Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II CZ 19/21 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal on cassation filing deadline calculation under pandemic suspension rules.

Numero d'incarto II CZ 19/21
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal regarding the late filing of a cassation complaint. The appellant argued that the two-month deadline expired on July 25, 2020, due to a specific interpretation of civil code rules on time calculation. The court rejected this, ruling that the statutory suspension of deadlines during the pandemic meant the two-month period resumed after the suspension ended, rather than resetting from the original start date.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 165 § 1 k.p.c.; Art. 112 k.c.; Art. 114 k.c.; Art. 15zzs of the Act on Special Solutions Related to Preventing, Countering and Combating COVID-19; The two-month deadline for filing a cassation complaint resumes after the statutory suspension of deadlines ends, meaning the pre-suspension and post-suspension periods sum to two months.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation deadline pandemic suspension time calculation statutory suspension civil procedure code civil code rules deadline resumption restituzione del termine scaduto

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 165 § 1 k.p.c.
Przypomnieć należy, że zgodnie z art. 165 § 1 k.p.c. terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego.
Art. 112 k.c.
111 k.c.) oraz w tygodniach, miesiącach i latach (art. 112 k.c.).Niewątpliwie skarżący miał rację, że termin do wniesienia skargi kasacyjnej kończy się z upływem dnia, który datą odpowiada dacie doręczenia orzeczenia stronie skarżącej (art.
Art. 114 k.c.
Suma musi dać okres dwóch miesięcy, gdzie miesiąc liczy się za dni trzydzieści, zgodnie z art. 114 k.c. Niewątpliwie, w takiej sytuacji uregulowanie zawarte w art.
Art. 15zzs of the Act on Special Solutions Related to Preventing, Countering and Combating COVID-19
Przywołany przez Sąd Apelacyjny obowiązujący wówczas art. 15zzs ustawy z dnia 2 marca 2020 r.
Art. 39814 k.p.c.
Z przedstawionych powodów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 39814 w związku z art.
Art. 3941 § 1 and § 3 k.p.c.
39814 w związku z art. 3941 § 1 i § 3 k.p.c.
Art. 108 § 1 and 98 k.p.c.
oraz na podstawie art. 108 § 1 i 98 k.p.c.
Art. 391 § 1 k.p.c.
z art. 391 § 1 k.p.c., art.
Art. 39821 k.p.c.
art. 3985 § 1 k.p.c

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
II CZ 54/20
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II CZ 19/21 POSTANOWIENIE Dnia 17 czerwca 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Grela (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Beata Janiszewska‎SSN Kamil Zaradkiewicz w sprawie z powództwa G. M.‎przeciwko R.M.‎o zapłatę,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 czerwca 2021 r.‎zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego w (…)‎z dnia 18 listopada 2020 r., sygn. akt I WSC (…) (I AGa (…)), 1. oddala zażalenie;

2. zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 5400 (pięć tysięcy czterysta) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.

UZASADNIENIE

W dniu 23 stycznia 2020 r. Sąd Apelacyjny w (…) wydał wyrok w sprawie I AGa (…). Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi powoda 25 marca 2020 r. W dniu 23 lipca 2020 r. pełnomocnik powoda nadał w placówce pocztowej skargę kasacyjną od wyżej wskazanego wyroku. Postanowieniem z 18 listopada 2020 r. Sąd Apelacyjny w (…) odrzucił skargę kasacyjną powoda jako wniesioną po terminie.Powód w zażaleniu na powyższe postanowienie zarzucił:1. naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 3985 § 1 k.p.c. przez jego błędne zastosowanie i przyjęcie, że strona powodowa wniosła skargę kasacyjną z przekroczeniem dwumiesięcznego terminu, w sytuacji gdy prawidłowa ocena stanu prawnego i faktycznego winna prowadzić do wniosku, iż termin ten upływał 25 lipca 2020 r., a co za tym idzie, strona wniosła skargę kasacyjną przed upływem wymaganego terminu;2. naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 112 k.c. przez jego niezastosowanie i nieuwzględnienie, że termin do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 2 miesiące, a co za tym idzie, upływał w dniu odpowiadającym nazwą lub datą początkowemu dniowi terminu, a zatem upływał 25 lipca 2020 r., co oznacza, iż skarga kasacyjna została wniesiona w terminie do tego przewidzianym.We wnioskach powód domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy do dalszego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zażalenie okazało się nieuzasadnione.

Przypomnieć należy, że zgodnie z art. 165 § 1 k.p.c. terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego. Wskazany przepis odsyła zatem do reguł interpretacyjnych zawartych w art. 111-116 k.c. Przepisy te odrębnie regulują obliczanie terminów oznaczanych w dniach (art. 111 k.c.) oraz w tygodniach, miesiącach i latach (art. 112 k.c.).Niewątpliwie skarżący miał rację, że termin do wniesienia skargi kasacyjnej kończy się z upływem dnia, który datą odpowiada dacie doręczenia orzeczenia stronie skarżącej (art. 112 k.c. w związku z art. 165 § 1 k.p.c.) - por. postanowienie Sądu Najwyższego z 30 września 2020 r., V CZ 54/20, niepubl.

Słusznie w rezultacie twierdził - w typowym stanie rzeczy - że skoro powód (jego pełnomocnik) otrzymał orzeczenie wraz z uzasadnieniem 25 marca 2020 r., to termin do wniesienia skargi kasacyjnej kończył się z upływem dnia, który datą odpowiadał dacie doręczenia orzeczenia stronie skarżącej, czyli 25-go danego miesiąca. Gdyby nie stan epidemii, termin ten upływałby 25 maja 2020 r. Przywołany przez Sąd Apelacyjny obowiązujący wówczas art. 15zzs ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.

U. z 2020 r., poz. 374), dodany na mocy ustawy z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2020 r., poz. 568), dla rozpoczętych terminów procesowych i sądowych przewidywał instytucję zawieszenia. W doktrynie przyjmuje się, że zawieszenie biegu terminu przedawnienia polega na wstrzymaniu rozpoczęcia lub dalszego biegu tego terminu na czas występowania okoliczności utrudniających uprawnionemu dochodzenie roszczenia.

Okresu trwania tych okoliczności nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu. Po ustaniu przyczyn zawieszenia termin biegnie na nowo, co oznacza, że czas sprzed zawieszenia sumuje się z czasem po zawieszeniu. Wprawdzie przytoczona wypowiedź dotyczy terminu przedawnienia, ale zasady dotyczące zawieszenia terminów procesowych są tożsame. W rezultacie wbrew twierdzeniom powoda, odnosząc się wprost do treści sformułowanego w zażaleniu zarzutu należy stwierdzić, że po ustaniu przyczyn zawieszenia termin biegnie na nowo, co oznacza, że czas sprzed zawieszenia sumuje się z czasem po zawieszeniu.

Prowadzi to do wniosku, że dwumiesięczny termin do wniesienia skargi kasacyjnej, będzie składał się z dwóch elementów, a mianowicie z czasu sprzed zawieszenia i czasu po jego upływie. Suma musi dać okres dwóch miesięcy, gdzie miesiąc liczy się za dni trzydzieści, zgodnie z art. 114 k.c. Niewątpliwie, w takiej sytuacji uregulowanie zawarte w art. 112 k.c. podlega modyfikacji z uwagi na to, że termin do wniesienia skargi kasacyjnej jest terminem ustawowym oraz procesowym i niedopuszczalne jest jego skrócenie lub przedłużenie. Z drugiej strony, nie można zapominać, że na ogół przyjmuje się, iż normy zawarte w art. 110-116 k.c. pełnią funkcję reguł interpretacyjnych, to jest - w tym wypadku - reguł wskazujących ogólne zasady wykładni (interpretacji) i stosowania tych przepisów wtedy, gdy ustawa, orzeczenie sądu lub decyzja innego organu państwowego albo czynność prawna nie określa obliczania terminu w sposób specjalny.

Tymczasem w okolicznościach rozpoznawanej sprawy, ustawodawca określił specjalny sposób obliczania terminów procesowych, modyfikując go instytucją zawieszenia. Z przedstawionych powodów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 39814 w związku z art. 3941 § 1 i § 3 k.p.c. oraz na podstawie art. 108 § 1 i 98 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c., art. 3941 § 3 k.p.c. i art. 39821 k.p.c. ke