Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KK 263/12 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal as obviously unfounded regarding procedural errors and expert opinion in sexual assault case.

Numero d'incarto II KK 263/12
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by the defense attorney against the District Court's decision to uphold the lower court's judgment. The defense argued that the appellate court failed to properly examine procedural violations and the expert's opinion regarding DNA evidence. The court rejected these claims, noting the appellate court thoroughly addressed the arguments and that the missing evidence did not affect the final verdict.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k.; Cassation is obviously unfounded when the appellate court has thoroughly examined the alleged procedural errors and the missing evidence does not influence the final judgment.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal dismissal procedural error argument expert opinion validity sexual assault case obviously unfounded appeal

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 433 § 2 k.p.k.
art. 433 § 2 k.p.k. w zw.
Art. 457 § 3 k.p.k.
Art. 46 § 1 k.k.
197 § 1 k.k.Sąd Odwoławczy wbrew twierdzeniom skarżącego rozważył, wskazał i wyjaśnił dlaczego zgłoszenie wniosku w trybie art. 46 § 1 k.k. nie stało na przeszkodzie zastosowania przepisu art.
Art. 415 § 4 k.p.k.
z art. 415 § 4 k.p.k.Faktycznie wniosek pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej został złożony w trybie art.
Art. 448 k.c.
art. 433 § 2 k.p.k
art. 457 § 3 k.p.k
art. 448 k.c
art. 415 § 4 k.p.k
z art. 415 § 4 k.p.k.Faktycznie wniosek pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej został złożony w trybie art.
art. 46 §1 k.k
415 § 4 k.p.k.Faktycznie wniosek pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej został złożony w trybie art. 46 §1 k.k.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II KK 263/12 POSTANOWIENIE Dnia 20 listopada 2012 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Józef Szewczyk na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 kpk‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 20 listopada 2012 r.,‎sprawy M. M.‎skazanego z art. 197 § 1 kk‎z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę‎od wyroku Sądu Okręgowego w K.‎z dnia 29 maja 2012 r., ‎utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego ‎z dnia 5 grudnia 2011 r., p o s t a n o w i :ł oddala kasację jako oczywiście bezzasadną, a kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciąża skazanego M. M.

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy wyrokiem z dnia 29 maja 2012 r., po rozpoznaniu apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego M. M. od wyroku Sądu Rejonowego z dnia 5 grudnia 2011 r.,– utrzymał zaskarżony wyrok w mocy, uznając apelację za oczywiście bezzasadną.Od wyroku Sądu Okręgowego kasację wywiódł obrońca skazanego, zarzucając zaskarżonemu orzeczeniu rażące naruszenie prawa procesowego, tj. art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k. polegające na nienależytym i pobieżnym rozpoznaniu przez Sąd II Instancji wskazanych w apelacji zarzutów.Autor kasacji wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i uniewinnienie skazanego, ewentualnie przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja jest oczywiście bezzasadna.Wbrew twierdzeniom obrońcy Sąd odwoławczy w sposób rzetelny odniósł się do zarzutu błędnego oddalenia przez Sąd I instancji wniosku dowodowego o dokonanie okazania oskarżonego pokrzywdzonej.

Dowodem tego jest treść pisemnych motywów wyroku Sądu Okręgowego. Na stronie 6 i następnej zawarta jest trafna argumentacja Sądu wskazująca na jakiej podstawie i z jakich powodów należało nie uwzględnić wniosku.Także drugi zarzut kasacji jest chybiony.Sąd Okręgowy omówił i dostrzegł błąd postępowania przygotowawczego dotyczący zbyt pochopnej decyzji prokuratora prowadzącego śledztwo o skierowaniu aktu oskarżenia do właściwego sądu. Uchybieniem było zamknięcie śledztwa i skierowanie do sądu aktu oskarżenia już 26 listopada 2010 r., co skutkowało nierozpoznaniem wniosku między innymi o przeprowadzenie okazania oskarżonego pokrzywdzonej.

Jednakże uchybienie to w żaden sposób nie przeniknęło do postępowania odwoławczego, a w konsekwencji nie miało wpływu na treść wydanego w sprawie prawomocnego wyroku.Nietrafny jest trzeci zarzut kasacji.Z uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego (s.

7) wynika, że Sąd ten odniósł się do tożsamego zarzutu apelacji w sposób rzetelny i właściwy. Sąd Okręgowy słusznie podzielił zapatrywania Sądu Rejonowego zawarte na k. 649v, t. IV oparte o opinie biegłego specjalisty. Jak podał opiniujący w sprawie biegły, nie spotkał się on w trakcie 30- letniej pracy z sytuacją aby pobierano materiał z jamy ustnej po umyciu zębów i wypłukaniu jamy ustnej, choć z literatury wiadomo, że po stosunku oralnym nawet po umyciu zębów w przeciągu 12 godzin mogą utrzymywać się śladowe ilości plemników.

Tym niemniej, fakt że od pokrzywdzonej nie pobrano takiego materiału, w świetle zgromadzonych dowodów, nie ma znaczenia.W bezbłędnej ocenie Sądu Okręgowego nie pobranie materiału w takiej postaci i nie wykonanie tej czynności, nie miało wpływu na treść rozstrzygnięcia. Przesłuchanie funkcjonariusza policji na powyższe okoliczności nie było zatem konieczne i spowodowałoby niepotrzebne przedłużenie postępowania. Sugerowanie przez obrońcę celowości takich zaniechań przez funkcjonariuszy policji jest nieracjonalne.Także sugerowana przez obrońcę kwestia naniesienia śladów spermy na odzież pokrzywdzonej w innych okolicznościach niż będące przedmiotem sprawy jest zupełnie nieuzasadniona.W końcu Sąd odwoławczy trafnie ocenił zarzut obrazy art. 448 k.c. w zw. z art. 415 § 4 k.p.k.Faktycznie wniosek pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej został złożony w trybie art. 46 §1 k.k. (k. 403, t.

III), jednakże przepis ten w brzmieniu obowiązującym w dacie czynu (listopad 2009 r.) nie pozwalał na orzeczenie obowiązku naprawienia szkody za czyn z art. 197 § 1 k.k.Sąd Odwoławczy wbrew twierdzeniom skarżącego rozważył, wskazał i wyjaśnił dlaczego zgłoszenie wniosku w trybie art. 46 § 1 k.k. nie stało na przeszkodzie zastosowania przepisu art. 415 § 4 k.p.k.Podsumowując, Sąd Najwyższy oddalił kasację jako oczywiście bezzasadną, a kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciążył skazanego M. M.