spowodowanie wystąpienia uszczuplenia w podatku od towarów i usług za 2005 r.

– za miesiące maj, lipiec, wrzesień, październik)IV.art. 56 § 2 k.k.s. w zb. z art. 61 § 1 k.k.s. i art. 62 § 2 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. i art. 7 § 1 k.k.s. (spowodowanie uszczuplenia w podatku dochodowym od osób prawnych za 2005 r.).Zarówno opisy czynów (okoliczności faktyczne, modus operandi sprawcy, kwoty uszczuplenia i ich podstawy), jak i kwalifikacje prawne poszczególnych zachowań są identyczne. Wobec czego zasadne jest twierdzenie autora kasacji, że wyrok z dnia 7 września 2012 r. dotyczył czynów zabronionych, co do których uprzednio już prawomocnie zakończyło się postepowanie karne.Do analogicznych konkluzji prowadzi także zestawienie wniosków Urzędu Kontroli Skarbowej z dni: 4 kwietnia 2012 r. oraz 9 maja 2012 r. o udzielenie zezwolenia na dobrowolne poddanie się odpowiedzialności M.

J. Ich treść jest tożsama, a jedyna, oprócz dat wniosków różnica, to odmienne sygnatury nadane przez Urząd Kontroli Skarbowej. Nie ulega więc wątpliwości, że wydając wyrok w dniu 7 września 2012r. Sąd Rejonowy dopuścił się w swoim procedowaniu rażącego naruszenia art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k., co stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą z art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k. W tym stanie rzeczy należało orzec jak w sentencji. l