Legislator Giurisprudenza & Legislazione
DE FR IT EN
Analizza in Legislator
II CNP 18/18 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for legal inconsistency due to failure to prove no other legal remedies exist.

Numero d'incarto II CNP 18/18
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)
Apri la fonte ufficiale Versione Markdown leggibile dalle macchine (.md)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court rejected the appellant's extraordinary appeal challenging the final judgment of the District Court in a debt collection case. The appellant argued the lower court's decision was legally inconsistent but failed to demonstrate that no other legal remedies, such as an opposing lawsuit, were available to challenge the judgment. Consequently, the court ruled the appeal inadmissible because it did not meet the statutory requirement of proving the absence of alternative means to alter or set aside the contested ruling.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: An appeal for legal inconsistency is inadmissible if the appellant fails to prove that no other legal remedies exist which could lead to the change or setting aside of the contested judgment.

Parole chiave

Generato dall'IA
extraordinary appeal legal inconsistency opposing lawsuit constructive requirements inadmissible appeal

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 4245 § 1 k.p.c.
1104).Z uwagi na nadzwyczajny charakter tego środka prawnego oraz jego funkcję, wszystkie wymagania wymienione w art. 4245 § 1 k.p.c. (konstrukcyjne) powinny być przytoczone samodzielnie, niezależnie od innych, w związku z czym skarga niespełniająca któregokolwiek z nich dotknięta jest tzw.
Art. 4248 § 1 k.p.c.
brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych i podlega odrzuceniu a limine na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.Realizacja wymagania wskazanego w art.
Art. 138 k.r.o.
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 stycznia 2008 r., V CNP 199/0), powództwo oparte na art. 138 k.r.o. (por.
art. 4241 k.p.c
Ocena zasadności skargi dokonywana jest przez Sąd Najwyższy przy zastosowaniu autonomicznego pojęcia bezprawności, zgodnie z którym orzeczeniem niezgodnym z prawem w rozumieniu art. 4241 k.p.c.
art. 4245 § 1 k.p.c
1104).Z uwagi na nadzwyczajny charakter tego środka prawnego oraz jego funkcję, wszystkie wymagania wymienione w art. 4245 § 1 k.p.c.
art. 4248 § 1 k.p.c
brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych i podlega odrzuceniu a limine na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.Realizacja wymagania wskazanego w art.
art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c
4248 § 1 k.p.c.Realizacja wymagania wskazanego w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.
art. 138 k.r.o
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 stycznia 2008 r., V CNP 199/0), powództwo oparte na art. 138 k.r.o.
art. 690 § 2 k.p.c
577, 614, 678, 679 i art. 690 § 2 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
IV CNP 25/05
Wyrok z dnia 31 marca 2006 r., IV CNP 25/05 Niezgodność z prawem w rozumieniu art.
I CNP 33/06
Wyrok z dnia 7 lipca 2006 r., I CNP 33/06 Orzeczeniem niezgodnym z prawem – w rozumieniu art.
Sk 4/11
I 1. W skardze konstytucyjnej z 9 lutego 2009 r. Danuta Kuźnicka (dalej także: skarżąca) wystąpiła o stwierdzenie, że art. 4241 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; dalej: k.p.c.), dodany przez art. 1 pkt 25 ustawy z dnia 22 grudnia 2004 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. z 2005 r. Nr 13, poz. 98), rozumiany w ten sposób, że od prawomocnego orzeczenia sądu drugiej instancji, gdy przez jego wydanie stronie została wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie tego orzeczenia w drodze przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe, przysługuje skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jedynie wtedy, gdy niezgodność ta jest oczywista, rażąca i przybiera postać kwalifikowaną, jest niezgodny z art. 77 ust. 1 Konstytucji.
V CNP 199/0
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 stycznia 2008 r., V CNP 199/0), powództwo oparte na art.
I CNP 91/09
Sygn. akt I CNP 91/09 POSTANOWIENIE Dnia 4 grudnia 2009 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Jan Górowski w sprawie ze skargi W.T. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 6 października 2008 r., sygn. akt [...], w sprawie z powództwa W.T. przeciwko małoletniemu K.T. reprezentowanemu przez matkę B.K. o obniżenie alimentów i z powództwa wzajemnego małoletniego K.T. reprezentowanego przez matkę B. K. przeciwko W.T. o podwyższenie alimentów, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 4 grudnia 2009 r., odrzuca skargę. 2 Uzasadnienie W.
III CNP 23/05
Postanowienie z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05 Wykazanie w skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe (art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.) polega na ujawnieniu i przedstawieniu tej okoliczności w sposób wyczerpujący i niebudzący wątpliwości oraz na dowiedzeniu jej istnienia i przekonywającym uzasadnieniu. Sędzia SN Jacek Gudowski Sąd Najwyższy w sprawie z powództwa Przedsiębiorstwa Handlowo- Usługowego "M." Jadwiga B. i Witold K. sp. j. w G. przeciwko "H." sp. z o.o. w W. o zobowiązanie do naprawy dzieła lub zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 stycznia 2006 r., na skutek skargi pozwanej o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 10 sierpnia 2005 r. odrzucił skargę.
III CKN 563/01
Sygn. akt III CKN 563/01 POSTANOWIENIE Dnia 11 stycznia 2002 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Jacek Gudowski w sprawie z powództwa B. T.-G. przeciwko Skarbowi Państwa, Lasom Państwowym, Nadleśnictwu G. o wydanie nieruchomości, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 stycznia 2002 r., na skutek kasacji pozwanego od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 15 lutego 2001 r., odrzuca kasację. 2 Uzasadnienie Zważywszy, że wyrok zaskarżony kasacją został wydany w dniu 15 lutego 2001 r., do postępowania kasacyjnego – także do złożenia i, ewentualnie, roz- poznania kasacji – mają zastosowanie przepisy kodeksu postępowania cywil- nego w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 24 maja 2000 r. o zmianie ustawy – Ko- deks postępowania cywilnego, ustawy o zastawie rejestrowym i rejestrze za- stawów, ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych oraz ustawy o ko- mornikach sądowych i egzekucji (Dz.U.
III CSK 185/07
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 563/01, nie publ., z dnia 1 sierpnia 2007 r., III CSK 185/07, nie publ.
III CSK 280/14
Wyrokiem z dnia 6 marca 2014 r.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II CNP 18/18 POSTANOWIENIE Dnia 6 listopada 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Agnieszka Piotrowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 6 listopada 2018 r. skargi B. S.‎o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku ‎Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 23 marca 2017 r., sygn. akt III Ca (...)‎wydanego w sprawie z powództwa B. S.‎przeciwko I. Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w Z.‎o zapłatę, 1) odrzuca skargę 2) nie obciąża skarżącego kosztami postępowania wywołanego wniesieniem skargi przysługującymi przeciwnikowi skargi.

UZASADNIENIE

W związku z wniesieniem przez powoda B. S. skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Ł. należy wskazać, co następuje:Przedmiotem badania w postępowaniu zainicjowanym wskazanym nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia jest niezgodność z prawem prawomocnych orzeczeń sądów drugiej instancji kończących postępowanie w sprawie. Ocena zasadności skargi dokonywana jest przez Sąd Najwyższy przy zastosowaniu autonomicznego pojęcia bezprawności, zgodnie z którym orzeczeniem niezgodnym z prawem w rozumieniu art. 4241 k.p.c. jest orzeczenie niewątpliwie sprzeczne z zasadniczymi i nie podlegającymi różnej wykładni przepisami, z ogólnie przyjętymi standardami rozstrzygnięć albo wydane w wyniku szczególnie rażąco błędnej wykładni lub niewłaściwego zastosowania prawa, które jest oczywiste i nie wymaga głębszej analizy prawniczej (por. wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 31 marca 2006 r., IV CNP 25/05, OSNC 2007, nr 1, poz. 17 i z dnia 7 lipca 2006 r., I CNP 33/06, OSNC 2007, nr 2, poz. 35 oraz wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 27 września 2012 roku, Sk 4/11, OTK-A 2012/8/97, Dz.U.2012, poz. 1104).Z uwagi na nadzwyczajny charakter tego środka prawnego oraz jego funkcję, wszystkie wymagania wymienione w art. 4245 § 1 k.p.c. (konstrukcyjne) powinny być przytoczone samodzielnie, niezależnie od innych, w związku z czym skarga niespełniająca któregokolwiek z nich dotknięta jest tzw. brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych i podlega odrzuceniu a limine na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.Realizacja wymagania wskazanego w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. polega na przeprowadzeniu umotywowanego wywodu prawnego wykazującego, że w sprawie nie przysługuje skarżącemu jakikolwiek inny, niż wniesiona skarga o stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem, środek zaskarżenia prowadzący do zmiany lub uchylenia wyroku objętego rozpatrywaną skargą.

Nie chodzi tu przy tym tylko o skargę kasacyjną lub skargę o wznowienie postępowania, ale także o inne środki prawne pozwalające na zmianę lub uchylenie wyroku, ewentualnie służące pozbawieniu lub ograniczeniu wykonalności orzeczenia. Wśród tych środków należy wymienić także m.in. powództwa opozycyjne (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 stycznia 2008 r., V CNP 199/0), powództwo oparte na art. 138 k.r.o. (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 grudnia 2009 r., I CNP 91/09, OSNC-ZD 2010, nr C, poz.

85) oraz zwykłe i szczególne środki przysługujące w postępowaniu nieprocesowym, przewidziane w art. 523, 539–543, art. 550 § 2, art. 577, 614, 678, 679 i art. 690 § 2 k.p.c. (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 140). Skarżący nie wykazał przesłanki z art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c., albowiem wskazał jedynie na niedopuszczalność skargi kasacyjnej ze względu na wartość przedmiotu zaskarżenia, lecz nie przeprowadził analizy prawnej możliwości skorzystania z innych środków prawnych.Z tych względów skarga podlegała odrzuceniu (art. 4248 § 1 k.p.c.).

Sąd Najwyższy nie obciążył skarżącego kosztami postępowania wywołanymi wniesieniem skargi na rzecz przeciwnika skargi, albowiem w odpowiedzi na skargę nie zauważył on, że skarga nie spełniała wymagań konstrukcyjnych i nie zawarł w odpowiedzi wniosku, choćby alternatywnego, o jej odrzucenie z tej przyczyny (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 563/01, nie publ., z dnia 1 sierpnia 2007 r., III CSK 185/07, nie publ. oraz z dnia 19 listopada 2014 r., III CSK 280/14, nie publ.).jw