Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II CNP 38/18 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for legal inconsistency due to failure to prove exhaustion of extraordinary appeal remedies.

Numero d'incarto II CNP 38/18
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the minor's appeal challenging a final custody judgment for failing to demonstrate that no other legal remedies existed. The appellant did not prove she had filed an extraordinary appeal or that such a request was rejected, which is a mandatory prerequisite under the Civil Procedure Code. Consequently, the court ruled the appeal inadmissible because the applicant neglected to exhaust available extraordinary means before seeking a declaration of legal inconsistency.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.; Art. 89 ust. 2 ustawy o SN: An applicant for a declaration of legal inconsistency must prove they have filed an extraordinary appeal and it was not accepted, as failure to exhaust this remedy renders the claim inadmissible.

Parole chiave

Generato dall'IA
declaration of legal inconsistency extraordinary appeal exhaustion of remedies Civil Procedure Code inadmissible appeal Supreme Court jurisdiction custody dispute

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.
1104).Z uwagi na nadzwyczajny charakter tego środka prawnego oraz jego funkcję, wszystkie wymagania wymienione w art. 4245 § 1 k.p.c.
Art. 4248 § 1 k.p.c.
brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych i podlega odrzuceniu a limine na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.Realizacja wymagania wskazanego w art.
Art. 89 § 1 pkt 1 i 2 ustawy o SN
Art. 89 § 2 ustawy o SN
4245 § 1 pkt 5 k.p.c., musi wykazać, że złożyła do uprawnionego organu (art. 89 § 2 ustawy o SN) wniosek o wniesienie skargi nadzwyczajnej i nie został on uwzględniony.
Art. 89 § 4 ustawy o SN
89 § 1 pkt 1 i 2 ustawy o SN), a także uwzględniając unormowanie zawarte w art. 89 § 4 ustawy o SN, należy przyjąć, iż począwszy od dnia 4 kwietnia 2018 r.
Art. 39815 i 39816 w związku z art. 95 ustawy o SN
Z ustawy tej wynika, że uwzględnienie skargi nadzwyczajnej – zgodnie z art. 39815 i 39816 w związku z art.
art. 4241 k.p.c
Ocena zasadności skargi dokonywana jest przez Sąd Najwyższy przy zastosowaniu autonomicznego pojęcia bezprawności, zgodnie z którym orzeczeniem niezgodnym z prawem w rozumieniu art. 4241 k.p.c.
art. 4245 § 1 k.p.c
1104).Z uwagi na nadzwyczajny charakter tego środka prawnego oraz jego funkcję, wszystkie wymagania wymienione w art. 4245 § 1 k.p.c.
art. 4248 § 1 k.p.c
brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych i podlega odrzuceniu a limine na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.Realizacja wymagania wskazanego w art.
art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c
4248 § 1 k.p.c.Realizacja wymagania wskazanego w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 31 marca 2006 r., IV CNP 25/05
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 lipca 2006 r., I CNP 33/06
wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 27 września 2012 roku, Sk 4/11
35 oraz wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 27 września 2012 roku, Sk 4/11, OTK-A 2012/8/97, Dz.U.
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 grudnia 2009 r., I CNP 91/09
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 grudnia 2009 r., I CNP 91/09, OSNC-ZD 2010, nr C, poz.
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz.
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 sierpnia 2018 r., III CNP 9/18
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 sierpnia 2018 r., III CNP 9/18).Z tych przyczyn orzeczono, jak w sentencji (art.
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 563/01
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 563/01, nie publ.; z dnia 1 sierpnia 2007 r., III CSK 185/07, nie publ.
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 1 sierpnia 2007 r., III CSK 185/07
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 19 listopada 2014., III CSK 280/14
IV CNP 25/05
Supreme Court dismissed appeal claiming legal inconsistency, ruling errors require obvious judicial misinterpretation.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II CNP 38/18 POSTANOWIENIE Dnia 6 listopada 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Agnieszka Piotrowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 6 listopada 2018 r.skargi małoletniej K. P. reprezentowanej przez przedstawicielkę ustawową B. P.‎o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w P. z dnia 21 kwietnia 2016 r., sygn. akt II Ca (…)‎wydanego w sprawie z powództwa małoletniej K. P. reprezentowanej przez przedstawicielkę ustawową B. P.przeciwko M. F.‎o ustalenie ojcostwa i roszczenia z tym związane, 1) odrzuca skargę 2) nie obciąża skarżącej kosztami postępowania wywołanego wniesieniem skargi na rzecz jej przeciwnika.

UZASADNIENIE

W związku z wniesieniem przez małoletnią K. P. reprezentowaną przez przedstawicielkę ustawową B. P. skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w P. z dnia 21 kwietnia 2016 r. należy wskazać, co następuje:Przedmiotem badania w postępowaniu zainicjowanym wskazanym nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia jest niezgodność z prawem prawomocnych orzeczeń sądów drugiej instancji kończących postępowanie w sprawie. Ocena zasadności skargi dokonywana jest przez Sąd Najwyższy przy zastosowaniu autonomicznego pojęcia bezprawności, zgodnie z którym orzeczeniem niezgodnym z prawem w rozumieniu art. 4241 k.p.c. jest orzeczenie niewątpliwie sprzeczne z zasadniczymi i nie podlegającymi różnej wykładni przepisami, z ogólnie przyjętymi standardami rozstrzygnięć albo wydane w wyniku szczególnie rażąco błędnej wykładni lub niewłaściwego zastosowania prawa, które jest oczywiste i nie wymaga głębszej analizy prawniczej (por. wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 31 marca 2006 r., IV CNP 25/05, OSNC 2007, nr 1, poz. 17 i z dnia 7 lipca 2006 r., I CNP 33/06, OSNC 2007, nr 2, poz. 35 oraz wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 27 września 2012 roku, Sk 4/11, OTK-A 2012/8/97, Dz.U. 2012, poz. 1104).Z uwagi na nadzwyczajny charakter tego środka prawnego oraz jego funkcję, wszystkie wymagania wymienione w art. 4245 § 1 k.p.c. (konstrukcyjne) powinny być przytoczone samodzielnie, niezależnie od innych, w związku z czym skarga niespełniająca któregokolwiek z nich dotknięta jest tzw. brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych i podlega odrzuceniu a limine na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.Realizacja wymagania wskazanego w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. polega na przeprowadzeniu umotywowanego wywodu prawnego wykazującego, że w sprawie nie przysługuje skarżącemu jakikolwiek inny, niż wniesiona skarga o stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem, środek zaskarżenia prowadzący do zmiany lub uchylenia wyroku objętego rozpatrywaną skargą.

Nie chodzi tu przy tym tylko o skargę kasacyjną lub skargę o wznowienie postępowania, ale także o inne środki prawne pozwalające na zmianę lub uchylenie wyroku, ewentualnie służące pozbawieniu lub ograniczeniu wykonalności orzeczenia. Wśród tych środków należy wymienić także m.in. powództwa opozycyjne (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 stycznia 2008 r., V CNP 199/0), powództwo oparte na art. 138 k.r.o. (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 grudnia 2009 r., I CNP 91/09, OSNC-ZD 2010, nr C, poz.

85) oraz zwykłe i szczególne środki przysługujące w postępowaniu nieprocesowym, przewidziane w art. 523, ‎539 - 543, art. 550 § 2, art. 577, 614, 678, 679 i art. 690 § 2 k.p.c. (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 140). Skarżąca nie wykazała przesłanki z art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c., ponieważ nie przeprowadziła analizy prawnej możliwości skorzystania z innych środków prawnych.Podkreślenia wymaga ponadto, że ustawodawca wprowadził do polskiego systemu prawnego kolejny nadzwyczajny środek zaskarżenia, a mianowicie skargę nadzwyczajną, której celem jest eliminacja prawomocnych orzeczeń naruszających zasady lub wolności i prawa człowieka i obywatela określone w Konstytucji RP albo w sposób rażący naruszających prawo przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie (art. 89 i nast. ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym, Dz.

U. z 2018 r., poz. 5 ze zm. – dalej „ustawa o SN”). Z ustawy tej wynika, że uwzględnienie skargi nadzwyczajnej – zgodnie z art. 39815 i 39816 w związku z art. 95 ustawy o SN – prowadzi do uchylenia zaskarżonego orzeczenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania albo do uchylenia zaskarżonego orzeczenia i rozstrzygnięcia przez Sąd Najwyższy na nowo co do istoty sprawy, a więc do eliminacji przyczyny „szkody judykacyjnej”, której powstanie zarzuca skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Nie ulega więc wątpliwości, że w celu realizacji wymagania przewidzianego w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c., wnoszący skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia musi wykazać stosownym wywodem, że wzruszenie zaskarżonego wyroku nie jest możliwe także w wyniku wniesienia skargi nadzwyczajnej.Biorąc pod uwagę, że przyczyny uwzględnienia skargi nadzwyczajnej są zbieżne z przyczynami uwzględnienia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (art. 89 § 1 pkt 1 i 2 ustawy o SN), a także uwzględniając unormowanie zawarte w art. 89 § 4 ustawy o SN, należy przyjąć, iż począwszy od dnia 4 kwietnia 2018 r. strona wnosząca skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, wypełniając obowiązek nałożony w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c., musi wykazać, że złożyła do uprawnionego organu (art. 89 § 2 ustawy o SN) wniosek o wniesienie skargi nadzwyczajnej i nie został on uwzględniony.

Niewykazanie tej okoliczności powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c. (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 sierpnia 2018 r., III CNP 9/18).Z tych przyczyn orzeczono, jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).Sąd Najwyższy nie obciążył skarżącej kosztami postępowania wywołanymi wniesieniem skargi na rzecz przeciwnika skargi, albowiem w odpowiedzi na skargę przeciwnik nie podniósł, że skarga nie spełnia opisanego wyżej wymagania konstrukcyjnego i nie zawarł w odpowiedzi wniosku, choćby alternatywnego, o jej odrzucenie z tej przyczyny (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 563/01, nie publ.; z dnia 1 sierpnia 2007 r., III CSK 185/07, nie publ. oraz z dnia 19 listopada 2014., III CSK 280/14, nie publ.).aj