Supreme Court dismissed appeal as obviously groundless for repeating ineffective appellate arguments without new legal grounds.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the cassation appeal as obviously groundless under Article 535 § 3 of the Criminal Procedure Code. The defendant's arguments merely repeated ineffective appeals regarding evidence control and procedural violations, which the appellate court had already properly addressed. The court determined these claims lacked new legal grounds and were essentially a reiteration of the original appeal's failed contentions.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 523 § 1 k.p.k.; Art. 535 § 3 k.p.k.: Cassation based on repeated ineffective appellate arguments constitutes an obviously groundless appeal if the appellate court properly addressed the issues.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II KK 257/15 POSTANOWIENIE Dnia 25 września 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Rafał Malarski na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 25 września 2015 r.,sprawy M. Z.skazanego z art. 280 § 1 k.k., art. 282 k.k., 276 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w z w. z art.12 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k. z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 20 maja 2015 r., utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Ł.z dnia 8 grudnia 2014 r., p o s t a n o w i ł:
1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną;
2. obciążyć skazanego M. Z . kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIEWyrokiem Sądu Rejonowego z dnia 8 grudnia 2014r. M. Z. został skazany za czyn z art. 280 § 1 k.k., art. 282 k.k. i art. 276 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. oraz przy zastosowaniu art. 12 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k. na karę 5 lat pozbawienia wolności, na poczet której zaliczono okres zatrzymania.W wyniku rozpoznania złożonej od tego orzeczenia przez obrońcę oskarżonego apelacji, która opierała się na kwestionowaniu ustaleń faktycznych i zarzucie obrazy przepisów art. 4, 5 § 2, 7, 410, 170 oraz 424 § 1 k.p.k., a także osobistej apelacji oskarżonego, wyrokiem Sądu Okręgowego z dnia 20 maja 2015r. utrzymano w mocy zaskarżony wyrok, uznając obie apelacje za oczywiście bezzasadne.Kasację od tego wyroku złożył obrońca skazanego wskazując, iż w wyniku jego wydania doszło do rażącego naruszenia prawa procesowego mającego wpływ na treść orzeczenia, to jest przepisów art. 391 § 1 k.p.k. w zw. z art. 167 k.p.k. i art. 170 § 1 pkt 3 k.p.k., art. 4 k.p.k. w zw. z art. 5 § 2 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k. oraz art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k.
W konsekwencji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu.W pisemnej odpowiedzi na kasację prokurator wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Na wstępie należy przypomnieć, że zgodnie z art. 523 § 1 k.p.k. kasacja może być wniesiona z powodu zaistnienia podstaw określonych w art. 439 k.p.k. lub innego rażącego naruszenia prawa, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na treść orzeczenia. Natomiast orzeczeniami, które podlegają zaskarżeniu tym nadzwyczajnym środkiem mogą być jedynie te wskazane w art. 519 k.p.k., a zatem na gruncie niniejszej sprawy - prawomocny wyrok Sądu odwoławczego.
Odnosząc powyższe do konstrukcji nadzwyczajnego środka zaskarżenia wniesionego przez obrońcę skazanego M. Z., stwierdzić należy, że już wstępna analiza zarzutów w nim sformułowanych prowadzi do wniosku, że nie spełniają one ustawowych wymagań. Kwestionując zasadność mającej miejsce w postępowaniu przed Sądem pierwszej instancji odmowy uwzględnienia wniosku o przeprowadzenie dowodu z zeznań świadka T. J., skarżący powtórzył zarzut apelacyjny, który nie pozostał poza zakresem kontroli instancyjnej. Szczegółowo uzasadnione w tej materii stanowisko Sądu meriti (str.
19) zyskało akceptację w instancji odwoławczej popartą również stosowną argumentacją (str. 10 uzasadnienia). Nie znajduje zatem racji bytu przytoczone jedynie dla „dostosowania” zarzutu do wymogów kasacyjnych twierdzenie o nierzetelnej kontroli przeprowadzonej w tym zakresie przez Sąd odwoławczy, a okoliczności, które dla jej udowodnienia wyeksponował skarżący, stanowią nic innego, jak jedynie dalszą polemikę ze stanowiskiem Sądu a quo i prezentowanie własnej koncepcji procesowego znaczenia wspomnianego dowodu. Stawiając kolejny zarzut naruszenia art. 4 k.p.k. w zw. z art. 5 § 2 k.p.k. i art. 7 k.p.k., obrońca skazanego również zaakcentował, że wywiódł go z nierzetelnej kontroli odwoławczej, czemu jednak nie odpowiada formalna konstrukcja tego zarzutu, ale też przede wszystkim jakość tej kontroli, która w niniejszej sprawie nie mogła budzić zastrzeżeń.
Sąd Okręgowy odniósł się bowiem do zarzutu odwoławczego wskazującego na obrazę powyższych przepisów w sposób właściwy, podając czym kierował się uznając w konsekwencji apelację za oczywiście bezzasadną. Dokonał szczegółowej analizy zgłaszanych przez jej autora zastrzeżeń w zakresie oceny dowodów, w tym w szczególności podważanego dowodu z zeznań pokrzywdzonego P. R., w pełni wykazując w swoich motywach okoliczności, które przekonywały, iż nie doszło do naruszenia powyższych reguł procesowych.Z powyższego wynika, że wskazywane przez skarżącego w kasacji uchybienia, mające polegać na niespełniającej procesowych wymogów kontroli odwoławczej, miały jedynie charakter pozorny.
W rzeczywistości bowiem rozpoznawana kasacja zawierała zarzuty apelacyjne, stanowiąc tym samym dla skarżącego następny środek zaskarżenia, w którym pod pozorem rażącego naruszenia prawa dotyczącego kontroli instancyjnej po raz kolejny starał się polemizować z właściwie ustalonym stanem faktycznym i prawidłową oceną zgromadzonych w sprawie dowodów. To przesądziło o uznaniu kasacji za bezzasadną w stopniu oczywistym. Dodać należy, że argumentacja zawarta pierwotnie w apelacji mogłaby być skuteczna jedynie wówczas, gdyby Sąd odwoławczy nie rozpoznał należycie wszystkich zarzutów sformułowanych w tym środku i nie odniósł się do nich w uzasadnieniu swojego orzeczenia w sposób zgodny z wymogami art. 457 § 3 k.p.k.
W przedmiotowej sprawie z powodów wskazanych wyżej o takiej sytuacji nie może być o tym mowy. Konsekwencją zaprezentowanego powyżej stanowiska wobec zarzutów kasacyjnych było oddalenie kasacji w trybie art. 535 § 3 k.p.k.Na podstawie art. 636 § 1 k.p.k. skazany został obciążony kosztami sądowymi za postępowanie kasacyjne.