Supreme Court quashes acquittal due to failure to apply penalized conduct provision correctly after constitutional court ruling.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court quashed the appellate court's acquittal, ruling that the prosecutor's appeal was well-founded. The lower court incorrectly assumed the conduct in question had been depenalized by a Constitutional Court decision, ignoring that a new penal provision with identical text entered into force on the same date. Consequently, the Supreme Court found the lower court committed a serious error in applying the law and remanded the case for retrial.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 218 § 1 k.k.; Art. 433 k.p.k.; Art. 523 § 1 k.p.k.; Art. 537 § 2 k.p.k. The court established that a lower court must correctly apply penal provisions even if a Constitutional Court ruling suggests depenalization, as a subsequent statute with identical text may have restored the penalty, rendering an acquittal based on the former assumption erroneous.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II KK 306/12 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 maja 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Waldemar Płóciennik (przewodniczący)SSN Piotr HofmańskiSSN Rafał Malarski (sprawozdawca)Protokolant Katarzyna Głodowska przy udziale prokuratora Prokuratury Generalnej Jerzego Engelkinga,w sprawie M. W.oskarżonego z art. 218 § 1 k.k.po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawiew dniu 28 maja 2013 r.,kasacji, wniesionej przez Prokuratora Okręgowego w O. na niekorzyść oskarżonego od wyroku Sądu Okręgowego w K.z dnia 28 czerwca 2012 r., zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w K.z dnia 19 marca 2012 r., uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi Okręgowemu w K. do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.
UZASADNIENIE
Kasację od prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K. z 28 czerwca 2012 r., którym zmieniono wyrok Sądu Rejonowego w K. z 19 marca 2012 r. skazujący M. W. za przestępstwo określone w art. 218 § 1 k.k. na samoistną grzywnę i uniewinniono oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu, wniósł Prokurator Okręgowy. Zarzucając rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia „naruszenie przepisu art. 218 § 1 k.k. przez jego niezastosowanie i uniewinnienie oskarżonego z braku ku temu przesłanek oraz w konsekwencji zaniechanie wbrew treści art. 433 k.p.k. rozpoznania środka odwoławczego”, wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w K. do ponownego rozpoznania.Stanowisko skarżącego oskarżyciela publicznego zyskało wsparcie obecnego na rozprawie kasacyjnej prokuratora Prokuratury Generalnej.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja okazała się zasadna – i to w stopniu oczywistym.Przychylając się do zgłoszonego na rozprawie apelacyjnej przez prokuratora żądania (k. 251) oraz błędnie przyjmując, że zachowanie opisane w art. 218 § 1 k.k. z dniem 31 maja 2012 r. uległ w związku z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z 18 listopada 2010 r. (P/29/09) depenalizacji, podczas gdy w tej samej dacie wszedł w życie przepis art. 218 § 1a k.k. o identycznej treści (dodany przez ustawę z 10 maja 2012 r.
– Dz. U. 2012 r., poz. 611), sąd odwoławczy dopuścił się rażącej i mającej istotny wpływ na treść orzeczenia obrazy wskazanego w kasacji prawa (art. 523 § 1 k.p.k.).Dlatego Sąd Najwyższy orzekł jak w dyspozytywnej części wyroku (art. 537 § 2 k.p.k.).