Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KK 26/23 Generato dall'IA

Supreme Court excludes judge from cassation due to prior involvement in related joint crime case.

Numero d'incarto II KK 26/23
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Accolto (Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The defense successfully requested the exclusion of Supreme Court Judge Marka Motuka from the cassation proceedings. Motuka had previously presided over an appeal judgment regarding identical criminal acts committed by a co-defendant, R. B., which shared the same evidentiary basis as the current case against W. S. The court ruled that the direct subject-matter and party connections between the two cases created a risk of bias, necessitating the judge's withdrawal to ensure an objective assessment.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 41 § 1 k.p.k.; Art. 42 § 1, 4 k.p.k.: A judge must be excluded from a trial if they previously participated in a case involving identical facts or evidence, as such prior involvement compromises judicial impartiality.

Parole chiave

Generato dall'IA
judicial impartiality judge recusal joint crime cassation proceedings evidentiary connection subject-matter connection co-defendant declinatoria di competenza

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 41 § 1 k.p.k.
II KK 26/23 sędziego Sądu Najwyższego Marka Motuka, na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. w zw.
Art. 42 § 1 k.p.k.
z art. 42 § 1 i 4 k.p.k.
Art. 42 § 4 k.p.k.
z art. 42 § 1 i 4 k.p.k.
art. 148 § 1 k.k
skazanego z art. 148 § 1 k.k.
art. 263 § 2 k.k
art. 11 § 2 k.k
art. 65 § 1 k.k
art. 41 § 1 k.p.k
II KK 26/23 sędziego Sądu Najwyższego Marka Motuka, na podstawie art. 41 § 1 k.p.k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
I KZP 9/07
Judge must recuse from co-defendant trial if same evidence proved guilt of one accomplice.
III KK 257/08
39, czy też wyrok Sądu Najwyższego z dnia 8 stycznia 2009 r., III KK 257/08).
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

II KK 26/23 POSTANOWIENIE Dnia 7 września 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk w sprawie W. S. i in. skazanego z art. 148 § 1 k.k. w zb. z art. 263 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i in., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 7 września 2023 r. wniosku obrońcy skazanego W. S. o wyłączenie od udziału w sprawie o sygn. II KK 26/23 sędziego Sądu Najwyższego Marka Motuka, na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. w zw. z art. 42 § 1 i 4 k.p.k. postanowił wyłączyć sędziego Sądu Najwyższego Marka Motuka od udziału w sprawie kasacyjnej W.

S. i in., prowadzonej pod sygn. akt II KK 26/23. UZASADNIENIEW toku rozprawy kasacyjnej w dniu 12 lipca 2023 r., związanej z rozpoznawaniem kasacji obrońców W. S. i T. R. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 9 marca 2022 r., sygn. akt II AKa 104/21, obrońca skazanego W. S. złożył wniosek o wyłączenie od udziału w sprawie sędziego Sądu Najwyższego Marka Motuka wskazując, że sędzia ten brał udział w składzie orzekającym Sądu Apelacyjnego w Warszawie w sprawie o sygn. akt II AKa 263/18, która z zakresie dwóch czynów przypisanych innemu oskarżonemu jest tożsama ze sprawą objętą niniejszym postępowaniem kasacyjnym i zarzutami, za które skazany został W.

S.. Wniosek ten doprecyzowany został w piśmie obrońcy z dnia 25 lipca 2023 r., w którym wnioskodawca wskazał, że czyn z pkt IV aktu oskarżenia, przypisany R. B. wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 8 grudnia 2017 r., sygn. akt XVIII K 22/17, zmienionym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 14 marca 2019 r., sygn. akt II Aka 263/18 (w składzie tego sądu brał udział Marek Motuk, ówczesny sędzia Sądu Apelacyjnego w Warszawie), dotyczy tego samego zdarzenie, które objęte zostało zarzutem z pkt I aktu oskarżenia przypisanego następnie W.

S. wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 7 sierpnia 2020 r., sygn. akt XVIII K 152/18, utrzymanym w mocy wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 9 marca 2022 r., sygn. akt II AKa 104/21, od którego wywiedziona została podlegająca obecnemu rozpoznaniu Sądu Najwyższego kasacja.Identyczna sytuacja ma – zdaniem obrońcy – miejsce w odniesieniu do czynu z pkt XI aktu oskarżenia przypisanego R. B. w pierwszej sprawie oraz czynu z pkt III aktu oskarżenia przypisanego w postępowaniu zakończonym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Warszawie w sprawie o sygn. akt II AKa 104/21 poddanym obecnej kontroli kasacyjnej.

Jak dalej wywodził obrońca, w zakresie dotyczącym tych czynów SSN Marek Motuk, jako sędzia SA w Warszawie, wyraził już swoje stanowisko co do wiarygodności zeznań świadków i wyjaśnień R. B., które stanowią ten sam materiał dowodowy w obu sprawach.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniosek obrońcy skazanego W. S. o wyłączenie od udziału w rozpoznaniu jego kasacji od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 9 marca 2022 r., sygn. akt II AKa 104/2, sędziego SN Marka Motuka jest zasadny. Zaistnienie przesłanek z art. 41 § 1 k.p.k. nie wymaga stwierdzenia rzeczywistej stronniczości sędziego, lecz wyłącznie wystąpienia zobiektywizowanych czynników, które mogłyby w odbiorze zewnętrznym rodzić uzasadnione wątpliwości co do jego bezstronności (zob. uchwała Sadu Najwyższego z dnia 26 kwietnia 2007 r., I KZP 9/07, OSNKW 2007, z. 5, poz. 39, czy też wyrok Sądu Najwyższego z dnia 8 stycznia 2009 r., III KK 257/08).

Jak trafnie podnosi się w piśmiennictwie i orzecznictwie, branie udziału przez sędziego w rozpoznawaniu sprawy, w której z uwagi na powiązania przedmiotowo – podmiotowe wypowiedział się co do oceny dowodów będących podstawą ustaleń faktycznych we wcześniej rozpoznawanej przez siebie sprawie stanowi zazwyczaj podstawę do wyłączenia sędziego (zob. J. Kosonoga (w:) R. A. Stefański, S. Zabłocki (red.), Kodeks postępowania karnego. Komentarz do art. 1 – 166, Warszawa 2017, tom I, s. 605-607 oraz powołane tam orzeczenia Sądu Najwyższego i sądów apelacyjnych).

Oczywiste jest przy tym, że o ewentualnym zastosowaniu art. 41 § 1 k.p.k. decyduje stopień powiązania pomiędzy czynami przypisanymi poszczególnym oskarżonym. Inaczej ocenić więc należy klasyczne współsprawstwo oraz podżeganie i pomocnictwo, a inaczej sytuacje, w których sędzia orzeka w sprawie osoby, której zarzuca się inny czyn niż przypisany osobie uprzednio osądzonej, przy czym istnieje określony stopień powiązania między tymi czynami. Teoretycznie zatem mogą wyłonić się układy procesowe, w których stopień powiązania dowodowego pomiędzy czynami współsprawcy już osądzonego a czynem, który miałby stanowić przedmiot osądu przez tego samego sędziego, pozwoliłby uzasadnić orzeczenie w przedmiocie odpowiedzialności karnej określonej osoby bez odwoływania się do depozycji osoby uprzednio osądzonej oraz innych dowodów poddanych już analizie w związku z wydaniem orzeczenia wobec niej (zob.

J. Kosonoga, op. cit., s. 607).W niniejszej sprawie taka, ostatnia ze wskazanych sytuacji, bez wątpienia jednak nie zachodzi. Związek obu czynów przypisanych w wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 8 grudnia 2017 r., sygn. akt XVIII K 22/17, R. B. jest bez wątpienia bezpośredni z odpowiednimi czynami przypisanymi W. S.w sprawie obecnie kontrolowanej przez Sąd Najwyższy w postępowaniu kasacyjnym. Są to po prostu czyny popełnione w warunkach współsprawstwa i opierają się, co jednoznacznie wynika z pisemnych motywów orzeczeń zapadłych w obu tych sprawach, na identycznym materiale dowodowym.

Wprawdzie w postępowaniu kasacyjnym Sąd Najwyższy nie kontroluje ustaleń faktycznych oraz nie dokonuje ponownej oceny dowodów, jednakże chociażby z uwagi na bezsporny fakt, że zarzut z pkt 2 kasacji obrońcy W. S., kwestionujący sposób kontroli przez Sąd Apelacyjny w Warszawie w sprawie II AKa 104/21, oceny tych samych dowodów, będących podstawą ustaleń faktycznych co do tożsamych czynów w obu sprawach, oczywiste jest, że może to utrudnić dokonanie obiektywnego osądu, który byłby przeciwny do tego, jaki stał się podstawą wnioskowania tego samego Sądu w sprawie II AKa 263/18, w której sędzia Marek Motuk kontrolował również w tym zakresie wyrok Sądu pierwszej instancji wydany wobec R.

B.Z uwagi na wykazany przez obrońcę bezpośredni związek przedmiotowo-podmiotowy obu spraw w określonym przez niego zakresie, wyłączenie sędziego SN Marka Motuka od udziału w sprawie II KK 26/23, jawi się wręcz jako konieczność.Z powołanych względów orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia. [K.K.][ms]