Supreme Court quashes joint fine sentence due to erroneous daily fine rate calculation violating statutory limits.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland quashed the first part of the lower court's joint sentence regarding the combined fine. The defendant had committed multiple offenses resulting in separate fines with varying daily rates, but the lower court incorrectly calculated the combined fine using a rate higher than the maximum established in any single prior judgment. The court ruled that this error constituted a material legal violation under Article 86 § 2 of the Criminal Code, necessitating a remand for recalculation.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 86 § 2 k.k.; Art. 33 § 3 k.k.: When combining fines, the court must set a new daily rate not exceeding the highest rate previously established in any of the individual judgments; failure to respect this limit constitutes a material legal violation.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II KK 312/12 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 grudnia 2012 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Waldemar Płóciennik (przewodniczący, sprawozdawca)SSN Eugeniusz WildowiczSSN Włodzimierz WróbelProtokolant Anna Janczak w sprawie J. A.skazanego wyrokiem łącznympo rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 kpkw dniu 12 grudnia 2012 r.,kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego od wyroku łącznego Sądu Rejonowego z dnia 22 listopada 2011 r., sygn. akt III K 552/11, uchyla pkt I zaskarżonego wyroku w części dotyczącej rozstrzygnięcia o karze łącznej grzywny i sprawę w tym zakresie przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w W .
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy wyrokiem łącznym z dnia 22 listopada 2011 r., sygn. III K 552/11, w sprawie J. A. skazanego prawomocnymi wyrokami jednostkowymi:1. Sądu Rejonowego, sygn. akt XIV K 286/04, z dnia 4 maja 2004 r. za popełniony w dniu 1 lutego 2004 r. czyn z art. 286 § 3 k.k. na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 2 lat próby, karę grzywny w wysokości 50 stawek dziennych po 10 zł każda i dozór kuratora, przy czym postanowieniem Sądu Rejonowego z dnia 26 lutego 2007 r. zarządzono wykonanie kary pozbawienia wolności,2.
Sądu Rejonowego w sprawie V K 874/04 z dnia 31 sierpnia 2004 r., za popełniony w dniu 4 lipca 2004 r. czyn z art. 193 k.k. na karę 6 miesięcy ograniczenia wolności połączonej z obowiązkiem wykonywania pracy w wymiarze 30 godzin miesięcznie, na poczet której zaliczono okres zatrzymania w dniu 4 lipca 2004 r., a którą to karę następnie postanowieniem Sądu Rejonowego z dnia 11 września 2008 r. zamieniono na 90 dni pozbawienia wolności,3. Sądu Rejonowego, sygn. akt XIV K 439/04, z dnia 3 września 2004 r. za popełniony w dniu 20 marca 2004 r. czyn z art. 278 § 1 k.k. na karę grzywny w wysokości 60 stawek dziennych po 80 zł każda, którą to karę postanowieniem z dnia 30 listopada 2007 r . zamieniono na 30 dni pozbawienia wolności,4.
Sądu Rejonowego, sygn. akt II K 104/05, z dnia 30 czerwca 2005 r. za popełniony w dniach 28 października 2004 r. – 2 grudnia 2004 r. czyn z art. 282 k.k. na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, na poczet której zaliczono okres tymczasowego aresztowania od dnia 2 grudnia 2004 r. do dnia 30 czerwca 2005 r.,5. Sądu Rejonowego, sygn. akt III K 1814/03, z dnia 3 września 2009 r. za popełniony w dniu 2 marca 2003 r. czyn z art. 278 § 1 k.k. na karę roku pozbawienia wolności i obowiązek naprawienia szkody, 6. Sądu Rejonowego w sprawie XIV K 519/10, z dnia 29 lipca 2010 r. za popełniony w dniu 30 stycznia 2010 r. czyn z art. 178a § 1 k.k. na karę 12 miesięcy ograniczenia wolności połączoną z obowiązkiem świadczenia pracy w wymiarze 40 godzin miesięcznie, zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 3 lat, przy czym na poczet kary zaliczony został okres zatrzymania w dniu 30 stycznia 2010 r.;na podstawie art. 569 § 1 k.p.k., art. 85 k.k., art. 86 § 1 i 2 k.k. połączył kary pozbawienia wolności i kary grzywny, orzeczone wyrokami ujętymi w pkt 1, 3 i 5 części wstępnej orzeczenia i wymierzył J.
A. karę łączną roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę łączną grzywny w wysokości 60 stawek dziennych, przyjmując wysokość jednej stawki na kwotę 80 zł (pkt I); stwierdził, że w pozostałej części wyroki te podlegają odrębnemu wykonaniu (pkt II); na podstawie art. 572 k.p.k. postępowanie w odniesieniu do wyroków wskazanych w pkt 2, 4 i 6 umorzył (pkt III).Powyższy wyrok zaskarżył apelacją z dnia 23 stycznia 2012 r. obrońca skazanego, zarzucając rażącą niewspółmierność kary łącznej pozbawienia wolności i grzywny (k. 115 – 116), którą następnie cofnął, składając pisemne oświadczenie z dnia 25 stycznia 2012 r. (k. 118).W związku z tym, Sąd Okręgowy na rozprawie w dniu 15 marca 2012 r., na podstawie art. 432 k.p.k. postanowił pozostawić bez rozpoznania cofnięty środek odwoławczy.
Tym samym wyrok łączny uprawomocnił się w dniu 15 marca 2012 r. (k. 172 – 173).Kasację w przedmiotowej sprawie wniósł Prokurator Generalny zaskarżając powyższy wyrok na korzyść skazanego J. A. „w zakresie pkt I części dyspozytywnej” i na zasadzie art. 523 § 1 k.p.k., art. 526 § 1 k.p.k. i art. 537 § 1 i 2 k.p.k. zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 86 § 2 k.k., polegające na wadliwym określeniu w wyroku łącznym stawki dziennej kary grzywny w kwocie przekraczającej wysokość najwyższej stawki dziennej ustalonej w wyrokach jednostkowych podlegających łączeniu.
W konkluzji wniósł „o uchylenie zaskarżonego wyroku łącznego w zakresie pkt I części dyspozytywnej i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu”. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja Prokuratora Generalnego jest zasadna, bowiem wyrok łączny Sądu Rejonowego zapadł z rażącym naruszeniem prawa materialnego. Sąd Rejonowy orzekając w przedmiocie wydania wyroku łącznego nie dostrzegł, że stawki dzienne kar grzywny podlegających łączeniu, orzeczone wyrokami Sądu Rejonowego z dnia 4 maja 2004 r., sygn. akt XIV K 286/04 i z dnia 3 września 2004 r., sygn. akt XIV K 439/04, zostały ustalone w wysokości 10 zł (k. 58 akt Sądu Rejonowego, sygn.
XIV K 439/04 i k. 90 – 91 akt Sądu Rejonowego, sygn. akt III K 552/11). W wyroku błędnie bowiem wskazano, że w sprawie XIV K 439/04 orzeczono wobec skazanego m.in. karę grzywny w wymiarze 60 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 80 zł, gdy z dołączonych akt bezsprzecznie wynika, iż wysokość jednej stawki dziennej ustalono na kwotę 10 złotych.Zgodnie z art. 86 § 2 k.k., wymierzając karę łączną grzywny, sąd określa na nowo wysokość stawki dziennej, kierując się wskazaniami określonymi w art. 33 § 3 k.k., przy czym wysokość stawki dziennej nie może jednak przekraczać najwyższej ustalonej poprzednio.Jeżeli podczas orzekania o karze łącznej grzywny określono na nowo stawkę dzienną w kwocie przekraczającej najwyższą stawkę ustaloną poprzednio w jednym z połączonych wyroków, stanowi to rażące naruszenie zasady orzekania kary łącznej grzywny, przewidzianej w art. 86 § 2 k.k. i niewątpliwie ma istotny wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia ( por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 29 stycznia 2008 r., II KK 295/07, R – OSNKW 2008, poz. 254 CD).W realiach niniejszej sprawy Sąd Rejonowy błędnie przyjął w pkt 3 części wstępnej zaskarżonego wyroku łącznego, że kara grzywny orzeczona w sprawie o sygn. akt XIV K 439/04 wynosiła 60 stawek dziennych po 80 zł każda stawka, podczas gdy w rzeczywistości wysokość tej stawki została określona na kwotę 10 zł, wskutek czego wadliwie orzekł w pkt I części dyspozytywnej o wysokości stawki dziennej kary łącznej grzywny, ustalając ją w kwocie 80 złotych.Stąd też Sąd Najwyższy uznał kasację za oczywiście zasadną, uchylił pkt I zaskarżonego wyroku Sądu Rejonowego w części dotyczącej rozstrzygnięcia o karze łącznej grzywny i w tym zakresie przekazał sprawę temu Sądowi do ponownego rozpoznania.
W trakcie ponowionego postępowania Sąd Rejonowy będzie zobowiązany do respektowania wskazanego wyżej przepisu prawa materialnego. Na marginesie należy zauważyć, że bezpośrednie odczytanie wskazanego w kasacji zakresu zaskarżenia mogłoby prowadzić do wniosku, iż kasacja jest częściowo niezasadna ponieważ w pkt I zaskarżonego wyroku orzeczono także o karze łącznej pozbawienia wolności. Jednakże lektura zarzutu kasacyjnego oraz uzasadnienia nadzwyczajnego środka zaskarżenia nie pozostawia wątpliwości co do tego, że rzeczywistym zakresem zaskarżenia objęte zostało wyłącznie rozstrzygnięcie o karze łącznej grzywny.
W konsekwencji uznać należało, że kasacja jest oczywiście zasadna w całości, co koresponduje z częścią dyspozytywną wyroku Sądu Najwyższego.