Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KK 29/17 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation as obviously unfounded due to improper cassation target and lack of procedural defect.

Numero d'incarto II KK 29/17
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal as obviously unfounded and ordered the defendant to bear the costs. The defense argued that the Court of Appeal's 2012 decision contained a procedural defect by failing to clearly specify which charges were remitted, allegedly allowing the lower court to proceed with invalid proceedings. The court rejected this claim, ruling that the 2012 decision clearly remitted the specific charges in its operative part and that the defect did not penetrate the final 2016 judgment.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 519 k.p.k.; Art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 11 k.p.k.: A cassation appeal must target the final binding judgment of the appellate court; a procedural defect in a prior appellate decision does not constitute a ground for cassation if that defect did not affect the final judgment's outcome or if the defect is not evident.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal procedural defect appellate judgment remitted charges clear operative part procedural impropriety cassation costs

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 519 k.p.k.
w pisemnej odpowiedzi na kasację wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja jest bezzasadna w stopniu oczywistym.Zgodnie z art. 519 k.p.k. przedmiotem zaskarżenia kasacją może być prawomocny wyrok sądu odwoławczego kończący postępowanie.
Art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k.
Zarzucił wyrokowi „zaistnienie bezwzględnej przyczyny odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. w zw.
Art. 17 § 1 pkt 11 k.p.k.
z art. 17 § 1 pkt 11 k.p.k., polegającej na utrzymaniu w mocy wyroku Sądu I instancji, w sytuacji gdy procedowanie odnośnie wyżej wskazanych czynów było niedopuszczalne z powodu rażącego naruszenia przepisów postępowania, art.
Art. 457 § 3 k.p.k.
17 § 1 pkt 11 k.p.k., polegającej na utrzymaniu w mocy wyroku Sądu I instancji, w sytuacji gdy procedowanie odnośnie wyżej wskazanych czynów było niedopuszczalne z powodu rażącego naruszenia przepisów postępowania, art. 457 § 3 k.p.k. w zw.
Art. 437 § 1 k.p.k.
z art. 437 § 1 k.p.k., to wadliwość ta nie mogła przeniknąć do orzeczenia, które obecnie może być przedmiotem kontroli kasacyjnej, a więc do wyroku Sądu Okręgowego w W.
art. 535 § 3 k.p.k
akt II KK 29/17 POSTANOWIENIE Dnia 20 lutego 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Eugeniusz Wildowicz na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 20 lutego 2017 r.,‎sprawy S.
art. 279 § 1 k.k
‎skazanego z art. 279 § 1 k.k.
art. 65 § 1 k.k
art. 64 § 2 k.k
art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k
Zarzucił wyrokowi „zaistnienie bezwzględnej przyczyny odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II KK 29/17 POSTANOWIENIE Dnia 20 lutego 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Eugeniusz Wildowicz na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 20 lutego 2017 r.,‎sprawy S. P. P. ‎skazanego z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k. i in.‎z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego‎od wyroku Sądu Okręgowego w W. ‎z dnia 30 czerwca 2016 r., sygn. akt IX Ka […],‎zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w W. ‎z dnia 30 czerwca 2015 r., sygn. akt III K […], p o s t a n o w i ł:

1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną, 2. obciążyć skazanego kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIESąd Rejonowy w W., po ponownym rozpoznaniu sprawy, wyrokiem z dnia 30 czerwca 2015 r., skazał S. P. na karę łączną 3 lat pozbawienia wolności za szereg przestępstw kwalifikowanych z art. 279 § 1 k.k. i in.Sąd Okręgowy w W., po rozpoznaniu apelacji obrońcy oskarżonego, wyrokiem z dnia 30 czerwca 2016 r., zmienił zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego w W. z dnia 30 czerwca 2015 r. w ten sposób, że złagodził wymierzoną oskarżonemu karę łączną pozbawienia wolności do 2 lat i 6 miesięcy.

W pozostałym zakresie wyrok utrzymał w mocy.Od tego wyroku kasację wniósł obrońca skazanego. Zaskarżył go w części utrzymującej w mocy wyrok Sądu pierwszej instancji w zakresie pkt CXXXVII i CXLII, tj. czynów popełnionych na szkodę R. J. i I. S.. Zarzucił wyrokowi „zaistnienie bezwzględnej przyczyny odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 11 k.p.k., polegającej na utrzymaniu w mocy wyroku Sądu I instancji, w sytuacji gdy procedowanie odnośnie wyżej wskazanych czynów było niedopuszczalne z powodu rażącego naruszenia przepisów postępowania, art. 457 § 3 k.p.k. w zw. z art.437 § 1 k.p.k. przez Sąd Apelacyjny, który pierwotnie rozpoznając apelację od wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 29 listopada 2011 r. uchylił do ponownego rozpoznania wyrok Sadu Okręgowego w zakresie wskazanych czynów , mimo że w treści uzasadnienia, gdzie podzielono zarzuty apelacyjne obrońcy, wskazano na konieczność uchylenia wyroku w zakresie innych czynów; intencją Sądu Apelacyjnego było uchylenie wyroku odnośnie zarzutów określonych w pkt XXV i XXVIII pierwotnego aktu oskarżenia na skutek apelacji obrońcy nie natomiast odnośnie zarzutów Nr IV i XII pierwotnego aktu oskarżenia […] czego skutkiem było przeniknięcie wyżej wskazanego uchybienia do postępowania po uchyleniu wyroku, a w konsekwencji zaaprobowanie przy rażącym naruszeniu przepisów prawa przez Sąd Okręgowy w wyroku z dnia 30 czerwca 2016 r. poglądu Sądu Rejonowego wyrażonego w wyroku z dnia 30 czerwca 2015 r., iż można prowadzić postępowanie karne w zakresie tych dwóch czynów, mimo, że zachodziła ujemna przesłanka procesowa z art. 17 § 1 pkt 11 k.p.k.”W konkluzji kasacji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku oraz wyroku Sądu I instancji w odniesieniu do skazanego, umorzenie postępowania w zakresie czynów z pkt IV i XII aktu oskarżenia i przekazanie sprawy w pozostałym zakresie do ponownego rozpoznania Sadowi Rejonowemu.Prokurator Prokuratury Okręgowej w W. w pisemnej odpowiedzi na kasację wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja jest bezzasadna w stopniu oczywistym.Zgodnie z art. 519 k.p.k. przedmiotem zaskarżenia kasacją może być prawomocny wyrok sądu odwoławczego kończący postępowanie.

Zatem to temu wyrokowi (a nie jakiemuś innemu, np. wydanemu na wcześniejszym etapie postępowania w sprawie) należy stawiać określne zarzuty. Tego elementarnego wymogu kasacja obrońcy skazanego nie spełnia, jako że zarzut podnoszący uchybienie stanowiące bezwzględną przyczynę odwoławczą, określoną w art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 11 k.p.k., kieruje do wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 10 października 2012 r., którym - w interesującym obecnie zakresie - uchylono wyrok Sądu Okręgowego w W. z dnia 29 listopada 2011 r. i przekazano sprawę w zakresie dwóch przestępstw kradzieży w włamaniem do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w W..

Zatem, gdyby nawet wskazany powyżej wyrok Sądu Apelacyjnego był wadliwy, gdyż zdaniem obrońcy został wydany z naruszeniem art. 457 § 3 k.p.k. w zw. z art. 437 § 1 k.p.k., to wadliwość ta nie mogła przeniknąć do orzeczenia, które obecnie może być przedmiotem kontroli kasacyjnej, a więc do wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 30 czerwca 2016 r., który zapadł w po rozpoznaniu apelacji wniesionych od wyroku Sądu Rejonowego w W. - wydanym przez ten Sąd po ponownym rozpoznania sprawy.Przede wszystkim jednak wyrok ten (wyrok Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 10 października 2012 r.) nie jest dotknięty taką wadą, jaką zarzuca skarżący.

Treść rozstrzygnięć zwartych w części dyspozytywnej tego wyroku nie pozostawia bowiem żadnych wątpliwości, że uchylono nim wyrok Sądu Okręgowego w W. z dnia 29 listopada 2011 r. w odniesieniu do czynów zarzucanych S. P. w pkt IV i XII aktu oskarżenia, popełnionych na szkodę odpowiednio R. J. i I. S., a nie w zakresie czynów zarzuconych mu w pkt XXV i XXVIII, jak zdaje się wynikać z uzasadnienia tego wyroku. Wątpliwości, również co do rzeczywistego zakresu uchylenia wyroku sądu pierwszej instancji, wynikające wyłącznie - jak w niniejszej sprawie - z niedostatków uzasadnienia, bez wątpienia muszą być bowiem usuwane w oparciu o treść zawartą w części dyspozytywnej wyroku.

Tak też postąpił Sąd Rejonowy w W., który ponownie rozpoznawał sprawę. Brak wątpliwości tego Sądu, co do zakresu przekazania mu sprawy do ponownego rozpoznania, w żadnym razie nie oznacza, że takowe jednak były i przeniknęły one do jego wyroku, co zdaje się wynikać z wywodu kasacji.W tej sytuacji nie można zgodzić się ze skarżącym, iżby w sprawie zaistniało uchybienie stanowiące bezwzględną przyczyną odwoławczą w postaci innej okoliczności wyłączającej ściganie, bądź powagi rzeczy osądzonej. Takie uchybienie na żadnym etapie postępowania w niniejszej sprawie nie wystąpiło.

Z kolei jakość uzasadnienia chronologicznie pierwszego w tej sprawie wyroku Sądu Apelacyjnego w […], nie może być obecnie przedmiotem oceny.Kierując się powyższym, Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu. l.n