Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II CZ 131/05 Generato dall'IA

Supreme Court allows appeal by quashing lower court's dismissal due to imprecise formal defect notice.

Numero d'incarto II CZ 131/05
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Accolto (Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the appellate court's decision dismissing the appellant's appeal on procedural grounds. The lower court rejected the appeal because the appellant failed to prove the signatory was authorized, citing a lack of name change registration in the court registry. The Supreme Court ruled that the lower court erred by not evaluating the evidence presented and by imposing an unrealistic requirement to register a name change before filing an appeal.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 168 k.s.h. w zw. z art.166 § 1 pkt 5 k.s.h.; imprecise summons to cure formal defects cannot lead to dismissal if the party provides evidence proving the identity of the authorized signatory.

Parole chiave

Generato dall'IA
procedural defect formal requirements authorized signatory name change court registry appeal admissibility evidence evaluation

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 168 k.s.h. w zw. z art.166 § 1 pkt 5 k.s.h.
Sąd Apelacyjny podkreślił ponadto, że zgodnie z art. 168 k.s.h.
art. 394 § 1 pkt 3 k.p.c.
Z przytoczonych względów należało orzec, jak w sentencji (art. 394 1 § 3
art. 398 § 15 k.p.c.
i art. 39815 k.p.c. w zw. z art.3 ustawy z dnia 22 grudnia 2004 r. o zmianie ustawy –
art. 3 of the Act of 22 December 2004 on amending the Act on the Code of Civil Procedure and the Act on the Organization of Common Courts
Z przytoczonych względów należało orzec, jak w sentencji (art. 394 1 § 3
art. 168 k.s.h
Sąd Apelacyjny podkreślił ponadto, że zgodnie z art. 168 k.s.h.
art.166 § 1 pkt 5 k.s.h
art. 39815 k.p.c
i art. 39815 k.p.c. w zw. z art.3 ustawy z dnia 22 grudnia 2004 r. o zmianie ustawy –

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie SN z dnia 24 stycznia 2005 r., III UZ 20/04, OSNP 2005, nr 16, poz. 258

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II CZ 131/05

POSTANOWIENIE

Dnia 12 stycznia 2006 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Antoni Górski (przewodniczący)

SSN Józef Frąckowiak

SSN Henryk Pietrzkowski (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa "S." Spółki z ograniczoną

odpowiedzialnością w G.

przeciwko Towarzystwu Ubezpieczeń i Reasekuracji "W."

Spółce Akcyjnej w W.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 12 stycznia 2006 r.,

zażalenia powodowej Spółki

na postanowienie Sądu Apelacyjnego w S.

z dnia 23 sierpnia 2005 r., sygn. akt I ACa …/05,

uchyla zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny w S. odrzucił apelację strony

powodowej, uznając, że skarżąca nie wykazała, że apelacje podpisała osoba

uprawniona. Rozstrzygnięcie powyższe poprzedzone zostało następującymi

czynnościami procesowymi. Zarządzeniem doręczonym w dniu 6 czerwca 2005 r.

strona powodowa zobowiązania została do usunięcia braku formalnego apelacji

przez wykazanie odpisem z Krajowego Rejestru Sądowego, że P. P., który

podpisał apelację jest osobą umocowaną do reprezentowania powodowej Spółki.

Wykonując to zarządzenie strona powodowa przedłożyła wypis z Krajowego

Rejestru

Sądowego,

z którego

wynikało,

że

osobami

umocowanymi

do

reprezentowania strony powodowej są K. P. jako jednoosobowy zarząd oraz P. F.

P. jako prokurent samoistny. Strona powodowa ponadto wyjaśniła, że P. P. i P. F.

P. to ten sam mężczyzna, tyle że w Stanach Zjednoczonych Ameryki posługiwał się

nazwiskiem dwuczłonowym, natomiast w Polsce po uzyskaniu dowodu osobistego

jako P. P. takim posługuje się nazwiskiem. W tej sytuacji zarządzeniem z dnia 5

lipca 2005 r. strona powodowa wezwana została do wykazania „stosownymi

dokumentami” w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia apelacji, że P. F. P. zmienił

nazwisko na P.P. Wykonując to zarządzenie strona powodowa złożyła kserokopie

ekspertyzy kryminalistycznej

z przeprowadzonych

badań porównawczych

podpisów, tłumaczenie zaświadczenia o potwierdzeniu tożsamości podpisanego

przez P. F. P. (k. 268), zaświadczenia o posługiwaniu się dokumentem (k. 268 v. –

269), strony dowodu osobistego wystawionego na nazwisko P. P. W. (k. 271).

Sąd Apelacyjny uznał, że wymienionymi dowodami strona powodowa nie

wykazała, że zachodzi tożsamość P. P., który podpisał apelację oraz P. F. P., który

jest wpisany do Krajowego Rejestru Sądowego jako prokurent strony powodowej.

Sąd Apelacyjny podkreślił ponadto, że zgodnie z art. 168 k.s.h. w zw. z art.166 § 1

pkt 5 k.s.h., jeżeli po dokonanym wpisie w Krajowym Rejestrze Sądowym doszło

do zmiany nazwiska prokurenta, to zmiana ta powinna zostać ujawniona w tym

Rejestrze.

W zażaleniu strona powodowa podniosła, że dołączonymi dokumentami,

które są „dokumentami stosownymi” w rozumieniu zarządzenia z dnia 5 lipca

2005 r. wykazała tożsamość osoby, która podpisała apelację z osobą, która

wpisana została w Krajowym Rejestrze Sądowym jako prokurent strony skarżącej.

Wskazała ponadto, że procedury zmiany wpisów w Krajowym Rejestrze Sądowym

są długotrwałe i nie mogą blokować możliwości zaskarżenia orzeczenia w niniejszej

sprawie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie

jest

uzasadnione.

Skarżąca

Spółka

trafnie

zarzuca,

że zarządzenie z dnia 5 lipca 2005 r., na podstawie którego zobowiązana została

do usunięcia braku formalnego apelacji, nie precyzowało, jakimi dokumentami

powinna wykazać, że apelacja podpisana została przez osobę uprawnioną, skoro

w zarządzeniu

użyte

zostało

pojęcie

„stosowne

dokumenty”.

Wykonując

zarządzenie z dnia 5 lipca 2005 r. skarżąca przedłożyła „stosowne dokumenty”,

które w jej ocenie wykazują, że P. F. P. oraz P. P. to jest ta sama osoba. Podzielić

należy, wyrażone w judykaturze stanowisko, że nieprecyzyjne wezwanie do

uzupełnienia braków formalnych środka odwoławczego, nie może rodzić skutki jego

odrzucenia wskutek niewykonania wezwania w sposób oczekiwany przez sąd

(postanowienie SN z dnia 24 stycznia 2005 r., III UZ 20/04, OSNP 2005, nr 16, poz.

258). Niezależnie od tej okoliczności, która uzasadniała uchylenie zaskarżonego

postanowienia, uznać należało, że wykazanie, iż zachodzi tożsamość między P. P.,

który podpisał apelację oraz P. F. P., który wpisany jest w Krajowym Rejestrze

Sądowym, jako prokurent strony powodowej, może nastąpić na podstawie

dowodów znanych w postępowaniu cywilnym. Stanowiska Sądu Apelacyjnego

wyrażonego treścią zaskarżonego postanowienia, który w istocie nie dokonał oceny

dowodów

przedstawionych

przez

stronę

skarżącą,

ograniczając

się

do

stwierdzenia, że ze złożonych dokumentów nie wynika wspomniana tożsamość

osoby, nie można zaakceptować. Gdyby je podzielić, to P. P. musiałby – dla

potrzeb rozpoznawanej sprawy – uzyskać w terminie wyznaczonym zarządzeniem

z dnia 5 lipca 2005 r. zmianę nazwiska i ujawnić tę zmianę w Krajowym Rejestrze

Sądowym, co byłoby stawianiem wymagania nierealnego do wykonania, a tym

samym pozbawiającego stronę powodową prawa do podjęcia obrony jej praw przez

skorzystanie ze środka odwoławczego.

Z przytoczonych względów należało orzec, jak w sentencji (art. 394 1 § 3

i art. 39815 k.p.c. w zw. z art.3 ustawy z dnia 22 grudnia 2004 r. o zmianie ustawy –

Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy – Prawo o ustroju sądów

powszechnych, Dz.U. Nr 13, poz. 98).

jz