Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II CSKP 51/21 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal due to failure to align scope of appeal with relief requested after deadline expired.

Numero d'incarto II CSKP 51/21
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal because the appellants failed to maintain a strict correlation between the scope of the challenged decision and their requested relief after the filing deadline passed. Although the lower court had ruled on the acquisition of a servitude by prescription, the appellants initially challenged the decision only in part but later requested its total revocation and remand via a letter submitted after the statutory period. The court held that such post-deadline modifications to the appeal's structural requirements are incurable defects, rendering the appeal inadmissible under the Civil Procedure Code.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3984 § 1 k.p.c.; Art. 3985 § 1 k.p.c.; Art. 3986 § 2, 3 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if the scope of the challenged judgment and the request for revocation or modification are not strictly correlated, and any attempt to correct this defect after the expiration of the appeal period is ineffective.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal scope of appeal correlation requirement inadmissible appeal statutory deadline structural defect Civil Procedure Code modificazione delle conclusioni

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3984 § 1 k.p.c.
z art. 3984 § 1 pkt 1 k.p.c.), w związku z czym zmiana treści skargi kasacyjnej dotycząca jej wymogów konstrukcyjnych, dokonana przez skarżących po upływie terminu na wniesienie skargi była bezskuteczna (zob.
Art. 3985 § 1 k.p.c.
Wadliwości ujawnione w tym zakresie po upływie terminu wskazanego w art. 3985 § 1 k.p.c. mają charakter nieusuwalny (art.
Art. 3986 § 2, 3 k.p.c.
mają charakter nieusuwalny (art. 3986 § 2 i 3 k.p.c.
Art. 13 § 2 k.p.c.
z art. 13 § 2 k.p.c.O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art.
Art. 520 § 3 k.p.c.
13 § 2 k.p.c.O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 520 § 3 k.p.c. oraz art.
Art. 98 § 1, 3 k.p.c.
oraz art. 98 § 1 i 3 k.p.c., art.
Art. 99 k.p.c.
98 § 1 i 3 k.p.c., art. 99 k.p.c., art.
Art. 108 § 1 k.p.c.
99 k.p.c., art. 108 § 1 k.p.c. w zw.
Art. 391 § 1 k.p.c.
z art. 391 § 1 k.p.c. i art.
Art. 39821 k.p.c.
i art. 39821 k.p.c., rozdzielając je w częściach równych między uczestników na podstawie art.
Art. 105 § 1 zd. 1 k.p.c.
39821 k.p.c., rozdzielając je w częściach równych między uczestników na podstawie art. 105 § 1 zd. 1 k.p.c. w zw.
§ 10 ust. 4 pkt 2
Suma zwrotu kosztów równa jest wynagrodzeniu radcy prawnego w wysokości wynikającej z § 10 ust. 4 pkt 2 w zw.
§ 5 pkt 3
z § 5 pkt 3 oraz § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r.
§ 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r.
z § 5 pkt 3 oraz § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych.ke

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie SN z 12 października 2007 r., V CSK 309/07
postanowienie SN z 23 sierpnia 2012 r., III CSK 161/12
postanowienie SN z 10 kwietnia 2013 r., III CSK 64/13
postanowienie SN z 24 kwietnia 2013 r., III CSK 77/13
postanowienie SN z 24 sierpnia 2016 r., V CSK 112/16
postanowienie SN z 5 lutego 1998 r., I PZ 74/97
wyroki SN z 12 sierpnia 1999 r., I CKN 114/98
postanowienie SN z 31 stycznia 2001 r., IV CKN 1801/01
postanowienie SN z 11 stycznia 2006 r., III CZ 104/05
postanowienie SN z 11 stycznia 2013 r., II CSK 408/12
postanowienie SN z 13 kwietnia 2018 r., I CZ 35/18
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II CSKP 51/21 POSTANOWIENIE Dnia 10 lutego 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Grela (przewodniczący)‎SSN Marcin Krajewski (sprawozdawca)‎SSN Marcin Łochowski w sprawie z wniosku E. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w P.‎przy uczestnictwie J. F., R. C.oraz E. Spółki Akcyjnej w P.‎o zasiedzenie,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 lutego 2021 r.,‎skargi kasacyjnej uczestników postępowania J. F. i R. C.od postanowienia Sądu Okręgowego w S.‎z dnia 19 grudnia 2018 r., sygn. akt II Ca (...), 1. odrzuca skargę kasacyjną, 2. zasądza od J. F. i R. C. na rzecz E. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w P. kwoty po 120 (sto dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z 19 grudnia 2018 r. Sąd Okręgowy w S. zmienił postanowienie Sądu Rejonowego w G. z 21 grudnia 2017 r. w ten sposób, że stwierdził nabycie przez wnioskodawcę w drodze zasiedzenia opisanej w sentencji postanowienia służebności gruntowej o treści odpowiadającej służebności przesyłu oraz rozstrzygnął o kosztach postępowania za obie instancje.Uczestnicy postępowania J. F. oraz R. C. zaskarżyli postanowienie Sądu Okręgowego w części, wnosząc o uchylenie tego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu lub innemu sądowi równorzędnemu, a ewentualnie o zmianę w całości zaskarżonego postanowienia i orzeczenie co do istoty sprawy przez oddalenie wniosku o stwierdzenie zasiedzenia w całości.Pismem z 1 kwietnia 2019 r., które zostało złożone po upływie terminu na wniesienie skargi kasacyjnej, pełnomocnik skarżących wyjaśnił rozbieżności pomiędzy zakresem zaskarżenia a wnioskami skargi kasacyjnej w ten sposób, że doprecyzował i zmienił skargę kasacyjną, zaskarżając postanowienie Sądu Okręgowego w całości.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3984 § 1 k.p.c. do elementów konstrukcyjnych skargi kasacyjnej należy m.in. wskazanie, czy orzeczenie, od którego jest wniesiona skarga, zostało zaskarżone w całości czy w części (pkt 1), a także sformułowanie wniosku o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany (pkt 3).Bezwzględnym wymogiem jest, aby zakres zaskarżenia i wniosek o uchylenie lub o uchylenie i zmianę orzeczenia były ze sobą ściśle skorelowane, przy czym brak tej korelacji skutkuje odrzuceniem skargi (por. m.in. postanowienia SN z 12 października 2007 r., V CSK 309/07, OSNC-ZD 2008, nr C, poz. 81; z 23 sierpnia 2012 r., III CSK 161/12; z 10 kwietnia 2013 r., III CSK 64/13; z 24 kwietnia 2013 r., III CSK 77/13; z 24 sierpnia 2016 r., V CSK 112/16).

W niniejszej sprawie, ze względu na rozbieżność pomiędzy zakresem zaskarżenia postanowienia w części, a żądaniem jego uchylenia i zmiany w całości, nie można stwierdzić istnienia korelacji między zakresem zaskarżenia a zakresem wniosku kasacyjnego.Ewentualna modyfikacja wskazanego w skardze kasacyjnej zakresu zaskarżenia możliwa byłaby tylko wówczas, gdyby została dokonana w trakcie biegu dwumiesięcznego terminu na wniesienie skargi kasacyjnej. Wadliwości ujawnione w tym zakresie po upływie terminu wskazanego w art. 3985 § 1 k.p.c. mają charakter nieusuwalny (art. 3986 § 2 i 3 k.p.c. w zw. z art. 3984 § 1 pkt 1 k.p.c.), w związku z czym zmiana treści skargi kasacyjnej dotycząca jej wymogów konstrukcyjnych, dokonana przez skarżących po upływie terminu na wniesienie skargi była bezskuteczna (zob. post.

SN z 5 lutego 1998 r., I PZ 74/97; wyr. SN z 12 sierpnia 1999 r., I CKN 114/98; post. SN z 31 stycznia 2001 r., IV CKN 1801/01; post. SN z 11 stycznia 2006 r., III CZ 104/05; post. SN z 11 stycznia 2013 r., II CSK 408/12; post. SN z 13 kwietnia 2018 r., I CZ 35/18).Z tych przyczyn skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 3986 § 2 i 3 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 520 § 3 k.p.c. oraz art. 98 § 1 i 3 k.p.c., art. 99 k.p.c., art. 108 § 1 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. i art. 39821 k.p.c., rozdzielając je w częściach równych między uczestników na podstawie art. 105 § 1 zd. 1 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. Suma zwrotu kosztów równa jest wynagrodzeniu radcy prawnego w wysokości wynikającej z § 10 ust. 4 pkt 2 w zw. z § 5 pkt 3 oraz § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych.ke