Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KK 273/25 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal as obviously unfounded for challenging sentence proportionality via cassation.

Numero d'incarto II KK 273/25
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the defendant's cassation appeal as obviously unfounded and ordered the defendant to bear the costs. The defense argued that the first-instance sentence was disproportionately light given the defendant's good character and lack of prior record, while the prosecutor had previously appealed the sentence for being too harsh. The court ruled that challenging the proportionality of the sentence is inadmissible in cassation proceedings, as such arguments were already properly addressed by the appellate court during the second instance.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 523 § 1 k.p.k.; Art. 535 § 3 k.p.k.: A cassation appeal challenging the proportionality of a criminal sentence is inadmissible and must be dismissed as obviously unfounded.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal proportionality of sentence inadmissible argument appellate review criminal law possesso di pornografia minorile pornografia inutilizzabilità delle prove illecite

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 523 § 1 k.p.k.
Art. 535 § 3 k.p.k.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. w dniu 29 lipca 2025 r., kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w Siedlcach z dnia 6 marca 2025 r., sygn.
Art. 7 k.p.k.
Nie sposób więc uznać, że sąd ten w sposób rażący uchybił przepisom art. 7 k.p.k. w zw.
Art. 410 k.p.k.
Art. 53 § 1 i 2 k.k.
z art. 53 § 1 i 2 k.k. podzielając częściowo argumenty skarżącego i odmiennie niż sąd meriti, oceniając wagę okoliczności determinujących rodzaj i wysokość wymierzanej kary.
art. 202 § 3 k.k
skazanego z art. 202 § 3 k.k.
art. 535 § 3 k.p.k
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.
art. 263 § 2 k.k
a za czyn z pkt II aktu oskarżenia na podstawie art. 263 § 2 k.k.
art. 86 § 1 k.k
85a k.k., art. 86 § 1 k.k.
art. 7 k.p.k
Nie sposób więc uznać, że sąd ten w sposób rażący uchybił przepisom art. 7 k.p.k.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

II KK 273/25 POSTANOWIENIE Dnia 29 lipca 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jarosław Matras w sprawie M. P. skazanego z art. 202 § 3 k.k. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. w dniu 29 lipca 2025 r., kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w Siedlcach z dnia 6 marca 2025 r., sygn. akt II Ka 832/24, zmieniającego w części wyrok Sądu Rejonowego w Łukowie z dnia 30 października 2024 r., sygn. akt II K 732/23, p o s t a n o w i ł 1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną;

2. obciążyć skazanego kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego. [J.J.] UZASADNIENIEWyrokiem z dnia 30 października 2024 r., sygn. akt II K 732/23, Sąd Rejonowy w Łukowie uznał oskarżonego M.P. za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów i za czyn z pkt. I aktu oskarżenia na podstawie art. 202 § 3 k.k. w zw. z art.37 b k.k. wymierzył mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę roku i 6 miesięcy ograniczenia wolności polegającą na świadczeniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w ilości 20 godzin w stosunku miesięcznym, a na podstawie art. 44 § 1 i 2 k.k. a za czyn z pkt II aktu oskarżenia na podstawie art. 263 § 2 k.k. w zw. z art. 37a § 1 k.k. wymierzył mu karę 6 miesięcy ograniczenia wolności polegającą na świadczeniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w ilości 20 godzin w stosunku miesięcznym.

Na podstawie art. 85 § 1 i 2 k.k., art. 85a k.k., art. 86 § 1 k.k. orzeczone kary ograniczenia wolności połączył i orzekł wobec M. P. karę łączną 2 lat ograniczenia wolności polegającą na świadczeniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w ilości 20 godzin w stosunku miesięcznym. Nadto wyrokiem tym rozstrzygnięto o dowodach rzeczowych oraz zaliczono oskarżonemu na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania stosowanego w tej sprawie.Apelację w tej sprawie złożył prokurator, który zaskarżając powyższy wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze na niekorzyść oskarżonego M.

P. zarzucił mu rażącą niewspółmierność orzeczonej wobec M. P. kary: za I - szy czyn kary 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz kary roku i 6 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym; za II-gi czyn kary 6 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym i kary łącznej 2 lat ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym podczas, gdy wzgląd na cele kary w zakresie prewencji indywidualnej i generalnej, stopień winy oraz społecznej szkodliwości czynów zarzuconych oskarżonemu nakazuje wymierzenie mu: za I - szy czyn kary 3 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności; za II-gi czyn kary 6 miesięcy pozbawienia wolności i kary łącznej 3 lat i 3 miesięcy pozbawienia wolności.

Podnosząc ten zarzut, skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w części poprzez orzeczenie wobec oskarżonego: za I-szy czyn kary 3 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności; za II - gi czyn kary 6 miesięcy pozbawienia wolności i kary łącznej 3 lat i 3 miesięcy pozbawienia wolności.Po rozpoznaniu apelacji, Sąd Okręgowy w Siedlcach wyrokiem z dnia 6 marca 2025 r., sygn. akt II Ka 832/24 orzekł, w następujący sposób:„I. wyrok w zaskarżonej części zmienia w ten sposób, że:1.rozwiązuje orzeczenie o karze łącznej ograniczenia wolności;2.w miejsce kar orzeczonych za czyn z pkt I aktu oskarżeniawymierza oskarżonemu na podstawie art. 202§3 kk karę 2(dwóch) lat i 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności;3.w miejsce kary orzeczonej za czyn z pkt 11 aktu oskarżeniawymierza oskarżonemu na podstawie art. 263§2 kk karę 6(sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; 4.na podstawie art. 85§ 1 kk i art. 86§ 1 kk łączy orzeczone wobec oskarżonego w pkt 2 i 3 wyroku kary pozbawienia wolności i wymierza karę łączną 2 (dwóch) lat i 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności;II.w pozostałej zaskarżonej części wyrok utrzymuje w mocy.”Kasację w tej sprawie wniósł obrońca skazanego zarzucając „rażące naruszenie przepisów postępowania, mających istotny wpływ na treść orzeczenia, tj. art. 7 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k. w zw. z art. 53 § 1 i 2 k.k. poprzez dokonanie błędnej i wybiórczej oceny okoliczności obciążających i łagodzących w odniesieniu do oskarżonego, uznania iż postawa oskarżonego była podyktowana chęcią uzyskania jak najlepszego rozstrzygnięcia sprawy, oskarżony twierdził że nie zapoznawał się z plikami, jego zachowanie nie było incydentalne, które to naruszenie jednocześnie doprowadziło do błędu w ustaleniach faktycznych i zmiany orzeczenia Sądu I instancji poprzez orzeczenie przez Sąd II instancji wobec oskarżonego kary rażąco niewspółmiernej, bez prawidłowego uwzględnienia wszelkich okoliczności łagodzących, w tym wskazanych przez Sąd I instancji oraz bez prawidłowego uwzględnienia stopnia społecznej szkodliwości czynu, stopnia winy oskarżonego, celów kary, sposobu zachowania oskarżonego oraz jego warunków i właściwości osobistych, braku uwzględnienia wszystkich czynników mających wpływ na stopień zawinienia i stopień społecznej szkodliwości czynu, w tym okoliczności, że M.

P. był dotychczas niekarany, przyznał się do winy, zrozumiał naganność swojego postępowania, nie utrudniał w żaden sposób postępowania, dotychczas prowadził ustabilizowany tryb życia, pełnił służbę wojskową, cieszył się dobrą opinią dowódcy i dobrą opinią w miejscu zamieszkania, kara wolnościowa, orzeczona przez Sąd I instancji byłaby adekwatną i wystarczającą dolegliwością, ponadto M. P. poniósł już konsekwencje swoich działań - stracił pracę, przebywał w areszcie, stracił dobrą opinię, obecnie M. P. opiekuje się starszą i schorowaną matką, nie stwierdzono u niego zaburzeń preferencji seksualnej.”Mając na uwadze powyższe, skarżący wniósł o „uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Siedlcach.”W odpowiedzi na kasację obrońcy skazanego Prokurator Okręgowy w Siedlcach wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej.Sąd Najwyższy zważył co następuje.Kasację obrońcy skazanego należało oddalić w trybie przewidzianym w art. 535 § 3 k.p.k.

Wniesiona przez obrońcę kasacja jest nie tylko oczywiście bezzasadna, ale oscyluje wręcz na granicy dopuszczalności i w zasadzie należałoby rozważać pozostawienie jej bez rozpoznania, skoro obrońca pod pozorem naruszenia prawa procesowego, wskazuje na uchybienie, którego istotą jest kwestionowanie wymiaru kary, a przecież zarzut dotyczący niewspółmierności kary nie jest dopuszczalny w kasacji (art. 523 § 1 k.p.k.). Wskazać należy, że w tej sprawie granice kontroli odwoławczej wyznaczała treść apelacji prokuratora, który zaskarżył wyrok sądu pierwszej instancji jedynie w zakresie orzeczenia o karze, podnosząc zarzut jej rażącej niewspółmierności.

W ramach tego zarzutu zmiany wyroku dokonał sąd odwoławczy, a fakt, iż aprobował on wskazane w apelacji uchybienie i inaczej rozłożył akcenty odwołujące się do wagi i znaczenia okoliczności obciążających i okoliczności łagodzących (str. 3 uzasadnienia), nie dowodzi naruszenia przepisów procesowych wskazanych w kasacji. Nie sposób więc uznać, że sąd ten w sposób rażący uchybił przepisom art. 7 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k. w zw. z art. 53 § 1 i 2 k.k. podzielając częściowo argumenty skarżącego i odmiennie niż sąd meriti, oceniając wagę okoliczności determinujących rodzaj i wysokość wymierzanej kary.

Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu. [J.J.][a.ł] ‎