Supreme Court dismisses appeal as inadmissible for citing procedural errors instead of substantive law violations.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court rejected the plaintiff's cassation appeal as inadmissible because it relied solely on procedural grounds rather than substantive law violations. The plaintiff argued that the appellate court incorrectly accepted facts and evidence evaluations from the lower court regarding a traffic accident case. The court ruled that such procedural complaints do not constitute a valid basis for cassation under the Civil Procedure Code.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3983 § 1 pkt 2 k.p.c.; Art. 3983 § 3 k.p.c.; Art. 3986 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if it is based exclusively on procedural grounds without alleging a substantive violation of law that could have affected the outcome.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II CSK 269/18 POSTANOWIENIE Dnia 12 października 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Bogumiła Ustjanicz w sprawie z powództwa M. K.przeciwko P. S.o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 października 2018 r.,na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)z dnia 11 stycznia 2018 r., sygn. akt I ACa (…), odrzuca skargę kasacyjną.
UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiem Sąd Apelacyjny w (…) oddalił apelację powódki od wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia 21 czerwca 2017 r., którym zostało oddalone jej powództwo o zasądzenie od pozwanego kwoty 170 000 zł tytułem zadośćuczynienia pieniężnego związanego ze śmiercią matki w wyniku obrażeń doznanych podczas kolizji drogowej w dniu 11 października 2010 r.W skardze kasacyjnej powódka powołała podstawę przewidzianą w art. 3983 § 1 pkt 2 k.p.c., zarzucając naruszenie art. 233 § 1 w związku z art. 278 § 1, 391 § 1, 378 § 1 i 382 k.p.c. polegające na przyjęciu przez Sąd drugiej instancji za własne ustaleń faktycznych Sądu Okręgowego i uznanie, iż Sąd ten nie naruszył reguł swobodnej oceny dowodów, a w szczególności zasad logiki i doświadczenia życiowego w sytuacji, gdy obydwa Sądy przyjęły, że opinia biegłego J.B. nie mogła stanowić podstawy ustalenia prędkości poruszania się matki powódki, ponieważ była rozbieżna z opinią wydaną w sprawie karnej przez biegłego J.P. jako specjalisty z zakresu rekonstrukcji wypadków drogowych, pomimo przyznania jej charakteru dokumentu prywatnego.
Na tej podstawie domagała się uchylenia wyroków Sądów obu instancji i przekazania sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Ustawodawca nadał skardze kasacyjnej charakter nadzwyczajnego środka zaskarżenia, który wyraża się także w nakazaniu oparcia jej przez skarżącego jedynie na podstawach wskazanych w art. 3983 k.p.c. oraz dopełnienia wymagań konstrukcyjnych objętych art. 3984 § 1 k.p.c., których ewentualne braki nie podlegają sanowaniu w postępowaniu naprawczym. Pomimo dopuszczenia możliwości oparcia skargi kasacyjnej na podstawie naruszenia przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, zostały wyłączone z tej podstawy zarzuty dotyczące ustalenia faktów i oceny dowodów, stosownie do art. 3983 § 3 k.p.c. Oznacza to, że skarga kasacyjna ograniczona tylko do tych zarzutów, niewskazująca na inne naruszenie prawa, jest niedopuszczalna jako nieoparta na ustawowej podstawie (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 23 września 2005 r., III CSK 13/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 76, z dnia 21 października 2006 r., I UK 194/06, z dnia 30 lipca 2012 r., II CSK 10/12, niepublikowane).Treść podstawy skargi kasacyjnej wniesionej przez powódkę i jej uzasadnienie dotyczy wprost i wyłącznie zarzutów zawartych w art. 3983 § 3 k.p.c. Skarżąca kwestionuje zarówno podstawę faktyczną zaskarżonego wyroku, jak i ocenę dowodów, a zatem powołanej przez nią podstawy nie można traktować jako wypełnienia wymagania przewidzianego w art. 3984 § 1 pkt 2 k.p.c. W tej sytuacji skarga powódki jako nieoparta na ustawowej podstawie podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna z mocy art. 3986 § 2 k.p.c.aj