Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KK 265/25 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation as obviously unfounded due to lack of serious procedural violation.

Numero d'incarto II KK 265/25
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal as obviously unfounded, ruling that no serious procedural violations occurred. The defense argued that the lower courts failed to thoroughly examine witness testimonies and improperly weighed conflicting statements. The court rejected these claims, noting the appellate court adequately reviewed all evidence and the defense's arguments were merely a repetition of the appeal without new proof.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 523 § 1 k.p.k.; Art. 433 § 2 k.p.k.: A cassation appeal is dismissed as obviously unfounded when the defense fails to demonstrate a serious procedural violation affecting the verdict's substance, and the lower courts have adequately examined the evidence and arguments.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal dismissal serious procedural violation witness testimony evaluation appellate court review obviously unfounded appeal prova liberatoria testimone a discarico testimonianza inattendibile

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 523 § 1 k.p.k.
Apelacja obrońcy skazanego została rozpoznana w granicach złożonego środka odwoławczego i wszystkich sformułowanych w nim zarzutów, jednak w sposób niesatysfakcjonujący dla obrońcy, gdyż zaskarżone orzeczenie Sądu Okręgowego w Lublinie zostało utrzymane w mocy.Zgodnie z art. 523 § 1 k.p.k.
Art. 433 § 2 k.p.k.
Art. 7 k.p.k.
B., a określony w art. 7 k.p.k.
Art. 410 k.p.k.
z art. 410 k.p.k. polegającą na poprzestaniu na przyjęciu ustaleń faktycznych dokonanych przez Sąd I instancji w sytuacji, gdy Sąd ten nie dążył rzetelnie do wyjaśnienia prawdziwych okoliczności sprawy, a nadto błędnym przyjęciu, iż zeznania świadków A.
art. 535 § 3 k.p.k
II KK 265/25 POSTANOWIENIE Dnia 15 lipca 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Włodzimierz Wróbel po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 15 lipca 2025 r., na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.
art. 280 § 2 k.k
sprawy A.W., skazanego z art. 280 § 2 k.k.
art. 64 § 1 k.k
art. 410 k.p.k
art. 523 § 1 k.p.k
Apelacja obrońcy skazanego została rozpoznana w granicach złożonego środka odwoławczego i wszystkich sformułowanych w nim zarzutów, jednak w sposób niesatysfakcjonujący dla obrońcy, gdyż zaskarżone orzeczenie Sądu Okręgowego w Lublinie zostało utrzymane w mocy.Zgodnie z art. 523 § 1 k.p.k.
art. 439 k.p.k
kasacja może być wniesiona jedynie w przypadku uchybień stypizowanych w art. 439 k.p.k.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

II KK 265/25 POSTANOWIENIE Dnia 15 lipca 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Włodzimierz Wróbel po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 15 lipca 2025 r., na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. sprawy A.W., skazanego z art. 280 § 2 k.k. i in. z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę od wyroku Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 19 lutego 2025 r., sygn. akt II AKa 325/24, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 25 września 2024 r., sygn. akt IV K 55/24, p o s t a n a w i a:

1) oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną;

2) zwolnić skazanego z kosztów sądowych postępowania kasacyjnego obciążając nimi Skarb Państwa;

3) zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw. K.K., Kancelaria Adwokacka w L., kwotę 1476 zł, w tym 23 % VAT, tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postaci sporządzenia i wniesienia kasacji. [WB] UZASADNIENIEWyrokiem Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 25 września 2024 r. (sygn. akt IV K 55/24) A. W. został uznany za winnego popełnienia czynu z art. 280 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. i skazany na karę 5 lat pozbawienia wolności, a także orzeczono wobec niego obowiązek naprawienia szkody i zadośćuczynienia.

Wyrok ten został utrzymany w mocy wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 19 lutego 2025 r. (sygn. akt II AKa 325/24).Od powyższego prawomocnego orzeczenia kasację wniósł obrońca skazanego, zarzucając wyrokowi:"1. rażące naruszenie prawa procesowego, mające istotny wpływ na treść orzeczenia, tj. art. 7 w zw. z art. 410 k.p.k. polegającą na poprzestaniu na przyjęciu ustaleń faktycznych dokonanych przez Sąd I instancji w sytuacji, gdy Sąd ten nie dążył rzetelnie do wyjaśnienia prawdziwych okoliczności sprawy, a nadto błędnym przyjęciu, iż zeznania świadków A.

B., N. K. i P. K. z uwagi na ich bliski stosunek do sprawcy nie mogą świadczyć o niewinności oskarżonego przy jednoczesnym przyjęciu, iż zeznania świadka J. B., który pozostawał w konflikcie z oskarżonym, mogą świadczyć o winie oskarżonego oraz błędnym przyjęciu, iż apelująca nie przedstawiła żadnych konkretnych wewnętrznych sprzeczności o istotnym charakterze ani też nie wymieniła tych wypowiedzi świadka, które w tym zakresie znamionuje niekonsekwencja, bądź też są one nieprawdziwe, w sytuacji, gdy w apelacji zostało wskazane i poparte konkretnymi przykładami, że świadek składał zeznania w tej sprawie cztery razy, za każdym razem podawał okoliczności odmienne od poprzednich, jego zeznania nie znajdują potwierdzenia w innych dowodach, w szczególności co do poszczególnych okoliczności oraz są wyrazem osobistego zainteresowania pomawiającego, by skierować postępowanie karne przeciwko oskarżonemu, bowiem to J.

B. był pierwszym zatrzymanym w tej sprawie od razu nakierował organ ścigania na osobę A. W., ponadto to kurtka należąca do świadka J. B. widnieje na nagraniach z miejsca rozboju i znaleziono w niej maseczkę z materiałem DNA świadka."Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i uniewinnienie oskarżonego.Prokurator wniósł o oddalenie kasacji jako oczywiście bezzasadnej.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja okazała się bezzasadna w stopniu oczywistym.Stanowisko zaprezentowane w skardze kasacyjnej należy ocenić jako ze wszech miar nietrafne.

Apelacja obrońcy skazanego została rozpoznana w granicach złożonego środka odwoławczego i wszystkich sformułowanych w nim zarzutów, jednak w sposób niesatysfakcjonujący dla obrońcy, gdyż zaskarżone orzeczenie Sądu Okręgowego w Lublinie zostało utrzymane w mocy.Zgodnie z art. 523 § 1 k.p.k. kasacja może być wniesiona jedynie w przypadku uchybień stypizowanych w art. 439 k.p.k. lub innego rażącego naruszenia prawa, jeśli mogło ono mieć wpływ na merytoryczną treść orzeczenia. Niedopuszczalne jest natomiast kwestionowanie i podważanie w trybie kasacji zasadności dokonanych w toku procesu ustaleń faktycznych.

Priorytetowym zadaniem sądu kasacyjnego jest przede wszystkim ustalenie i ocena tego, czy Sądy orzekające, zarówno w pierwszej, jak też drugiej instancji, czyniąc w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy ustalenia faktyczne, nie dopuściły się rażącego naruszenia reguł procedowania, co mogłoby mieć wpływ na jakość i prawidłowość tychże ustaleń, a w konsekwencji na treść orzeczenia.Przeprowadzając analizę podniesionych zarzutów kasacyjnych, należy stwierdzić, że autor kasacji w rzeczywistości zmierza do zakwestionowania ustaleń faktycznych dokonanych przez Sąd I instancji i zaaprobowanych przez Sąd odwoławczy.

Nie przedstawia natomiast przekonującej argumentacji wykazującej, że przy wydaniu orzeczenia przez Sąd Apelacyjny w Lublinie doszło do rażącego naruszenia przepisów prawa materialnego i procesowego wskazanych w zarzutach. Przekonuje o tym zarówno treść sformułowanych w kasacji zarzutów, jak również całość uzasadnienia wniesionego środka odwoławczego. Skarżący, pod pozorem naruszenia prawa przez Sąd Apelacyjny, dąży do ponownego zakwestionowania prawidłowości dokonanej oceny materiału dowodowego i ustaleń faktycznych poczynionych przez Sąd I instancji.W realiach niniejszej sprawy nasuwa się nieodparte wrażenie, że autor kasacji prezentuje własną interpretację przeprowadzonych dowodów w oderwaniu od prawidłowych ustaleń poczynionych przez sądy obydwu instancji, całości materiału dowodowego, przy uwzględnieniu wszystkich okoliczności sprawy.

Zarzuty zawarte w nadzwyczajnym środku zaskarżenia są w znacznej mierze powieleniem argumentacji zawartej w apelacji sporządzonej przez autora kasacji, przy czym w skardze kasacyjnej dokonano jedynie takiej modyfikacji zarzutów oraz ich rozszerzenia, aby w sposób pozorny spełniały wymogi określone w art. 523 § 1 k.p.k. Z treści wniesionej kasacji w sposób bezsporny wynika, że autorowi tegoż dokumentu chodzi jedynie o zakwestionowanie oceny dowodów dokonanej przez sąd pierwszej instancji, zaakceptowanej przez sąd odwoławczy. Taka konstrukcja kasacji oraz zawarte w jej treści wywody nie pozostawiają wątpliwości, że skarżący pragnie doprowadzić do ponownej procesowej kontroli ustaleń faktycznych poczynionych przez oba sądy orzekające, albowiem domniemane naruszenie prawa materialnego i procesowego, o którym mowa w kasacji, w ogóle nie miało miejsca.Sąd odwoławczy w sposób należyty zbadał, rozważył i ocenił wszystkie ustalone w sprawie okoliczności przemawiające zarówno na korzyść, jak również na niekorzyść dla skazanego, a w pisemnych motywach orzeczenia dogłębnie rozważył wszystkie sformułowane zarzuty i wnioski zawarte w treści apelacji obrońcy oskarżonego.

W sposób wyczerpujący i szczegółowy odniósł się do zarzutu dowolnej i swobodnej oceny zeznań świadków J. B., P. K., N. K. i S. B., a określony w art. 7 k.p.k. Sąd Apelacyjny w Lublinie odniósł się szczegółowo do treści tych zeznań, podając jednocześnie z jakich powodów nie uwzględnił zarzutów w tym zakresie, jak i z jakich względów nie doszukał się naruszenia prawa procesowego przy wydawaniu orzeczenia przez Sąd I instancji.Nie może być zatem mowy w niniejszym przypadku o naruszeniu art. 433 § 2 k.p.k. Zakres i szczegółowość wypowiedzi Sądu Apelacyjnego jest adekwatna do merytorycznej wartości motywów Sądu I instancji i treści skargi apelacyjnej.Reasumując powyższe, należy stwierdzić, że postępowanie sądowe w niniejszej sprawie w żadnej mierze, ani też na żadnym etapie procesu nie było dotknięte rażącymi uchybieniami w zakresie prawa procesowego, na które w treści kasacji powołuje się obrońca. [J.J.][r.g.] ‎