Supreme Court quashes cassation rejection due to improper single-judge composition requiring a three-judge panel.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court quashed the District Court's decision rejecting the appellant's cassation complaint because it was issued by a single judge instead of the required three-judge panel. The appellant argued the rejection violated procedural rules regarding court composition and the nature of the case, while the District Court had deemed the matter inadmissible due to its low value and lack of professional representation. The Court ruled that the Civil Procedure Code mandates a three-judge composition for cassation rejections, rendering the single-judge decision procedurally invalid.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3986 § 2 k.p.c.; Art. 367 § 3 k.p.c.: A decision rejecting a cassation complaint with adverse consequences must be rendered by a panel of three professional judges, not a single judge.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II CZ 100/18 POSTANOWIENIE Dnia 7 lutego 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Władysław Pawlak (przewodniczący)SSN Marta Romańska (sprawozdawca)SSN Bogumiła Ustjanicz w sprawie z powództwa A. w (…)przeciwko K. M. i M. M.o zapłatę,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 lutego 2019 r.,zażalenia pozwanej K. M.na postanowienie Sądu Okręgowego w P.z dnia 1 marca 2018 r., sygn. akt XV WSC (…) i XV Ca (…), 1) uchyla zaskarżone postanowienie;
2) przyznaje adwokatowi W. E. od Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w Poznaniu kwotę 900 (dziewięćset) zł powiększoną o należny podatek od towarów i usług, tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną pozwanej w postępowaniu zażaleniowym.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z 1 marca 2018 r. Sąd Okręgowy odrzucił skargę kasacyjną K. M. - pozwanej w sprawie z powództwa A. w (…) od wyroku tego Sądu z 3 sierpnia 2017 r. (pkt 1) oraz ich zażalenie na postanowienie tego Sądu z 19 września 2017 r. o odrzuceniu wniosku o ustanowienie pełnomocnika z urzędu w celu sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z 3 sierpnia 2017 r.W zażaleniu na postanowienie z 1 marca 2018 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej od wyroku z 3 sierpnia 2017 r. pozwana zarzuciła, że zostało ono wydane z naruszeniem art. 47 § 1 k.p.c. w zw. z art. 3986 § 2 k.p.c. w związku z niewłaściwym składem sądu oraz art. 3986 § 2 k.p.c. przez przyjęcie, że w sprawie zachodziła przesłanka niedopuszczalności skargi kasacyjnej z uwagi na wartość przedmiotu zaskarżenia oraz niezłożenie skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika, a także art. 3982 § 1 k.p.c. przez błędne przyjęcie, że sprawa była sprawą o prawa majątkowe.Pozwana wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Uzasadniony jest zarzut wydania zaskarżonego postanowienia przez Sąd w niewłaściwym składzie, gdyż zapadło ono w składzie jednoosobowym, gdy tymczasem art. 3986 § 2 k.p.c. stanowi, że oceny dopuszczalności skargi kasacyjnej z konsekwencjami w postaci jej odrzucenia dokonuje sąd drugiej instancji.
Jak już wyjaśnił Sąd Najwyższy w postanowieniu z 13 stycznia 1999 r., III CZ 159/98 (OSNC 1999, nr 7-8, poz. 132) kodeks postępowania cywilnego nie reguluje wprost składu sądu drugiej instancji wydającego postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Kompetencja ta została dodana temu sądowi, jako konsekwencja tego, że zgodnie z art. 3985 k.p.c. skargę kasację wnosi się za jego pośrednictwem. Jeżeli zaś chodzi o problem składu, w jakim orzeka sąd drugiej instancji, to kodeks rozstrzyga o nim wyraźnie tylko, jeśli chodzi o postępowanie apelacyjne.
Artykuł 367 § 3 k.p.c. stanowi bowiem jako zasadę skład trzech sędziów zawodowych i przewiduje w drodze wyjątku od niej możliwość wydania postanowienia dotyczącego postępowania dowodowego na posiedzeniu niejawnym w składzie jednego sędziego. Tego wyjątkowego składu nie można więc stosować w drodze wykładni rozszerzającej do rozstrzygania innych kwestii przez sąd drugiej instancji. Dlatego też uznać trzeba, że sąd ten orzeka w poddanych przez ustawę jego kompetencji kwestiach już po zakończeniu postępowania apelacyjnego także w składzie trzech sędziów zawodowych.
Dotyczy to zarówno rozstrzygnięć przewidzianych w art. 388 k.p.c., jak i orzeczenia o odrzuceniu skargi kasacyjnej, o którym mowa w art. 3986 § 2 k.p.c. Prowadzi to do stwierdzenia, że wydanie zaskarżonego postanowienia w składzie jednoosobowym było niedopuszczalne.Bezzasadne są natomiast zarzuty pozwanej w odniesieniu do art. 3986 § 1 i 2 k.p.c., gdyż w świetle dotychczasowego ustalonego orzecznictwa i stanowiska doktryny nie sposób jest w sprawie o zasądzenie kwoty 6.726,74 zł tytułem czynszu przypisać cech sprawy o prawa niemajątkowe.
Niewątpliwie też art. 871 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym przyznaje zdolność postulacyjną wyłącznie profesjonalnym pełnomocnikom wymienionym w tym przepisie, a pozwane sporządziły i wniosły skargę kasacyjną samodzielnie.Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 39814 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c., orzeczono jak w sentencji.O wynagrodzeniu pełnomocnika reprezentującego pozwaną z urzędu Sąd Najwyższy orzekł stosownie do § 2, § 4 ust. 1 i 3, § 8 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (tekst jedn.
Dz.U. z 2019 r. poz. 18).jw