Supreme Court dismisses cassation appeal as no significant legal issue exists regarding damage calculation under the Compensation Act.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland refused to accept the cassation appeal for examination, ruling that the legal issue raised did not meet the threshold for a significant legal question. The appellant challenged the calculation of damages under Article 129(2) of the Compensation Act, arguing for a different interpretation of the loss. The court determined that its recent precedents have already settled this specific legal problem, rendering the current appeal unnecessary and lacking the universal significance required by law.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 39813 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is only accepted if it raises a significant legal issue characterized by real and serious difficulties in interpretation that serves the resolution of similar future cases, rather than merely repeating established judicial positions.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II CSK 332/17 POSTANOWIENIE Dnia 16 listopada 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Misiurek w sprawie z powództwa I. G. i R. G.przeciwko Portowi (…) Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P.o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 listopada 2017 r.,na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanejod wyroku Sądu Okręgowego w P.z dnia 30 grudnia 2016 r., sygn. akt XV Ca (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od strony pozwanej na rzecz powodów kwotę 2.700 (dwa tysiące siedemset) zł tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.Skarżąca oparła wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania na pierwszej spośród wymienionych przesłanek.Przez istotne zagadnienie prawne, o którym mowa w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., należy rozumieć problem o charakterze prawnym, powstały na tle konkretnego przepisu prawa, mający charakter rzeczywisty w tym znaczeniu, że jego rozwiązanie stwarza realne i poważne trudności.
Problem ten musi mieć charakter uniwersalny, przez co należy rozumieć, że jego rozwiązanie powinno służyć rozstrzyganiu innych, podobnych spraw. Jednocześnie, chodzi o problem, którego wyjaśnienie byłoby konieczne dla rozstrzygnięcia danej sprawy, a więc pozostający w związku z podstawami skargi oraz z wiążącym Sąd Najwyższy, a ustalonym przez sąd drugiej instancji, stanem faktycznym sprawy (art. 39813 § 2 k.p.c.), i także w związku z podstawą prawną stanowiącą podstawę wydania zaskarżonego wyroku (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 21 maja 2013 r., IV CSK 53/13 oraz z dnia 3 lutego 2012 r.
II UK 271/11 - nie publ.). Konieczne jest przytoczenie argumentów prawnych, które prowadzą do rozbieżnych ocen. Skarżący powinien przy tym nie tylko wskazać przepis prawa (materialnego lub procesowego), którego dotyczy zagadnienie, ale także przedstawić pogłębioną argumentację prawną w celu wykazania, że zagadnienie jest istotne, a jego rozstrzygnięcie ma znaczenie dla merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 23 sierpnia 2007 r., I UK 134/07 oraz z dnia 9 lutego 2011, III SK 41/10 - nie publ.).Przedstawione przez skarżącą wątpliwości dotyczące szkody podlegającej naprawieniu na podstawie art. 129 ust. 2 u.p.o.ś. nie stanowią istotnego zagadnienia prawnego.
Należy podkreślić, że Sąd Najwyższy w ostatnim czasie dwukrotnie zajął w tej kwestii stanowisko, oddalając skargi kasacyjne tej samej skarżącej w sprawach dotyczących odszkodowania przyznanego na podstawie art. 129 ust. 2 u.p.o.ś. (wyroki z dnia 24 listopada 2016 r., II CSK 100/16 oraz II CSK 113/16, nie publ.).Mając na uwadze powyższe Sąd Najwyższy uznał, że przesłanka przyjęcia skargi do rozpoznania nie została spełniona i orzekł jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).aj r.g.