Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KK 119/17 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal as obviously groundless for failure to address all defense arguments in appeal judgment.

Numero d'incarto II KK 119/17
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal as obviously groundless under Article 535 § 3 of the Criminal Procedure Code. The defense argued the appellate court failed to address witness testimony inconsistencies and the need for expert knowledge regarding barcode scanning. The court ruled that the appellate court logically addressed all arguments and provided sufficient reasoning based on the evidence and witness statements.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 433 § 2 k.p.k.; Art. 457 § 3 k.p.k.; The appellate court must consider all defense arguments and provide reasoned written motives for rejecting them, avoiding generalities.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal dismissal appellate court duties written reasoning requirements obviously groundless appeal Criminal Procedure Code

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 433 § 2 k.p.k.
535 § 3 k.p.k.Na wstępie przypomnieć należy, że przepis art. 433 § 2 k.p.k. ma charakter bezwzględny i nakazuje sądowi odwoławczemu rozważenie wszystkich wniosków i zarzutów wskazanych w środku odwoławczym (zob.
Art. 457 § 3 k.p.k.
z art. 457 § 3 k.p.k. W konkluzji obrońca skazanego A.
Art. 535 § 3 k.p.k.
akt II KK 119/17 POSTANOWIENIE Dnia 11 maja 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Klugiewicz na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 11 maja 2017 r.,‎sprawy A.
Art. 193 k.p.k.
Poza zakresem zainteresowania Sądu odwoławczego nie pozostała także i podnoszona w apelacji kwestia naruszenia art. 193 k.p.k. Jak stwierdził bowiem Sąd ad quem, w zeznaniach świadka M.
art. 535 § 3 k.p.k
akt II KK 119/17 POSTANOWIENIE Dnia 11 maja 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Klugiewicz na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 11 maja 2017 r.,‎sprawy A.
art. 278 § 1 k.k
‎skazanego z art. 278 § 1 k.k.
art. 64 § 1 k.k
z art. 64 § 1 k.k.‎z powodu kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanego,‎od wyroku Sądu Okręgowego w W.‎z dnia 22 listopada 2016 r., sygn.
art. 457 § 3 k.p.k
wyrok SN z dnia 28 maja 2008 r., II KK 332/07, LEX nr 435359), natomiast z dyspozycji art. 457 § 3 k.p.k., odczytywanej w powiązaniu z art.
art. 433 § 2 k.p.k
535 § 3 k.p.k.Na wstępie przypomnieć należy, że przepis art. 433 § 2 k.p.k.
art. 193 k.p.k
Poza zakresem zainteresowania Sądu odwoławczego nie pozostała także i podnoszona w apelacji kwestia naruszenia art. 193 k.p.k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
II KK 332/07
wyrok SN z dnia 28 maja 2008 r., II KK 332/07, LEX nr 435359), natomiast z dyspozycji art.
II KK 341/06
wyrok SN z dnia 12 kwietnia 2007 r., II KK 341/06, R-OSNKW 2007, poz.
III KK 68/08
postanowienie SN z dnia 5 sierpnia 2008 r., III KK 68/08, LEX nr 449109).Lektura pisemnych motywów orzeczenia sądu odwoławczego prowadzi do wniosku, że wymogom określonym w ww.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II KK 119/17 POSTANOWIENIE Dnia 11 maja 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Klugiewicz na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 11 maja 2017 r.,‎sprawy A. L. ‎skazanego z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k.‎z powodu kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanego,‎od wyroku Sądu Okręgowego w W.‎z dnia 22 listopada 2016 r., sygn. akt VI Ka (...),‎utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w W. z dnia 24 lutego 2016 r., sygn. akt III K (…), p o s t a n o w i ł:

1. oddalić kasację, jako oczywiście bezzasadną;

2. zwolnić skazanego od kosztów sądowych postępowania kasacyjnego i poniesionymi w jego toku wydatkami obciążyć Skarb Państwa. UZASADNIENIEWyrokiem Sądu Rejonowego w W. z dnia 24 lutego 2016 roku, sygn. akt III K (…), A. L. został uznany za winnego popełnienia przestępstwa z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., za które wymierzono mu karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności.Sąd Okręgowy w W. wyrokiem z dnia 22 listopada 2016 r., sygn. akt VI Ka (…), po rozpoznaniu apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego A.

L., utrzymał w mocy zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego w W..Kasację od wyroku Sądu Okręgowego w W. wniósł obrońca skazanego A. L. , zarzucając rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie prawa karnego procesowego tj. art. 433 § 2 w zw. z art. 457 § 3 k.p.k. W konkluzji obrońca skazanego A. L. wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu. Prokurator Prokuratury Okręgowej w W. w pisemnej odpowiedzi na kasację obrońcy skazanego wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej.Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.Kasacja obrońcy skazanego A.

L. jest bezzasadna i to w stopniu oczywistym, uzasadniającym jej oddalenie w trybie art. 535 § 3 k.p.k.Na wstępie przypomnieć należy, że przepis art. 433 § 2 k.p.k. ma charakter bezwzględny i nakazuje sądowi odwoławczemu rozważenie wszystkich wniosków i zarzutów wskazanych w środku odwoławczym (zob. np. wyrok SN z dnia 28 maja 2008 r., II KK 332/07, LEX nr 435359), natomiast z dyspozycji art. 457 § 3 k.p.k., odczytywanej w powiązaniu z art. 433 § 2 k.p.k., wynika w sposób niebudzący wątpliwości, że obowiązkiem sądu odwoławczego jest przedstawienie w pisemnych motywach wyroku powodów oddalenia (bądź uwzględnienia) zarzutów apelacji (odwołania), przy czym prezentowane rozważania winny odnosić się do wszystkich zarzutów.

Również zaaprobowanie bądź krytyka stanowiska sądu I instancji nie może być zbiorem ogólników akceptujących bądź odrzucających ustalenia, oceny i rozumowanie tegoż sądu (zob. np. wyrok SN z dnia 12 kwietnia 2007 r., II KK 341/06, R-OSNKW 2007, poz. 816).Prawidłowe wypełnienie swoich zadań przez sąd odwoławczy ma zasadnicze znaczenie nie tylko z punktu widzenia realizacji uprawnień strony wnoszącej zwyczajny środek odwoławczy, która z motywów sądu ad quem powinna dowiedzieć się, dlaczego jej zarzuty, argumenty i wnioski nie zostały uwzględnione, ale także w aspekcie kontroli kasacyjnej, która w wypadku niedokładnego sporządzenia uzasadnienia wyroku sądu odwoławczego nie jest możliwa (zob. np. postanowienie SN z dnia 5 sierpnia 2008 r., III KK 68/08, LEX nr 449109).Lektura pisemnych motywów orzeczenia sądu odwoławczego prowadzi do wniosku, że wymogom określonym w ww. przepisach art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k.

Sąd Okręgowy w W. niewątpliwie sprostał. Z analizy konstrukcji kasacji wynika, że zastrzeżenia obrońcy budzi sposób odniesienia się przez Sąd odwoławczy do zeznań świadka M. T.. Obrońca konsekwentnie wskazuje bowiem z jednej strony, że z zeznań M. T. wynikało, iż nie wszystkie zabezpieczone w samochodzie A. L. produkty mogły pochodzić z kradzieży w sklepie R., następnie zaś podnosi, że w jego zeznaniach zaistniały sprzeczności, dla których rozstrzygnięcia należało zasięgnąć wiedzy specjalnej w zakresie ustalenia, czy towar opatrzony kodem kreskowym mógł zostać zeskanowany również w innym niż R. sklepie.

Do kwestii tych w dostateczny sposób odniósł się jednak Sąd odwoławczy na s. 3–5 uzasadnienia wyroku. W tym zakresie przypomnieć chociażby wypada, że o ile rzeczywiście na rozprawie w dniu 15 października 2015 r. świadek M. T. przyznał, iż „istnieje teoretycznie możliwość, że na paragon nabito rzeczy nie posiadające zabezpieczeń charakterystycznych dla R. i sprzedawanych także w innych sieciach” (k. 571-572), to jednak stwierdzenie to nie podważa ustaleń procedujących w sprawie Sądów, że wszystkie znalezione w samochodzie skazanego rzeczy pochodziły ze sklepu R..

Obrońca pomija bowiem, że w dniu 19 października 2011 r. podczas przeszukania samochodu należącego do A. L. marki A. […] ujawniono kosmetyki o wartości 1497,05 zł, a ze złożonych w toku postępowania przygotowawczego wyjaśnień skazanego wynikało, że A. L. towar ten ukradł ze sklepu R. znajdującego się w W. przy ulicy P.. Ponadto wszystkie znalezione w samochodzie rzeczy zostały wpisane do protokołu przeszukania (k. 5). W dalszej części uzasadnienia wyroku Sąd Okręgowy odniósł się do zeznań świadka M. T., który zeznał, że wszystkie zeskanowane przedmioty sprzedawane były w sieci R., a gdyby nie były sprzedawane wtedy wyświetliłby się komunikat, że jest to towar nieznany.

Cały zeskanowany towar o wartości 1497,05 zł trafił do ponownej sprzedaży do sieci R.. Poza zakresem zainteresowania Sądu odwoławczego nie pozostała także i podnoszona w apelacji kwestia naruszenia art. 193 k.p.k. Jak stwierdził bowiem Sąd ad quem, w zeznaniach świadka M. T. nie zachodziła sprzeczność wymagająca zasięgnięcia wiedzy specjalnej, a nieścisłości w tych zeznaniach należało wytłumaczyć posługując się – jak to uczynił Sąd Rejonowy – zasadami logicznego rozumowania. To zaś doprowadziło Sąd odwoławczy do trafnej konkluzji, że towar znajdujący się w samochodzie A.

L. został zeskanowany, dodatkowo posiadał zabezpieczenia antykradzieżowe i kody kreskowe, które potwierdziły, że rzeczy te były sprzedawane w sieci R.. O ile zaś duża część towarów jest wspólna dla innych sieci handlowych, to przedmioty ujawnione w samochodzie A. L. dodatkowo posiadały zabezpieczenia antykradzieżowe, właściwe tylko dla R..Powyższe rozważania uprawniają do stwierdzenia, że Sąd Okręgowy logicznie i rzeczowo odniósł się do wszystkich zarzutów apelacji obrońcy A. L., trafnie przesądzając o ich bezzasadności, a tym samym sprostał wymaganiom określonym w art. 433 § 2 k.p.k., a swoje stanowisko uzasadnił zgodnie z wymogami art. 457 § 3 k.p.k.Mając powyższe na względzie Sąd Najwyższy orzekł jak w części dyspozytywnej postanowienia, przy czym zwolnił skazanego od kosztów sądowych postępowania kasacyjnego i poniesionymi w jego toku wydatkami obciążył Skarb Państwa. l.n