Supreme Court dismisses appeal for invalidity due to failure to prove rejection of extraordinary appeal request.
Polonia (PL)
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the plaintiff's appeal for invalidity of a final judgment regarding a social insurance dispute. The plaintiff argued the lower court violated legal principles but failed to demonstrate that an extraordinary appeal request had been formally rejected by the competent authority. The court ruled that under the new extraordinary appeal system, filing an invalidity appeal requires proving the extraordinary appeal was not accepted, which the plaintiff could not establish as the requests were still pending.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.; Art. 89 ust. 1 ustawy o Sądzie Najwyższym: An appeal for invalidity of a final judgment is inadmissible if the applicant has not proven that a request for an extraordinary appeal was submitted and rejected by the competent authority.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II CNP 51/19 POSTANOWIENIE Dnia 19 lutego 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marian Kocon po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 lutego 2020 r., skargi A. Ł.o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia 28 czerwca 2017 r., sygn. akt II Ca (…),wydanego w sprawie z powództwa A. Ł.przeciwko (...) Zakładowi Ubezpieczeń Spółce Akcyjnej w W.o zapłatę, odrzuca skargę; nie obciąża skarżącej kosztami postępowania ze skargi.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 28 czerwca 2018 r. Sąd Okręgowy w S. zmienił wyrok Sądu Rejonowego w S., w sprawie z powództwa A. Ł. przeciwko (...) Zakładowi Ubezpieczeń Spółce Akcyjnej w W., o zapłatę.Pełnomocnik powódki wniósł skargę na podstawie art. 4241 § 1 k.p.c., w której żądał stwierdzenia niezgodności z prawem tego orzeczenia.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga nie czyni zadość wymaganiu przewidzianemu w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. Ustawodawca z dniem 3 kwietnia 2018 r. wprowadził do systemu prawnego nowy nadzwyczajny środek zaskarżenia w postaci skargi nadzwyczajnej, którą uregulował w art. 89 i nast. ustawy z 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (Dz.
U. z 2018 r. poz. 5 z późn. zm.). Podstawy zaskarżenia orzeczenia tym szczególnym środkiem procesowym są po części zbieżne z podstawami skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, ponieważ skargę nadzwyczajną można wnieść od orzeczenia naruszającego zasady lub wolności i prawa człowieka i obywatela określone w Konstytucji lub w rażący sposób naruszającego prawo przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie. Co kluczowe, w razie uwzględnienia skargi nadzwyczajnej może dojść do eliminacji z obrotu prawnego zaskarżonego orzeczenia.
W konsekwencji, wnosząc skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia i wypełniając wymaganie przewidziane w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c., strona powinna także wykazać, że wystąpiła z wnioskiem do właściwego organu o wniesienie skargi nadzwyczajnej oraz że jej wniosek nie został uwzględniony (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 sierpnia 2018 r., III CNP 9/18, OSNC 2018, Nr 12, poz. 121, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 października 2018 r. IV CNP 38/18, niepubl., postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 listopada 2018 r., II CNP 17/18, niepubl.).
W skardze wprawdzie wskazano, że skarżąca wystąpiła do Rzecznika Praw Obywatelskich oraz do Prokuratora Generalnego z wnioskiem o wniesienie w jej imieniu skarg nadzwyczajnych, jednak wyraźnie przyznano, że wnioski nie zostały jeszcze rozpoznane. Brak wykazania, że wniosek o wniesienie skargi nadzwyczajnej nie został uwzględniony stanowi naruszenie art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c., co prowadzi do odrzucenia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.Z przytoczonych względów należało orzec, jak w sentencji (art. 4248 § 2 k.p.c.).jw