Criminal appeal dismissed as obviously groundless due to procedural errors and lack of new evidence.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the criminal appeal as obviously groundless, ordering the defendant to bear the costs. The defense's 25-page submission was criticized for being chaotic and merely repeating lower court arguments without challenging the established facts. The court ruled that the appellate court correctly evaluated witness testimony and did not violate procedural rules.
Regesto Legislator
Generato dall'IAart. 535 § 3 k.p.k.; art. 636 § 1 k.p.k.; art. 518 k.p.k.; art. 438 pkt 3 k.p.k.; art. 278 § 1 k.k.; art. 294 § 1 k.k.; art. 12 k.k.; A criminal appeal is obviously groundless if it merely repeats lower court arguments without presenting new evidence or challenging the factual basis of the conviction.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II KK 290/12 POSTANOWIENIE Dnia 20 listopada 2012 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Rafał Malarski na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 kpkpo rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 20 listopada 2012 r.,sprawy P. R.skazanego z art. 278 § 1 kk w zw. z art.294 § 1 kk w zw. z art. 12 kkz powodu kasacji wniesionej przez obrońcęod wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 24 stycznia 2012 r., zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego z dnia 2 listopada 2011 r., p o s t a n o w i ł:
1) oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną;
2) obciążyć skazanego kosztami sądowymi za postępowanie kasacyjne.
UZASADNIENIE
Kasacja obrońcy skazanego P. R., wniesiona od prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 24 stycznia 2012 r., którym podwyższono wymierzoną oskarżonemu karę pozbawienia wolności do 2 lat i 6 miesięcy za przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k., okazała się bezzasadna w stopniu oczywistym.Na wstępie warto odnotować, że kasacja została sporządzona w sposób niestandardowy – zarzuty przedstawiono na 25 stronach, a ich uzasadnienie na 9. Powodowało to określone trudności w oddzieleniu zarzutów od siebie i w odczytaniu ich sensu.Lektura kasacji, w której w dużej części powtórzono tezy sformułowane w apelacji obrońcy i której argumentacja zmierzała w gruncie rzeczy do zanegowania ustalonego w sprawie stanu faktycznego, pozwalała przyjąć, że jej autor podjął na etapie postępowania kasacyjnego próbę podważenia dokonanej oceny wyjaśnień P. R. i zeznań świadków.
Takie postąpienie obrońcy, jako zmierzające do przeforsowania niedopuszczalnego w postępowaniu kasacyjnym zarzutu z art. 438 pkt 3 k.p.k., nie mogło z oczywistych racji przynieść oczekiwanego przez niego rezultatu. Sąd Apelacyjny wywiązał się z nałożonych na niego przez ustawę powinności, przytaczając w motywacyjnej części swego wyroku pięć zasadniczych powodów, które zadecydowały o nietrafności apelacji obrońcy i tym samym o winie P. R.(s. 4 – 8 uzasadnienia). Powtarzanie ich byłoby całkowicie zbyteczne, a więc i w jakimś sensie nieracjonalne.Odnosząc się do istotnych z punktu widzenia obrońcy tez, należało poczynić trzy uwagi.
Po pierwsze – zasadnie sąd odwoławczy ustosunkował się do zarzutów apelacyjnych obrońcy w sposób syntetyczny, jako że sformułowane były one nader chaotycznie. Po drugie – co prawda sąd pierwszej instancji zastosował przy ocenie zeznań świadków swoisty algorytm (s. 10 i n. uzasadnienia), ale też okoliczność ta nie była w stanie oceny tej zdyskredytować; przeciwnie, taka redakcja uzasadnienia zwiększyła przejrzystość wywodów. Po trzecie wreszcie – treść uzasadnienia wyroku sądu ad quem w żadnym razie nie jest świadectwem lekceważącego stosunku do obrońcy.
Dość niezręcznego ujęcia zawartego w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, że apelacji obrońcy należy jako pierwszej poświęcić „kilka słów omówienia”, nie można tak interpretować. Chodziło tu o to, że apelacja obrońcy była dalej idąca niż apelacja prokuratora, co siłą rzeczy nakazywało odniesienie się do niej w pierwszej kolejności.Dlatego Sąd Najwyższy, stwierdzając jeszcze raz, że sąd odwoławczy nie naruszył rażąco żadnych reguł procedowania i że skarżący sprowadził skargę w głównej mierze do zaprezentowania swojego zapatrywania na dokonaną ocenę dowodów, oddalił kasację w trybie przewidzianym w art. 535 § 3 k.p.k.
O kosztach sądowych za postępowanie kasacyjne orzeczono po myśli art. 636 § 1 k.p.k. w zw. z art. 518 k.p.k.