Supreme Court dismissed cassation as obviously unfounded, upholding lower court's finding of joint intent in fraud case.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the cassation appeal as obviously unfounded, rejecting the defense's claim of procedural violations regarding evidence evaluation. The defense argued the lower court failed to credit the defendant's hospitalization and lost ID card claims, but the court found these facts contradicted by expert handwriting analysis and the defendant's prior bank account history. The court ruled that the appellate court correctly analyzed joint intent based on reliable evidence, making the cassation arguments baseless.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 433 § 1 and § 2 of the Code of Criminal Procedure; Art. 7 of the Code of Criminal Procedure; Art. 457 § 3 of the Code of Criminal Procedure: A cassation appeal is obviously unfounded when the appellant fails to demonstrate that the lower court's evaluation of evidence or factual findings was arbitrary or logically flawed, particularly when the appellant's arguments contradict established documentary evidence.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II KK 305/22 POSTANOWIENIE Dnia 13 lipca 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba na posiedzeniu w trybie art. 535§3 k.p.k. po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2022r. sprawy K. Ł.skazanego za czyn z art. 286§1 k.k. z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 11 stycznia 2022r., sygn. akt VI Ka […], utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego […] w W. z dnia 21 września 2020r., sygn. akt III K […] p o s t a n o w i ł:
1. oddalić kasację uznając ją za oczywiście bezzasadną, 2. zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw. A. G. – Kancelaria Adwokacka w W. – kwotę 442,80zł (czterysta czterdzieści dwa złote osiemdziesiąt groszy), w tym 23% VAT, tytułem wynagrodzenia dla obrońcy wyznaczonego z urzędu, za sporządzenie i wniesienie kasacji, 3. zwolnić skazanego od ponoszenia kosztów sądowych postępowania kasacyjnego, obciążając nimi Skarb Państwa.
UZASADNIENIE
Kasacja wniesiona w imieniu skazanego jest bezzasadna i to w stopniu oczywistym. W jej treści obrońca postawił zarzut rażącego naruszenia prawa procesowego, tj. art. 433§1 i §2 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k. w zw. z art. 457§3 k.p.k., odwołując się do zarzutu postawionego w pkt 1 lit. a apelacji, w którym wskazał na wadliwe dokonanie przez Sąd Rejonowy oceny materiału dowodowego, z naruszeniem art. 7 k.p.k., polegające na nie daniu wiary wyjaśnieniom skazanego, że w dniu, w którym doszło do zdarzenia, przebywał w szpitalu, a kilka miesięcy przed czynem zgubił dowód osobisty oraz, że w dniu 14.04.2017r. złożył wniosek o zastrzeżenie karty bankowej.
Analiza wyroku Sądu I instancji, a także motywów pisemnych obu orzeczeń zapadłych w niniejszej sprawie nakazuje uznać, że okoliczność pobytu skazanego w szpitalu w dniu dokonania oszustwa była w zasadzie bezsporna. Sąd Odwoławczy odniósł się do tej materii na str. 5 uzasadnienia, jednocześnie jednak zwrócił uwagę na sformułowanie opisu czynu przypisanego skazanemu, tj. uznanie, że działał on wspólnie i w porozumieniu z inną osobą. W apelacji nie zakwestionowano oceny materiału dowodowego dokonanej w tej przestrzeni przez Sąd I instancji ani wynikających z niej ustaleń faktycznych.
Tym samym nie sposób zarzucać Sądowi Odwoławczemu, że nierzetelnie rozpoznał postawiony w apelacji zarzut, czy też że nie dokonał tego w sposób wszechstronny. Wprost przeciwnie, lektura uzasadnienia Sądu II instancji nakazuje uznać, że dokonał on wnikliwych i rzetelnych rozważań w zakresie problematyki poruszonej w pkt 1 lit. a zwyczajnego środka odwoławczego.Sąd Odwoławczy nie pominął także okoliczności związanych z eksponowanymi okolicznościami utraty przez K. Ł. dowodu osobistego i zastrzeżenia karty bankomatowej. Sąd podniósł, że jednoznaczne stwierdzenie przez powołanego w sprawie biegłego z zakresu badania pisma, że podpisy złożone na dokumentacji bankowej są autorstwa K.
Ł., wyklucza uznanie jego wyjaśnień o zagubieniu dowodu osobistego za wiarygodne, skoro musiał się nim posłużyć w placówce banku przy zakładaniu konta. Odnośnie zaś zastrzeżenia karty bankowej, zwrócił uwagę, że czynność ta dotyczyła poprzednio posiadanej przez skazanego karty, nie zaś nowo wydanej, która powiązana była z rachunkiem bankowym, na który pokrzywdzona w dniu 20 lipca 2017r. dokonała przelewu i która służyła do wypłaty środków pieniężnych aż do dnia 8 sierpnia 2017r.W sposób uzasadniony Sąd zważył też, że wszelkie czynione przez skazanego kroki urzędowe nie wskazywały na to, by był on osobą nierozeznaną w bankowości, czy nieporadną w kwestiach technicznych.Podsumowując, w przedmiotowej sprawie istotne jest nie to, że Sąd Odwoławczy dokonał nierzetelnej kontroli odwoławczej, rażąco naruszając tym samym art. 433§2 k.p.k., ale to, że w postawionym w apelacji zarzucie skupiono się na innej problematyce, niż ta kwestionowana w kasacji.
Co więcej, w treści uzasadnienia nadzwyczajnego środka odwoławczego autor nie wskazał, na czym miałoby polegać uchybienie natury logicznej Sądu II instancji, ograniczając się do stwierdzenia, że w sposób dowolny zaakceptował on oceny i ustalenia Sądu Rejonowego. Powyższe nie znajduje potwierdzenia w lekturze motywów pisemnych orzeczenia. Analizując treść zarzutu kasacyjnego przypomnieć ponadto wypada, że skazanemu nie przypisano pomocnictwa do oszustwa (ujętego jako ułatwienie popełnienia czynu zabronionego innej, nieustalonej osobie), ale działanie z nią wspólnie i w porozumieniu.
Do problematyki współsprawstwa Sąd Odwoławczy odniósł się na str. 4-6 uzasadnienia, szczegółowo wykazując, jakie okoliczności, z jakich dowodów wynikające i dlaczego, nakazywały podzielić oceny dokonane przez Sąd I instancji, a w konsekwencji zaakceptowanie rozstrzygnięcia przypisującego skazanemu winę za zarzucony mu czyn. Postępowanie Sądu Odwoławczego, wobec oparcia argumentacji na zasadach prawidłowego rozumowania, a rozważań na treściach wynikających ze zgromadzonego i ujawnionego materiału dowodowego, jest przekonujące, czego nie można powiedzieć o niepopartym żadnymi przesłankami twierdzeniu skarżącego, jakoby z materiału dowodowego wynikało, że „skazany nie działał w porozumieniu z inną osobą celem osiągnięcia korzyści majątkowej”.Mając na względzie powyższe należy uznać, że skarżący nie wykazał, by Sąd Odwoławczy dopuścił się jakiegokolwiek uchybienia, tym bardziej o rażącym charakterze, które mogło mieć istotny wpływ na treść orzeczenia.Powyższe skutkowało uznaniem kasacji za bezzasadną w stopniu oczywistym.Skazanego, uwzględniając jego sytuację materialną, zwolniono od ponoszenia kosztów sądowych postępowania kasacyjnego, a obrońcy wyznaczonemu z urzędu przyznano wynagrodzenie według norm przypisanych. [as]