Supreme Court dismisses request to suspend execution of criminal verdict due to lack of obvious procedural flaws.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court rejected the defense's request to suspend the execution of a final criminal verdict under Article 532 § 1 of the Code of Criminal Procedure. The defendants argued that the appellate court was improperly constituted, violating constitutional standards of impartiality, and that enforcement would cause irreparable harm. The court held that such extraordinary measures require obvious and highly probable procedural defects, which were not established in this case.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 532 § 1 k.p.k.; Art. 9 § 3 k.k.w.: Suspension of criminal verdict execution is an exceptional measure requiring obvious procedural flaws and high probability of success, absent which enforcement proceeds immediately.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
POSTANOWIENIE Dnia 9 września 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Paweł Kołodziejski w sprawie M. G. i M. R. skazanych z art. 55 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii i in., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 9 września 2024 r., wniosków obrońców skazanych o wstrzymanie wykonania prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie, z dnia 21 grudnia 2023 r. sygn. akt VIII AKa 8/23, zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 10 lutego 2021 r., sygn. akt XVIII K 128/18, na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario, p o s t a n o w i ł: nie uwzględnić wniosków.
UZASADNIENIE
Obrońcy skazanych M. G. i M. R. w wywiedzionych kasacjach wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 21 grudnia 2023 r., sygn. akt VIII AKa 8/23, zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 10 lutego 2021 r., sygn. akt XVIII K 128/18.Obrońca M. G. wskazał, że orzeczenie o wstrzymaniu wykonalności jest uzasadnione wagą podniesionych zarzutów i dużym prawdopodobieństwem ich uwzględnienia, w szczególności zarzutu dotyczącego uchybienia z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k., polegającego na nienależytej obsadzie sądu odwoławczego, w którego składzie orzekali sędziowie powołani na urząd w wadliwej procedurze, co skutkowało naruszeniem standardu niezawisłości oraz bezstronności w rozumieniu art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, art. 47 Karty Praw Podstawowych oraz art. 6 ust. 1 EKPC.Z kolei obrońca M.
R. podniósł, że za zastosowaniem instytucji z art. 532 § 1 k.p.k. przemawia widoczna zasadność sformułowanych zarzutów oraz ich doniosłość. W takiej sytuacji wykonanie zaskarżonego wyroku spowoduje dla skazanego nieodwracalne skutki. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wnioski obrońców nie zasługiwały na uwzględnienie.Zastosowanie instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k. powinno mieć charakter wyjątkowy, gdyż stanowi ona odstępstwo od zasady natychmiastowej wykonalności wyroków (vide art. 9 § 3 k.k.w.). Z tych też względów wstrzymanie wykonania orzeczenia zaskarżonego kasacją możliwe jest wówczas, gdy ranga zarzutów podniesionych w tym nadzwyczajnym środku zaskarżenia i wysoki stopień ich uprawdopodobnienia prowadzi do wniosku, że wykonywanie kary, przed rozpoznaniem kasacji, spowodowałoby dla skazanego wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki i tym samym łączyłoby się z wyraźnym, nieuzasadnionym pokrzywdzeniem skazanego (zob. m.in. postanowienie SN z dnia 24 stycznia 2023 r., III KK 645/22).
W przedmiotowej sprawie takie okoliczności nie zachodzą. W przeciwieństwie do twierdzeń obrońców, zarzuty podniesione w obu kasacjach nie są tego rodzaju, aby można było mówić o ewidentnej i oczywistej wadliwości kwestionowanego wyroku sądu odwoławczego, co potwierdza również stanowisko prokuratora zawarte w pisemnych odpowiedziach na kasacje. Sąd Najwyższy ma w polu widzenia, iż obrońca skazanego M. G. wskazał na wystąpienie w sprawie bezwzględnej przyczyny odwoławczej związanej z nienależytą obsadą sądu ad quem, niemniej jednak w świetle orzecznictwa Sądu Najwyższego podniesione uchybienie nie skutkuje automatycznie zaistnieniem przesłanki z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.
Z kolei pozostałe zarzuty dotyczą w istocie wadliwości związanych z kontrolą odwoławczą i również nie są na tyle oczywiste, aby na tym etapie przesądzać o ich zasadności czy niezasadności. Kwestia ich ewentualnej skuteczności wymaga pogłębionej analizy akt sprawy, co nastąpi na rozprawie, na którą przedmiotowa sprawa zostanie skierowana zgodnie z kolejnością wpływu. Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy doszedł do przekonania, że nie zachodzą w tej sprawie wystarczające podstawy do zastosowania nadzwyczajnej instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k.
Podkreślić należy, iż przedmiotowa decyzja w żadnej mierze nie przesądza o treści przyszłego rozstrzygnięcia co do wniesionego nadzwyczajnego środka zaskarżenia. Z tych też powodów, Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji.[PGW]