Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II CNP 81/18 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses claim for state liability due to unfiled extraordinary appeal under new 2017 law.

Numero d'incarto II CNP 81/18
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the plaintiffs' claim for state liability regarding a final judgment against the Guarantee Fund. The plaintiffs argued that the lower court violated mandatory insurance laws, but failed to demonstrate that other legal remedies were exhausted. The court ruled that the introduction of the extraordinary appeal in April 2018 meant the plaintiffs must have filed it to establish state liability.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 98 ust. 1 pkt 1 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych; art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.; Art. 89 ustawy o Sądzie Najwyższym: State liability for judicial errors is contingent upon the exhaustion of all available legal remedies, including extraordinary appeals introduced by subsequent legislation.

Parole chiave

Generato dall'IA
state liability extraordinary appeal exhaustion of remedies judicial error Supreme Court insurance law procedural admissibility fondamento della responsabilità

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 98 ust. 1 pkt 1 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych
skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku, zarzucając naruszenie art. 98 ust. 1 pkt 1 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych w zw.
art. 441 k.c.
z art. 441 k.c. Jednocześnie powódki w skardze oświadczyły, że wzruszenie zaskarżonego wyroku w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe.
art. 77 Konstytucji
Wymaganie to wynika z przyjętego przez prawodawcę założenia, że odpowiedzialność majątkowa Skarbu Państwa przewidziana w art. 77 Konstytucji i art.
art. 4171 § 2 k.c.
77 Konstytucji i art. 4171 § 2 k.c. może wchodzić w grę tylko wtedy, gdy strona poszkodowana uczyniła wszystko co możliwe, aby nie dopuścić do powstania szkody.
art. 89 i nast. ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym
skargę nadzwyczajną, której celem jest eliminacja prawomocnych orzeczeń naruszających zasady lub wolności i prawa człowieka i obywatela określone w Konstytucji albo w sposób rażący naruszających prawo przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie (art. 89 i nast.
art. 39815 i 39816 k.p.c.
Zważywszy, że uwzględnienie skargi nadzwyczajnej - zgodnie z art. 39815 i 39816 k.p.c. w związku z art.
art. 95 u.S.N.
w związku z art. 95 u.S.N.
art. 4241 § 1 k.p.c.
art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.
strona wnosząca skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku, wypełniając obowiązek przewidziany w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c., musi wykazać, że złożyła do uprawnionego organu (art.
art. 4248 § 1 k.p.c.
nie zawarł w skardze wywodu mającego wykazać, że wzruszenie zaskarżonego wyroku w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe (art. 4248 § 1 k.p.c.), ale również wtedy, gdy zmiana lub uchylenie tego wyroku w drodze innych środków prawnych była lub jest możliwa (art.
art. 4248 § 2 k.p.c.
4248 § 1 k.p.c.), ale również wtedy, gdy zmiana lub uchylenie tego wyroku w drodze innych środków prawnych była lub jest możliwa (art. 4248 § 2 k.p.c.).
art. 89 § 2 u.S.N.
4245 § 1 pkt 5 k.p.c., musi wykazać, że złożyła do uprawnionego organu (art. 89 § 2 u.S.N.) wniosek o wniesienie skargi nadzwyczajnej i nie został on uwzględniony.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II CNP 81/18 POSTANOWIENIE Dnia 15 maja 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Józef Frąckowiak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 maja 2019 r. skargi K. T. i M. T.‎o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku ‎Sądu Okręgowego w P. z dnia 24 listopada 2016 r., sygn. akt II Ca […]‎wydanego w sprawie z powództwa K. T. i M. T.‎przeciwko Ubezpieczeniowemu Funduszowi Gwarancyjnemu w W. i P. Spółce Akcyjnej w W.‎o zadośćuczynienie i odszkodowanie, odrzuca skargę.

UZASADNIENIE

Po rozpoznaniu sprawy z powództwa K. T. i M. T. przeciwko Ubezpieczeniowemu Funduszowi Gwarancyjnemu w W. i P. S.A. w W. o zadośćuczynienie i odszkodowanie, na skutek apelacji pozwanego UFG w W. od wyroku Sądu Rejonowego w P. z dnia 12 lipca 2016 r. (sygn. akt I C […]), Sąd Okręgowy w P. wyrokiem z dnia 24 listopada 2016 r. zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że powództwa oddalił oraz orzekł o kosztach postępowania.Od orzeczenia sądu drugiej instancji powódki wniosły w dniu 6 września 2018 r. skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku, zarzucając naruszenie art. 98 ust. 1 pkt 1 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych w zw. z art. 441 k.c. Jednocześnie powódki w skardze oświadczyły, że wzruszenie zaskarżonego wyroku w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku - pomijając inne ograniczenia - jest dopuszczalna tylko wtedy, gdy zmiana lub uchylenie zaskarżonego orzeczenia w drodze przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Wymaganie to wynika z przyjętego przez prawodawcę założenia, że odpowiedzialność majątkowa Skarbu Państwa przewidziana w art. 77 Konstytucji i art. 4171 § 2 k.c. może wchodzić w grę tylko wtedy, gdy strona poszkodowana uczyniła wszystko co możliwe, aby nie dopuścić do powstania szkody.

Inaczej mówiąc, obowiązkiem strony jest wykorzystanie wszystkich istniejących w systemie środków prawnych i dopiero ich bezskuteczność lub brak może - w wypadku wystąpienia szkody - uzasadniać odpowiedzialność państwa. Pogląd ten odpowiada również tezie, że państwo demokratyczne, o rozwiniętym pierwiastku obywatelskim, musi wymagać od członków wspólnoty dbania o swoje prawne interesy i korzystania z dostarczanych przez prawo środków, w tym oczywiście środków zaskarżenia.Wnosząc skargę, powódki przeoczyły, że w dniu 3 kwietnia 2018 r., a więc przed wniesieniem skargi, do polskiego systemu prawnego wprowadzono kolejny nadzwyczajny środek zaskarżenia, tj. skargę nadzwyczajną, której celem jest eliminacja prawomocnych orzeczeń naruszających zasady lub wolności i prawa człowieka i obywatela określone w Konstytucji albo w sposób rażący naruszających prawo przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie (art. 89 i nast. ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym, Dz.U. z 2018 r., poz. 5 ze zm. - dalej:

„u.S.N."). Zważywszy, że uwzględnienie skargi nadzwyczajnej - zgodnie z art. 39815 i 39816 k.p.c. w związku z art. 95 u.S.N. - prowadzi do uchylenia zaskarżonego orzeczenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania albo do uchylenia zaskarżonego orzeczenia i orzeczenia na nowo co do istoty sprawy, a więc do eliminacji przyczyny "szkody judykacyjnej", jest oczywiste, iż spełniając wymagania określone art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c., wnoszący skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku musi wykazać, że wzruszenie zaskarżonego wyroku nie jest możliwe także w wyniku wniesienia skargi nadzwyczajnej.Wymaga także podkreślenia, że należy odróżnić niemożność zmiany lub uchylenia prawomocnego wyroku w drodze innych środków prawnych, która stanowi przesłanką dopuszczalności skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (art. 4241 § 1 k.p.c.), od wiążącego się z tą przesłanką wymagania skargi w postaci wykazania niemożności wzruszenia zaskarżonego wyroku w drodze innych środków prawnych, które stanowi jej element konstrukcyjny (art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.).

W konsekwencji odrzucenie skargi następuje nie tylko wtedy, gdy skarżący nie spełnił wskazanego wymagania, tj. nie zawarł w skardze wywodu mającego wykazać, że wzruszenie zaskarżonego wyroku w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe (art. 4248 § 1 k.p.c.), ale również wtedy, gdy zmiana lub uchylenie tego wyroku w drodze innych środków prawnych była lub jest możliwa (art. 4248 § 2 k.p.c.). Mając powyższe na względzie należy przyjąć, że począwszy od dnia 4 kwietnia 2018 r. strona wnosząca skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku, wypełniając obowiązek przewidziany w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c., musi wykazać, że złożyła do uprawnionego organu (art. 89 § 2 u.S.N.) wniosek o wniesienie skargi nadzwyczajnej i nie został on uwzględniony.

Niewykazanie tej okoliczności powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.Z tych przyczyn orzeczono, jak w sentencji. jw