Supreme Court quashes lower court conviction for dog leash violation due to missing statutory basis in local ordinance.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court quashed the lower court's conviction and acquitted the defendant, W. C., of the alleged offense. The Regional Court had found the defendant guilty of violating a local transport regulation by traveling with an unleashed dog. The Supreme Court ruled that the specific paragraph cited in the ordinance did not establish criminal liability, as only violations of explicitly listed rules in the ordinance's § 17 constitute offenses under the Offenses Code. Consequently, the conviction was based on a material legal error, necessitating the defendant's acquittal.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 54 k.w.; § 14 ust. 1 pkt 2 Uchwały Rady m.st. Warszawy: The Supreme Court held that a local ordinance provision establishing criminal liability must explicitly list the specific rules whose violation triggers the offense; if the cited paragraph is not included in the exhaustive list of punishable rules within the ordinance, the act does not constitute a criminal offense.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
II KK 249/23 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 października 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Michał Laskowski (przewodniczący, sprawozdawca)SSN Jacek BłaszczykSSN Piotr MirekProtokolant Dorota Szczerbiak przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Małgorzaty Kozłowskiejw sprawie W. C.ukaranego z art. 54 k.w. w zw. z art. 24 § 1 k.w.po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawiew dniu 19 października 2023 r.,kasacji, wniesionej przez Rzecznika Praw Obywatelskich - na korzyść ukaranegood wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy-Żoliborza w Warszawiez dnia 26 kwietnia 2019 r., sygn. akt III W 550/18, 1. uchyla zaskarżony wyrok i uniewinnia W. C. od przypisanego mu czynu.
2. kosztami postępowania kasacyjnego obciąża Skarb Państwa. UZASADNIENIESąd Rejonowy dla Warszawy – Żoliborza w Warszawie, wyrokiem z dnia 26 kwietnia 2019 r., sygn. III W 550/18, uznał W. C. za winnego tego, że w dniu 19 listopada 2017 roku około godz. 13:15 w W. przy ulicy P. na przystanku komunikacji miejskiej o nazwie „X.” wykroczył przeciwko wydanym z upoważnienia ustawy przepisom porządkowym obowiązującym w lokalnym transporcie drogowym określonym w Uchwale Nr XXVI/658/2016 tj. w pojeździe lokalnego transportu drogowego - w autobusie linii X.1, nr boczny […], podróżując z psem nie dopełnił obowiązku nałożenia zwierzęciu kagańca, to jest za winnego wykroczenia z art. 54 k.w. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 2 Uchwały Nr XXVI/658/2016 Rady m. st.
Warszawy z dnia 21 kwietnia 2016 r. w sprawie przepisów porządkowych obowiązujących w lokalnym transporcie zbiorowym i za to na podstawie art. 54 k.w. w zw. z art. 24 § 1 k.w. wymierzył mu karę grzywny w wysokości 400 zł.Kasację od tego wyroku wniósł Rzecznik Praw Obywatelskich. Zaskarżył wyrok w całości na korzyść W. C. i zarzucił rażące i mające istotny wpływ na jego treść naruszenie prawa materialnego, tj. art. 54 k.w. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 2 Uchwały Nr XXW658/2016 Rady m.st. Warszawy z dnia 21 kwietnia 2016 r. w sprawie przepisów porządkowych obowiązujących w lokalnym transporcie zbiorowym, poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, w sytuacji, gdy czyn przypisany ukaranemu nie wyczerpywał znamion tego wykroczenia.Rzecznik Praw Obywatelskich wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu Rejonowego Warszawy - Żoliborza w Warszawie z dnia 26 kwietnia 2019 r. i uniewinnienie ukaranego W.
C.Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja Rzecznika Praw Obywatelskich okazała się zasadna i konieczne było uchylenie zaskarżonego nią wyroku i uniewinnienie W. C. od przypisanego mu czynu. W części dyspozytywnej zaskarżonego kasacją wyroku uznano W. C. za winnego wykroczenia z art. 54 k.w. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 2 Uchwały Nr XXVI/658/2016 Rady m. st. Warszawy z dnia 21 kwietnia 2016 r. w sprawie przepisów porządkowych obowiązujących w lokalnym transporcie zbiorowym. Tymczasem wskazana uchwała w § 17 wprost stwierdza, że tylko osoba naruszająca przepisy porządkowe określone w wymienionych tam jednostkach redakcyjnych uchwały podlega odpowiedzialności za popełnienie wykroczenia zgodnie z art. 54 k.w.
Wśród wskazanych w § 17 przepisów nie został wymieniony § 14, stanowiący podstawę ukarania W. C. Tym samym przypisane mu zachowanie nie było karalne, nie rodziło odpowiedzialności za wykroczenie, a zaskarżony kasacją wyrok wydany został z rażącym naruszeniem prawa. W tej sytuacji konieczne stało się wyeliminowanie zaskarżonego kasacją wyroku z obrotu prawnego, to jest jego uchylenie i uniewinnienie ukaranego bez podstawy prawnej W. C.Zauważyć przy tym należy, że Kodeks wykroczeń zawiera art. 77, który przewiduje odpowiedzialność za niezachowanie ostrożności przy trzymaniu zwierzęcia.
W realiach przedmiotowej sprawy nie doszło jednak do postawienia takiego zarzutu, a przede wszystkim do ustalenia, że W. C. nie zachował wymaganych środków ostrożności w związku z przewożeniem autobusem psa.Z powyższych względów Sąd Najwyższy orzekł o uwzględnieniu kasacji, uchyleniu zaskarżonego wyroku i uniewinnieniu W. C.[ms]